तुझे हास्य मधुरम लाघवी
शमविते या विरह वेदनांना
मी आजही जगतोच आहे
आठवित तुझ्या आठवांना
झुळझुळती शब्द अबोली
जागवीती अंतरी भावनांना
उमलुनी येते एकेक कविता
शमविते अंतरीच्या वेदनांना
शब्दा शब्दात तुझे प्रसवणे
जाणवते अक्षरात गुंफताना
उमजतो मौन मी अंतरातले
आठवीत तुझ्याच आठवांना
********
-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)
(9766544908)
रचना क्र. ३०२
२३/११/२०२२
कां मजला ही सुंदर वाटते ? दृष्टी माझी वा सौंदर्य तिचे ?
कोण हे ठरवी निश्चीत, मजला काही न कळते
असेल जाण सौंदर्याची तर, दिसेल सर्वच सुंदर नयनी
तिच एक कशी असेल सुंदर, जग सारेच असतां सुंदर
सौंदर्याची दृष्टी नाहीं, म्हणून सौंदर्य एखाद्यांत पाही
पूर्वग्रह दुषित असते, तेच सौंदर्याचे परिणाम ठरते
मला जे भासते सुंदर, दुजास ना लागे तेच मनोहर
विविधेतच्या आवडी निवडी, सौंदर्यांत त्या वाटा काढी
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
धक्के देऊन आली धरणीकंप करुन
भावना मनीं चमकली बनेल ही महान ।।१।।
बालपणाची मुर्ति गोंडस तुझें भाव
तेज चेहऱ्यावरती घेती मनाचे ठाव ।।२।।
शाळेतील जीवन दाखवी मार्ग विजयाचे
सर्वामध्यें चमकून प्रमाण मिळे यशाचे ।।३।।
एकाग्रचित्त करुनी मिळवलेस तूं यश
प्रतिष्ठा टिकवूनी असेच जा सावकाश ।।४।।
विजे सारखी चमकूनी झेप घे नभांत
प्रकाशमान होऊनी यशस्वी हो जीवनांत ।।५।।
एका गोष्टीची जाण असावी तुझ्या मनीं
मिळण्यास हा मान पाठीराखे आहेत इतर कुणी ।।६।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
मी तुका चाललो पंढरीला पायी
लोचनी ब्रह्म ते विठ्ठल रखुमायी।।धृ।।
वेचुनिया संतांच्या सद्गुणी
गुंफितो मी भावफुलांची वेणी ।।१।।
रांगलो, खेळलो, धावलो पाऊली
या साऱ्याच , विश्वाच्या अंगणी ।।२।।
नुमजली मजला संसाराची खेळी
मी अज्ञानी ऐकितो संतांची वैखरी ।।३।।
लावूनी टिळा गंध अबीर कपाळी
मी दंगतो भारूडी,अभंगी, कीर्तनी ।।४।।
मी रचिता गाथेत जीवनाची भैरवी
मजला लागते ती ब्रह्मानंदी टाळी ।।५।।
-- वि. ग. सातपुते. (भावकवी)
9766544908
रचना क्र. ८८.
१९ - ३ - २०२२.
कीटक ते लहान असूनी
रहात होते फळामध्यें
विश्व तयाचे उंबर फळ
जीवन घालवी आनंदे......... १
ब्रह्मांडाची त्याची व्याप्ती
उंबराच्या नसे पलिकडे
ज्यासी ते अथांग समजले
बघूनी त्या एका फळाकडे ...........२
माहित नव्हते त्या कीटकाला
झाडावरची अगणित फळे
सृष्टीतील असंख्य झाडे
कशी मग ती त्यास कळे .............३
आपण देखील रहात असतो
अशाच एका फळावरी
हीच फळे असंख्य असूनी
असंख्य झाडे विश्वावरी ...............४
डॉ. भगवान नागापूरकर
१९२-१००३८४
e-mail- bknagapurkar@gmail.com
श्रीकृष्ण सांगतो सुभद्रेला,
चक्रव्युंहामधली रचना,
हुंकार मिळे त्याला,
सुभद्रा झोपली असताना ।।१।।
गर्भामधले तेजस्वी बाळ,
ऐकत होते सारे काही,
जाण आली त्याची कृष्णाला,
वळूनी जेव्हा तो पाही ।।२।।
चक्रव्यूहांत शिरावे कसे,
हेच कळले अभिमन्यूला,
अपूरे ज्ञान मिळोनी,
घात तयाचा झाला ।।३।।
गर्भामधला जीव देखील,
जागृत केंव्हां होवू शकतो,
खरा ज्ञानी तोच असूनी,
सुप्तावस्थेत सदैव असतो ।।४।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
