(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

  • ममतेतील खंत

    भरल्या ह्रदयी ओल्या नयनी

    निरोप देई देवकी माता

    भगवंताचे रक्षण करण्या, विनवी वेडी माया ममता. //धृ//

    आकाशवाणीने बोले श्रीहरी

    देवकीचे तो येईल उदरी

    संहार करण्या दुष्टजनाचा

    ईश्र्वर अवतरे ह्या जगता //१//

    भगवंताचे रक्षण करण्या, विनवी वेडी माया ममता.

    रक्षक सारे निद्रिस्त केले

    कारागृहाचे दार उघडले

    मार्ग दिसे वसुदेवाला परि

    प्रभू शक्तीचे दर्शन धडता //२ //

    भगवंताचे रक्षण करण्या, विनवी वेडी माया ममता.

    उचलून नेई बाल प्रभूला

    नंदाघरी तो ठेवून आला

    चमत्कार तो दिसला नयनी

    खंत कशाला बाळगी आता //३//

    भगवंताचे रक्षण करण्या, विनवी वेडी माया ममता.

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    संपर्क - ९००४०७९८५०

    bknagapurkar@gmail.com

  • भावना उद्‍वेग

    आकाशाला शब्द भिडले, हृदयामधले
    भाव मनीचे चेतविता, स्फोटक जे बनले

    देह जपतो हृदयाला, सदा सर्व काळी
    धडकन त्या हृदयाची, असे आगळी

    जमे भावना हलके तेथे, एकवटूनी
    सुरंग लागता तीच येई, उफाळूनी

    कंठ दाटता जीव गुदमरे आत
    रंग बदलती चेहऱ्यावरले, काही क्षणात

    उद्‌वेग बघूनी शरिर, कंपीत होते
    हृदयातील भाव जावूनी, मन हलके होते

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०

  • दान संचिती

    सुखावला हा जीव की मग जाणवते
    कधी तरी तुला, आठवण माझी येते

    असह्य विरहास मी नित्य सरावलेला
    तरीही आठवांचे आभाळ भरुनी येते

    अशक्य असते, सारे काही विसरणे
    हृद्य अंतरीचे रुतलेले, उचंबळूनी येते

    आज संवेदना जाहल्या साऱ्या मुक्या
    तरीही अव्यक्त सहज नेत्री दाटूनी येते

    कातरवेळा! ही सांजाळलेली भाबडी
    गतस्मृतींनाच, आसमंती उधळीत येते

    हाच खेळ, अनामिक अतर्क्य जीवनी
    ऋणानुबंध! दान संचिती कळुनी येते

    स्मरावे हृदयी, कनवाळू दयाघनाला
    जशी केशरी संध्या, नभी दाटूनी येते

    वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

    9766544908

    रचना क्र. ७७

    १६ - ६ - २०२१

  • लाटांवर लाटा उसळती

    लाटांवर लाटा उसळती,
    तुषारांचे बनती मोती,
    अथांग सागराच्या ह्या,
    सुंदरतेची काय गणती,--!!!

    निळेशार पसरलेले पाणी,
    दूरवर क्षितिजी पोहोचलेले,
    जितके विस्तीर्ण तितुके,
    सखोल आत गेलेले,--!!!

    एक लाट उठता उठतां,
    दुसरी उभी टाके,
    टक्कर दोघींची होता,
    पाणलोट होती जागे,--!!!

    रत्नाकराची दुनिया,
    सारी अजब किती,
    पारणे फिटे डोळ्यांचे,
    तृप्त होतसे दीठी,--!!!

    थेंबांचे मोती उधळतो,
    तो रात्रंदिवसा,
    किंमत नसे त्याची,
    पर्वा नाही माणसा,--!!!

    अमर्याद त्याचे स्वरूप,
    वाटे गगनाला भिडलेले,
    सूर्यबिंबही केवढे,
    दोघांमध्ये टेकलेले,--!!!

    पाण्याचा रंग बदले,
    निळा काळा पांढरा,
    वर सोनेरी ऊन चमके,
    किरमिजी होई सगळा,--!!!

