राज्य तमाचे येथें

बाह्य जगावरती,

म्हणून दिसे आम्हां,

विध्वंसक प्रवृती ।।१।।

नाश करण्यासाठीं

शक्तीच हवी येथे,

हेच रुप शिवाचे,

समजण्या अवघड जाते ।।२।।

जागा करु देई,

नविन घटनांना,

चक्र कसे चालेल,

न मिटवता त्यांना ।।३।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

माणसाला माणुसकीचं वागणं कळावं।
माणसानं कसं माणसासारखं वागावं।।

माणसाचे शरीर अमोल किंमतीचं
पशु-पक्ष्यांपेक्षा खूपच मोलाचं
माणसाच्या हातून चांगलंच घडावं
माणसानं कसं माणसासारखं वागावं।।

माणसाच्या वागण्यात स्वार्थ नसावा
माणसानं आचरणात बदल करावा
आपल्या आचरणातून इतरांना सांगावं
माणसानं कसं माणसासारखं वागावं।।

माणसानं नजरेतून चांगलच पहावं
चांगलच ऐकावं,चांगलच बोलावं
चांगलं वाईट माणसाला कळावं
माणसानं कसं माणसासारखं वागावं।।

माणसानं चंचल मनाला आवरावं
चांगल्यांच्या संगतीत त्याला रमवावं
वाईटाला दूर करावं, चांगल्याला जवळ करावं
माणसानं कसं माणसासारखं वागावं।।

माणसानं तहानलेल्या जीवाला पाणी पाजावं
भुकेलेल्या जीवाला अन्न द्यावं
इतरांसाठी प्रेम द्यावं
माणसानं कसं माणसासारखं वागावं।।

माणसाला माणुसकीचं वागणं कळावं।
माणसानं कसं माणसासारखं वागावं।।

नातं कसं असावं? नातं डब्यासारखं असावं..
उघडल्यावर रुचकर, खमंग आठवणी देणारं आणि त्यांना जपूनही ठेवणारं..
तर कधी नाविन्याला जन्माला घालणारं..

नातं कसं नसावं..? तुझ नि माझं सारखचं रे, असं न म्हणणारं
वा माझं सगळ्यांवर सारखाचं प्रेम आहे हे हि न सांगणारं..

नातं कसं असावं? नातं डब्यासारखंचं असावं..
ज्याची झाकणं ज्याची त्यालाचं बसतील असं..

- शिल्पा परांडेकर

हपालेल्या निष्ठूर काळा, समाधानी तू कसा होशील

बळी घेण्याचे सत्र तुझे ते, केंव्हां बरे तू थांबवशील ?...१,

नित्य तुला तें भक्ष्य लागते, वेध घेई तू टिपूनी त्याचा

मिस्कीलतेने हासत जातो, गर्व होई तो स्वकृत्याचा....२,

अवचित कशी ही भूक वाढली, मात करूनी त्या वेळेवरी

सुडानें तूं पेटूनी जावूनी, बळी घेतले गरीबांचे परी....३,

काळ येई परि वेळ न आली, म्हणून सदा तूं हताश होतो

वेळेची ही ढिलाइ बघूनी, तांडव नृत्य ते करितो...४,

शांत होऊ दे क्रोध तुझा तो, बळी कुणाचा राग कुणावरी

‘वेळवरती’ अवलंबूनी तूं, जाण ठेव मनी याची तरी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

चल, चांदण्यांची सैर करू,
अंबरी, ढगां-ढगांत विहरू,
कडेकडेने मेघांच्या,जाऊ,
हळूच,मऊ मऊ दुलईत शिरू,-!!

मिचकावून डोळे आपुले,
चांदण्यांची वरातच पाहू,
सुंदर चमचमत्या प्रकाशात,
त्यांची आभा नीट न्याहाळू,--!!

काळ्याशार गालिच्यावर नभांत,
वावरते प्रकाश--झोत पाहू,
इकडून तिकडे हलत्या प्रवासी,
चंद्राचीही धांदल बघू,---!!

कोण त्यांच्यात अधिक सुंदर,
मनी मानसी स्पर्धाच लावू,
चंद्राचा मुखडा लोभसवाणा,
पाहून आपण अचंबित होऊ,--!!

