कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

विविध आणि विविध महिमा विविध थोर पुरुषांनी गायींचे महत्व वर्णन करणारे जे जे लिहिले आहे. त्यांचे एकपात्र संकलन गो माहात्म्य सांगणारी गोसूक्ते या पुस्तकात प्रा. विजय यंगलवार यांनी परिश्रमपूर्वक केले आहे. नचिकेत प्रकाशन प्रा. विजय यंगलवार किंमत : 40 रू

दरवर्षी ५ जून रोजी सर्व जगभर “जागतिक पर्यावरण दिन” मोठ्या प्रमाणावर साजरा होतो पण तेवढया पुरता किंवा त्या दिवसा पुरता. खरतर रोज हा दिवस लक्षात राहणे गरजेचे आहे. सध्याच्या प्रदूषणाचे सर्वच उच्चांक मोडीत निघाले आहे. तरी प्रत्येकाने आपल्या परीने प्रदूषण कमी करण्याचे किंवा कमीत कमी करण्याचे ध्येय ठेवावे. बाकी सर्व त्या नियंत्याच्या हातात आहे.

आत्तापर्यंत संपूर्ण देशभर हिंडून मी गायलो होतो. भारताबाहेर कार्यक्रम सादर करण्याची माझी इच्छा होती. त्या दृष्टीने मी प्रयत्नही केले होते, पण एक अडचण येत होती.

किती गुरु जीवनात,महत्त्व त्यांचे जाणावे,
सामोरी गुरु कित्येक
त्यांचे मोल ओळखावे,--!!!

आई-बाप श्रेष्ठ गुरु असती,
निसर्ग त्याखालोखाल,
मित्र आणि अनुभव सांगती,
चरित्र आणि वाटचाल,--!!!

कोण कसा आहे कळते,
पाहून संगत त्याची,
मित्रांचे स्थान अढळ,
तेच मानसिकता घडवती,--!!!

आई-बाप जन्मदाते,
सुखदुःखातील मोठे वाटेकरी, नतमस्तकआपण रहावे,
जगताना परोपरी,--!!!

निसर्ग शिकवतो मूकपणे,
ते आपण समजून घ्यावे,
लहान पान सांगते,
असावे कसे जगणे,--!!!

अनुभवाकडून गुरु म्हणुनी,
कित्येक धडेच मिळती,
मौलिक ठरे सरतेशेवटी,
अनुभवाची मोठी शिदोरी,--!!!

अंधारातून प्रकाशाकडे,
फक्त गुरुच ना नेतो,
गुरुविना जीवन सारे,
असा अंधारी चाचपडतो,--!!!

ग्रंथही मोठे गुरु असती,
ज्ञानाचे अपार भांडार,
झुकून सर्वांना नमन ,
क्षणात येता त्यांचा विचार,--!!!

‌. हिमगौरी कर्वे.©

निळ्या जळी, काष्ठी, पाषाणी,
मज मेघ:श्याम दिसे,
ऐहिक जीवनी वावरताना,
रंग निळसर भासत असे,--!!
निळा काळा शाम तो,
वाजवी मधुर बासरी,
जिथे असेन तिथे मी,
हरवून बसते परोपरी,--!!!
राधिका मी त्याची,
तो माझा कृष्णसखा,
जिथे जाईन तिथे तो,
बनत असे पाठीराखा,--!!!
नावेत बसुनी चालले ,
या तीरावरून त्या तीरी,
यमुनाही डचमळे सारखी, माझ्यासारखी उलघाल उरी,--!! मधुसूदनाचे प्रतिबिंब,
पाहते मी पाण्यात खाली,
त्यातच माझे मुख दिसे,
प्रतिमा एकरुपच झाली,--!!!
प्रवास हा प्रेममय,
ओढ त्याची विचक्षण,
हृदये दोन परंतु,
एकच आहे तनमन, --!!!
सावळ्याची होता भेट,
अद्वैताचाच साक्षात्कार,
कोण राधा,कोणता कृष्ण, जगासकोडेवाटे फार,-!!

हिमगौरी कर्वे

अजूनी दिसेना पंढरीचा राणा

मला विठ्ठलाचा विरह सोसवेना ।।

बुवा-साधु-स्वामी यांचे पाय वंदिले मी

पुराजी नि पंडित यांचे पंथ धुंडले मी

परी विठ्ठलाच्या दारीं कुणी पोंचवेना ।।

पांडुरंगभेटीपुढती खुजे सप्तस्वर्ग

दुबल मी, दुर्गम दुष्कर नरजीवनमार्ग

पदोपदीं सहा रिपूंची रोखतसे सेना ।।

अंधच मी, पाहिन कैसे सुंदर तें ध्यान ?

मूढ पुरा , गूढ सारें परब्रह्मज्ञान

ध्यास असुनीही विषयपाश तोडवेना ।।

-- सुभाष स. नाईक

पंढरीचा राणा

खंत वाटली मनास कळला नसे व्यवहार ।

शिकला सवरला परि न जाणला संसार ।।

पुढेच गेले सगे सोयरे आणिक सारी मित्रमंडळी ।

घरे बांघूनी धन कमविले श्रीमंत झाली सगळी ।।

वेड्यापरी बसून कोपरी रचित होता कविता ।

कुटुंबीय म्हणती त्याला कां फुका हा वेळ दवडीता ।।

सग्यांच्या उंच महाली बैठक जमली सर्व जणांची ।

श्रेष्ठ पदीचा मान देवूनी कौतूके झाली कवितांची ।।

व्यवहारी निर्धन जरी तो विराजमान मनीं दुजांचे ।

ईश्वरी चैत्यन्न स्फुरले जे जे गुंफूनी ठेविले हार तयांचे ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

“अनुराग” ही मराठी प्रेम कविता आपल्यासाठी सादर करीत आहे.