कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
कुठले प्रेम खरे
कुठले प्रेम खरे
कुठले खोटे
याचा विचार करतो कोण
तो, ती, का कुणी तिसराच
आपापली फुटपट्टी घेऊन
प्रेम मोजण्याचा
जो कुणी प्रयत्न करतो
किवा करू पाहतो
त्याने एक लक्षात ठेवावे
तिच्या आणि त्याच्या
मधले अंतर जितके मोठे
तितके ते प्रेम खरे..
तिथे सगळ्या फूटपट्या
खोट्या ठरतात...-- सतीश चाफेकर.
December 10, 2021
-
तुला जमलं नाही सहज
तुला जमलं नाही सहजनाजूक भावनांना फुलवणेजमलं फक्त तुला सहजरागाने अवचित मला बोलणे..मिठीतल्या गोड भावनातुला कळल्या नाहीरागाच्या बोलण्यावर तुलादुसरं काही दिसलं नाही..तुला सोडवता आला नाहीमधुर नाजूक मनाचा गुंतामला मात्र मिळाला अलगदवेदनेचा काटेरी ओला कोपरा..हवे तेव्हा मी समीप हवे तेव्हा लांबतुला सगळं सहज सार हे जमलंमनाचा विचार न करता तुलाब्लॉक करणं ही हलकेच जमलं..भावनासाहित मात्रेचा गंधतुला कळला कधीच नाहीनाजूक गुंता झाला मोहाचाकोष हा गुंतलेला तुला सुटला नाही..हवे तेव्हा बोलून तोडलेहवे तेव्हा रागाचे शब्द दिलेअलवार तरल हळुवार अर्थांचेशब्द तुला न कधी समजले..झटकून टाकावे झटक्याततसे तू दूर दूर झटकलेदुःख एकच उरले अंतरीघाव वर्मी नाहक मिळाले..गोड नाजूक भावनांचीओढ तुला कळली नाहीवेदना मिळाल्या बोलूनतरी वीण तुला कळली नाही..खेळच झाला भावनांचामनही तुला कळले नाहीसगळे खोटे वाटले तुलामोहक गुंतणे तुला कळले नाही..शांत ओढ प्रीत सरितेचीसागरास न खुणा कळल्याकेशरी सांज सरणारी मधुरबंध मोहक तू अलवार तोडला..-- स्वाती ठोंबरे.
December 1, 2021
-
वडिलांचा आशिर्वाद
नव्हतो कधींही कवि वा लेखक
कसे घडले कांहीं न कळले
साहित्य सेवेचा गुण मिळूनी
काव्य मजला सूचू लागले १
वाङ्‍मयाविषयी प्रेम होते
वडीलांना त्या काळी
अथांग ज्ञान त्यांनी मिळविले
पुस्तके वाचूनी सगळी २
खो – खो मधल्या खेळा सारिखे
खो देत ते गेले बसूनी
साहित्याची ठेव सोपवूनी मज
ते गेले चटकन निघूनी ३
गोंधळून गेलो होतो मनीं
नव्हते ज्ञान कांहीं मजला
बरसत असतां त्यांचे ज्ञान
छिद्रे होती मज झोळीला ४
कुणीही नसता मार्गदर्शक
घडत होते सारे अवचित
चेतना देण्यास मज लागी
आशिर्वाद त्यांचा होता सतत ५
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
June 7, 2016
-
वाढले आजार हल्ली (गझल)
माणसें बेजार हल्ली
वाढले आजार हल्ली .देव, गुरु, अध्यात्म, सिद्धी
मांडला बाजार हल्ली .धर्म वेदी, माणसें अज
म्हणुन हा गोंजार हल्ली .एक नुरला कार्यकर्ता
मात्र, नेते फार हल्ली .लोपल्या पर्जन्यधारा
आसवांची धार हल्ली .शत्रुची आतां न भीती
दोस्त करतो वार हल्ली .माणसा माणूसकीचा
सोसवेना भार हल्ली .‘भक्त‘ म्हणवत, जन विठूचा
टाळती शेजार हल्ली .करत दो गोष्टी शहाण्या
मात्र जन दो-चार हल्ली .अज : बकरा
-- सुभाष स. नाईक
June 24, 2016
-
आकाशातील कापूस
कपाशीचे ढीग अगणित
विखुरले दिसती आकाशीं
मानव येथें उघडा असूनी
वस्त्र अपुरें दिसे अंगाशी ।।१।।
कोठे आहे कापड गिरणी
वस्त्र जेथें बनत असें
दयावान तूं मालक असतां
त्रोटक कापड निघे कसे ।।२।।
पाठव तूं तो वस्त्रांचा कोठा
लाज राखण्या मानवाची
गरीब बिचारा विवस्त्र तो
कीव करावी वाटे त्याची ।।३।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
September 23, 2020
-
वनमाळी सांवळा (श्रीकृष्णजन्माष्टमीच्या निमित्तानें )
गोपी :
तेजस नीलमण्यांचा मळा
राजस वनमाळी सांवळा ।।नयनमनोहर रूप सांवळें