धरेवर ती मजा नाही,
ना कुठली दिसे चांदणी,
नकली नको त्या, असली पाहू,
देखणी, नाजूक त्यांची बांधणी,--!!

पृथेवर का कधी चंद्र दिसे,
तोही इतुका जवळून आढळे,-?
थंडगार त्या वातावरणी,
झोपण्यात केवढी मजा असे,-?

अंतराळाचे सुख निराळे,
दु:खाची मुळी बात नसे,
ताण-तणांवा नसेल जागा,
ताणून द्या हो,शरीर सगळे,--!!

ओढाताण नाही कुठली,
जिवां मिळेल विश्रांती,
मानापमानाची कल्पनाही,
तिथे करायाची नाही,--!!!!

हिमगौरी कर्वे.©

(१)
जेव्हा लेखणी बोलते
भाव मनीचे सांगते
सत्य प्रकाशी करते
नवे साहित्य योजते

(२)
जेव्हा लेखणी बोलते
शस्त्रा सम ती भासते
गुपित उलगडते
मनीची व्यथा मांडते
(३)
जेव्हा लेखणी बोलते
साहित्य शब्दी डोलते अंतरंगी झेपावते
स्वैर नभी संचरते
(४)
जेव्हा लेखणी बोलते
शब्दबाग फुलवते
स्व-गंधी दरवळते
सारस्वतात धुंदते
(५)
जेव्हा लेखणी बोलते
काव्यसरिता वाहते
हक्कासाठी ती झुंजते
माझ्यातच सामावते

सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक
१३/१/२०

आज कुणाच काय भरवसा
रडते जीवन ढसाढसा // धृ //

प्रेम दिसेना जगांत कोठे
ह्रदया मधले सरले साठे
ओढ कुणाची कुणा न वाटे
ओरड करुनी कंठ न दाटे
सुकुनी गेला घसा
रडते जीवन ढसाढसा - – - १

बाप ना भाऊ इथे कुणाचा
लोप पावला कढ रक्ताचा
मायमाउली सहज विसरते
काळ तिचा तो नऊ मासाचा
फुटला नात्याचा आरसा
रडते जीवन ढसाढसा – - – 2

सुरक्षतेचे कवच दिसेना
शब्दावरी विश्वास बसेना
दुर्मिळ झाली त्याग भावना
कदर कुणाची कुणी करेना
इथे लागतो केवळ पैसा
रडते जीवन ढसाढसा – - – ३

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

झापर कुत्र सोडा ग बाई सोडा ग बाई

चारी दरवाजे लावा ग बाई लावा ग बाई

कोण पाव्हणे आले ग बाई आले ग बाई

सासरे पाव्हणे आले ग बाई आले ग बाई

झापर कुत्र बांधा ग बाई बांधा ग बाई

चारी दरवाजे उघडा ग बाई उघडा ग बाई

कोण पाव्हणे आले ग बाई आले ग बाई

पतीराज पाव्हणे आले ग बाई आले ग बाई

बहूमोल निसर्ग ठेव, निरनिराळे स्वभाव

उमटविती भाव मनावर आमच्या ||१||

चांदण्याची शितलता, मनाची प्रफूल्लता

देहाची आल्हादकता लाभली चंद्राचे ठायी ||२||

नाजूक सहवास, मधूर मिळे वास,

कोमलतेचा भास जाणविला फूलांनी ||३||

रंगाची विविधता, छटाची आकर्षकता,

मनाची वेधता इंद्रधनुष्य देई || ४||

पळण्याची चपलता, फिरण्याची चंचलता,

वेगाची तीव्रता, भासे हरिणाच्या पायी ||५||

प्रवाहाची संथता, पाण्याची खळखळता,

स्वभावाची निर्मलता, समजली नदीमुळे ||६||

शक्तीचे दर्शन, क्रूरता भयान,

निर्दयतेची जाण, दिसली हिंस्त्र पशूत ||७||

जीवनाची प्रेमलता, हृदयातील अक्षरता,

भावनेची कोमलता मातेच्या रुपाने मिळाली ||८||

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com