सर्व काही या इथे
बंब गेले,गिझर गेले
सोलर आले या इथे

तू

जीवनाच्या प्रवासात तासन – तास उभ राहून

एखाद्या स्त्रिची वाट पाहण्याची सवय तू मला लावलीस

आणि स्वत : मात्र नामानिराळी राहिलीस ……

उत्साहाने आला होता, मुंबई बघण्याकरिता,
रम्य स्थळांना भेट देणे, ही योजना मनी आखता ।।१।।

मान्य नव्हती त्याची योजना, नियतीच्या चाकोरीला,
पाकीट पळवूनी त्याचे, घाला कुणीतरी घातला ।।२।।

धन जाता हाता मधले, योजना ती बारगळली,
अवचित त्या घटनेने, निराशा तेथे पसरली ।।३।।

जात असता सरळ मार्गी, दुष्टपणाला बळी गेला,
समाजाला धडा शिकवण्या, सूडाने तो पेटून गेला ।।४।।

वाम मार्गी जावून त्याने, तेच धन पुन्हा कमविले,
सूड घेतला असून देखील, समाधान ते नाही लाभले ।।५।।

दुष्ट वृत्तीची वलये ती, फिरत असती सभोवती,
सूड अहंकार लोभही, त्यानाच गतीमान करती ।।६।।

एका वरचा राग तुम्ही, फैलविता सहजपणे,
तोडून टाका ही वलये, प्रेम दया या भावनेनें ।।७।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

मातीचा पुतळा एक
फोडला कुण्या वेड्यानी
जीवंत पुतळे अनेक
जाळून टाकले शहाण्यानी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

असा देखणा बहावा डोळे भरूनी पाहावा

तू भासतोस जलदांसारखा, संजीवन बरसवणारा,
अविरत निष्काम सेवेला,
दिनरात अंगिकारणारा,
तू वाटतोस पावसासारखा,
चिंब भिजवून टाकणारा,
परिसरच काय, ओलेता,
तनमनही धुवून काढणारा,
तू असशी वाऱ्यासारखा,
करारी, स्वयंभू विचरणारा,
माहित नाही दिशा रस्ता,
सरळ जाऊन थडकणारा,
तू विस्तीर्ण समुद्रासारखा,
अथांग अपार उफाळणारा, भरती-ओहोटी ना कुणाला, किंचितही घाबरणारा,
तू झऱ्यागत नाचणारा ,
निर्मळ, अवखळ खेळणारा, सेवाव्रत निभावताना,
आनंद तुषार उडवणारा,
प्रतीत होशी नदीसारखा,
गावांनाच कुशीत घेणारा,
दूर सारत अस्वच्छता,
देखभाल शेतांची करणारा,
तू आधारच हतबलां,
धीरगंभीर खंबीर उभा,
सोडवत साऱ्या समस्या,
मदतीचा वसा जपणारा,
तू अगदी पर्वतासारखा,
अचल निश्चल राहणारा,
स्मरून नीर - क्षीर विवेका, जगण्याला तोंड देणारा,--!!!

© हिमगौरी कर्वे.

घटना घडली एके दिवशी प्रभू बसले जेवण्या

रुख्मिणी त्यांचे जवळी होती वाढण्या ।।१।।

चट्कन उठूनी ताटावरुनी धावत गेले दारीं

क्षणिक थांबूनी तेथे येऊनी बसले पाटावरी ।।२।।

प्रश्न पडला रुखमिणीस काय गडबड झाली

श्रीकृष्णाची धावपळ तिजला नाही कळली ।।३।।

चौकशी करतां कृष्ण बदले कहानी एका भक्ताची

हरिनाम मुखी नाचत होता काळजी नव्हती लोकांची ।।४।।

वेडा समजोनी त्यासी दगड होते मारीत

हरिनाम नाही सोडले वाहात असूनी रक्त ।।५।।

धावलो होतो त्याचेसाठीं करण्या त्याला मदत

परि लहू बघूनी अंगावरती दगड घेतला हातात ।।६।।

समर्थ झाला आता तो रक्षण करण्या स्वतःचे

हरिनाम सोडता मुखातून कारण नव्हते मदतीचे ।।७।।

ही झाला छोटी कहाणी सांगे जीवनाची तत्वे

सर्वस्व अर्पिता प्रभूसी विश्वास ठेवा त्याते ।।८।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

साडी चोळी सुंदर नेसूनी,

आभूषणें ती अंगावरती,

लज्जा सारी झांकुनी टाकतां,

तेज दिसे चेहऱ्यावरती ।।१।।

आत्म्यासम ती लज्जा भासे,

सौंदर्य जिवंत त्याच मुळें,

लोप पावतां लज्जा माग ती,

जिवंतपणा तो कसा कळे ।।२।।

लपले असते सौंदर्य सारे,

एक बिंदूच्या केंद्रस्थानीं

शोध घेण्या त्याच बिंदूचा

लक्ष्य घालतां उघडे करुनी ।।३।।

विकृत ती मनाची वृत्ती

स्वच्छंदीपणात ती असते

क्षणिक पणाच्या मागें लागून

खरा आनंद ती गमावते ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

सखू ग सखू, कुठं चाललीस?
बाजारात जाते, बाजारहाट करते
भाजीपाला आणते,फळबिळं आणते
अंगडे टोपडे बघते,बाळा खाऊ घेते

सखू ग सखू, कुठं चाललीस?
पाचदहा रूपये घेते, दुकानात जाते
गंध पावडर आणते,फणीबिनी बघते
साबणतेल आणते,बाळा न्हाऊ घालते

सखू ग सखू, कुठं चाललीस ?
दवाखान्यात जाते,डाक्तरला दावते
दवापाणी घेते, डिकमली बघते
गुट्टीबिट्टी लावते,बाळाला लई जपते

सखू ग सखू, कुठं चाललीस?
माहेराला जाते,आईबाबांना पाहते
दोनचार दिस राहते, वहिनीस बोलते
बाळाला मामा दावते, गावमळा पाहते

सखू ग सखू, कुठं चाललीस ?
मराठी शाळेत जाते, गुरूजींना बोलते
जन्मतारीख सांगते,पतीचं नाव घेते
बाळाच नाव घालते, माणूस बनवते

-- विठ्ठल मारूती जाधव
शिरूरकासार जि.बीड
सं.९४२१४४२९९५