मनीं उतरलें कैसें, न कळे
न होइ तृप्ती, बघण्यां होती नयनिं प्राण गोळा ।।नील कमलदल, भ्रमरपुंजही
श्यामल यमुना, श्यामला मही
नीलमेघ जलभरले, तैसा हा घनश्याम निळा ।।मोरपीस शोभतें शिरावर
श्यामल तनुस खुलवी पीतांबर
कटीं बासरी, करीं घोंगडी, तुलसीमाळ गळा ।।किति सांगूं श्रीहरिचें कौतुक
शब्दशब्द मज बनवी भावुक
जन्मजन्मिंचें पुण्य म्हणुन, हरि बघते नजडोळां ।।खचितच आहे मंदबुद्धि मी
साती लोकीं मोद शोधि मी
आनंदाचा कंद पुढे , मग जगिं कां धांडोळा ?- - -
- सुभाष स. नाईक
M- 9869002126 September 4, 2018
-
सिकंदरची शांतता
दिग्वीजयाच्या स्वारीवरती, निघे सिकंदर सैन्य घेवूनी
जग जिंकण्या ध्येय मनाशीं, महान आशा उरी बाळगूनी
आश्वा रुढ ते सैनिक सारे, सिकंदराच्या मागें धावती
लगाम खेचूनी वृक्षा पाशीं, एक साधू तो बघूनी थांवती
पृच्छां करितां साधू म्हणाला, शांत चित्त तो बसला असे
मिळविण्यास ते कांहीं नसतां, शोध प्रभूचा घेत दिसे
सिकंदर वदे देश जिंकूनी, संपत्ती घेई लुटून सारी
जगत् जेता नांव कमवूनी, जाईन माझ्या देश दरबारी,
काय करशील नंतर तू गे? प्रश्न विचारी तो साधू जन
"शांत राहण्या प्रयत्न करित, अखेरचा मी काळ घालविन”
मिस्कीलतेने साधू विचारी, मी तर आजच शांत आहे
धडपड सारी करूनी एवढी, माझ्याच मार्गे तुम्ही जाए
ध्येय विसरूनी सारे आपण, धावत असतो वेड्या परी
प्रभू मिलनाचे कार्य खरे, ते मनास जागविते केंव्हां तरी
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
May 23, 2016
-
मन झाले फुलपाखरू
मन झाले फुलपाखरू
मन झाले फुलपाखरू
जीवन जगताना
गती स्वैर किती
मनाचा ठाव कोणा किती?असते आपल्याच खुशीत
मनाचा लपंडाव कोणा कळला?
मन भरून राहिला कोपरा
देत राहिला ठोकरामन मनाच्या साखळ्या
गुंतता गुंती गुंता
सोडविण्या त्या सगळ्या
हैराण जीव पुरतामन मनाचा मोठा गुंता
गुंता तुटता ना सूटता
मन मनाचे द्वैत
भांडते आतल्या आतहोण्या मन मोकळे
भटके स्वच्छंदे रानोमाळी
पळे इकडून तिकडे
फिरे गरगरा भोवऱ्यावाणीमन थकले फिरफिरून
बसले एका फुलावर
फुलपाखरावीण
समजले त्याला जीवन !-- जगदीश पटवर्धन
January 14, 2018
-
त्यागवृत्ति
जीवनाच्या सांज समयीं ।
उसंत मिळतां थोडीशी ।।
हिशोब केला स्वकर्माचा ।
वर्षे गेली होती कशी ।।
दिवसामागून वर्षे गेली ।
नकळत अशा वेगानें ।।
सुख दुःखाच्या मिश्रणीं ।
जीवन गेले क्रमाक्रमानें ।।
आज वाटे खंत मनीं ।
आयुष्य वाया दवडिले ।।
ऐहिक सुखाच्या मागे जातां ।
हातीं न कांहीं राहीले ।।
' घेणे ' सारे आपल्यासाठीं ।
करीत जीवन घालविले ।।
' देण्या ' मधल्या आनंदाला ।
मन सदा वंचित राहिले ।।
सुधारुन घे आतां तरी ।
अनुभवाने चूक आपली ।।
उर्वरित वर्षे जाऊं दे ।
त्यागवृत्ति मध्यें सगळी ।।
भोगातले सुख कसे ते ।
क्षणांत येवून क्षणांत जाई ।।
त्यागातील समाधान परि ।
उशीरा लाभून सदैव राही ।
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
December 12, 2020
-
सांज रेंगाळलेली
असा एकटाच
जीव श्रमलेलेला
असह्य वेदनां
श्वास कोंडलेला
अंतरी कोलाहल
अश्रु ओघळलेला
उद्वेग भावनांचा
विचार बावरलेला
मन दिशाहीन
आव्हान विवेकाला
कसे सावरावे
अशांत मनाला
भौतिक सुखाचीच
आसक्ती जीवाला
निर्मळ सुखसौख्यदा
त्यजीता षडरिपुला
सांज रेंगाळलेली
माहोल गहिवरलेला
अंती लोचनी
सारा गोतावळा....--वि.ग.सातपुते. (भावकवी)
9766544908
रचना क्र. १९९
१४/८/२०२२
September 16, 2022
Copyright © 2025 | Marathisrushti