दिसत नाही काय तुला, त्याच्या मधला ईश्वर ।
‘अहंब्रह्मास्मी’ सूत्र कसे मग, तुजला कळणार ।।
देह समजून मंदिर कुणी, आत्मा समजे देव ।
त्या आत्म्याचे ठायी वाहती, मनीचे प्रेमळ भाव ।।
आम्हा दिसे देह मंदिर, दिसून येईना गाभारा ।
ज्या देहाची जाणीव अविरत, फुलवी तेथे मन पिसारा ।।
लक्ष केंद्रीतो देहा करीता, स्वार्थ दिसे मग पदोपदी ।
विसरून जातो सहजपणे, अंतर्मनातील देव कधी ।।
माझ्यातील देवही विसरणे, स्वभाव असेल जर माझा ।
कशी दिसेल दुजामधली, मग ती ईश्वरी ऊर्जा ।।
जाणून घे तू अस्तित्व त्याचे, सर्व जीवांच्या अंतर्यामी ।
म्हणशील त्याला ईश्वर तू , अन् ईश्वर आहे मी ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
मलाच वाटे - -
जग मजलाच हांसते
विचार करिता कळले -- जगास फुरसत नसते ।। धृ ।।
वेगांत चालते जग, क्षुल्लक तुमचा सहभाग
ह्या अथांग जनसागरीं, कुणी न पुसती तुम्हांपरी
आपल्यातच जग जगते
विचार करिता कळले -- जगास फुरसत नसते ।। १।।
प्रत्येकांचे प्रश्न निराळे, गर्क आहेत सोडविण्या सगळे
उगाच होई भास मजला, मनाचा हा खेळ जहाला
बघण्या तुमचेकडे, वेळ नाही कुणाते
विचार करिता कळले -- जगास फुरसत नसते ।।२।।
श्रीमंतीची कुठे झलक, गरीबीत उघडी अनेक
गाण्याच्या तालावरी नाचती, दुःखीता समोर कांही रडती
कोण जाणतो, शेजारीच काय घडते
विचार करिता कळले -- जगास फुरसत नसते ।।३।।
संकल्पित कार्ये प्रचंड पुढती, धांवतो प्रत्येक पूर्ण करण्या ती
कोठून मिळेल अवधी त्यास, करण्या दुजांची विचारपूस
वाहून जातो, जीवनाच्या प्रवाहाते
विचार करिता कळले -- जगास फुरसत नसते ।।४।।
एक इच्छा राही मनीं, तुलना करावी यशाची कुणी
डोकावतो किंचित् इतर जीवनीं, परत वाचतो आपलीच कहाणी
बघतो "परंतु क्षणिक" इतराते
विचार करिता कळले -- जगास फुरसत नसते ।।५।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
एकलव्यापरीं शिकलो विद्या, गुरुद्रोणा विना ।
काव्यामधल्या जाणून घेतल्या, साऱ्या खाणाखुणा ।।१।।
शोधू लागलो प्रथम गुरुला, पद्य रचनेसाठीं ।
कुणी न शिकवी कला श्रेष्ठ ही, राहून माझे पाठी ।।२।।
उठत होती भाव तरंगे, अन आकाशी भिडती ।
शब्दांनी परि पकड न येता, निष्टूनी ती जाती ।।३।।
मार्गदर्शक तो भेटत नाही, खंत लागे मना आता ।
व्याकूळ झाला जीव बघूनी, मनाची ही दुर्बलता ।।४।।
गोविंदाग्रज नि केशवसूत, आणिक ग.दि.मा. ।
तांबे- बोरकर- यशवंत, सर्वजण आले कामा ।।५।।
ग्रंथ तयांचे सारे जमवूनीं, एकत्र ठेवियले ।
शब्द भावना यांची सांगड, मन घालू लागले ।।६।।
द्रोण मूर्तिपरी भासूं लागली, त्यांची ग्रंथ संपदा ।
काव्यामधली स्फूर्ति मिळूनी, आनंदी झालो सदा ।।७।।
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
सोडून दे अहंकार तुझा
लाचार आहेस आपल्या परि
पूर्ण जीवन तुला न मिळे
न्यूनता राहते कांहीं तरी...१
धनराशि मोजत असतां
वेळ तुजला मिळत नसे
शरीर संपदा हाती नसूनी
मन सदा विचलित असे...२
शांत झोपला कामगार तो
दगडावरी ठेवूनी डोके
देह सुदृढ असूनी त्याचा
पैशासाठी झुरतां देखे...३
उणीवतेचा कांटा सलूनी
बाधा येत असे आनंदी
म्हणून खरे समाधान ते
लाभत नसते मग कधी...४
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
Copyright © 2025 | Marathisrushti