    पाण्यावर हालत डुलत,
    चाले बोटीची स्वारी,
    तिच्यात बसून सफरीची,
    गंमत की हो न्यारी,--!!!

    दूरवर एखादा मासा,
    कोलांट्या बघा मारे,
    मुक्त जीवन ते,
    क्षणोक्षणी पण हाले,--!!!

    केवढे ते सुंदर मासे,
    हात लावण्या जीव धजेना, अल्लड,अलवार जरासे,--!!!

    इकडे तिकडे बघतां,
    चौफेर पसरलेले पाणी,
    अनेक जीवजंतू जगती,
    खालील वनस्पतींच्या रानी, --!!!

    कासवे मौज -मजेत,
    पहा,कशी बागडती,
    सागरच त्यांची दुनिया,
    त्यांना कुठली भीती,--!!!

    सावकाश चालत ती,
    अलगद येती किनारी,
    पायांनी रांगोळी केवढी,
    समुद्रतीरी घालती,--!!!

    सुंदर नक्षी वरूनी त्या,
    खेकडे बघा चालती,
    समुद्रच संरक्षण कर्ता,
    पटकन पाण्यात पळती,--!!!

    लाटांचा केवढा दंगा,
    खळखळ किती आवाज,
    थोडे ऐका कान देऊनी,
    लांबवरची ती गाज,--!!!

    शंख-शिंपले छोटे-छोटे,
    भोवती, मऊ मऊ रेती,
    केवढा आनंद मिळे, चालता-चालता अगदी,--!!!

    वर निळी मेघडंबरी,
    पाहून जीव थरकापे,
    दृष्टी फिरवा नुसती,
    चालले काय समुद्रांतरी,--!!!

    © हिमगौरी कर्वे.

  • पावन हो तू आई

    पावन हो तू आई
    पावन हो तू आई तव चरण शरण येई ।।धृ।।
    संसाराचा खेळ मांडला
    खेळविसी तूं मजला
    थकूनी मी जाई ।।१।।
    पावन हो तू आई तव चरण शरण येई

    रात्रंदिनीं ध्यास लागला
    जीव माझा तगमगला
    झोप तर येतच नाही ।।२।।
    पावन हो तू आई तव चरण शरण येई

    आळवितो मी तुजला
    विसरुनी देहभानाला
    नयनी तव रुप पाही ।।३।।
    पावन हो तू आई तव चरण शरण येई

    देह झिजविला
    दुर सारुनी सुखाला
    कां तप फळा न येई ।।४।।
    पावन हो तू आई तव चरण शरण येई

    साद दे हांकेला
    पेटलो आहे हट्टाला
    नसता परत जन्म घेई ।।५।।
    पावन हो तू आई तव चरण शरण येई

    -- डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०

  • एकदा तुझी अन माझी भेट व्हावी

    एकदा तुझी अन
    माझी भेट व्हावी
    हात हातात तू घेता
    कातरवेळ तुझ्यात फुलावी..
    एकदा तुझी अन
    माझी भेट व्हावी
    तुझ्या मोहक मिठीत
    मी अलवार मोहरुन जावी..
    एकदा तुझी अन
    माझी भेट व्हावी
    व्याकुळ वेळ क्षणांची
    आस तुझ्यात मिटावी..
    एकदा तुझी अन
    माझी भेट व्हावी
    प्रतीक्षा तुझी आतुर मनी
    तुझ्या मिठीत मी लाजवी..
    एकदा तुझी अन
    माझी भेट व्हावी
    वाट तुझी पाहते कातर क्षणी
    ती वाट तुझ्यात मुग्ध मोहरावी..
    एकदा तुझी अन
    माझी भेट व्हावी
    निःशब्द भावनांची व्यथा
    दोघांच्या हृदहस्थ रहावी..
    एकदा तुझी अन
    माझी भेट व्हावी
    तुझ्यात हलकेच मी
    गंधाळून रोमांचित व्हावी..
    एकदा तुझी अन
    माझी भेट व्हावी
    साद तुला घातली आल्हाद
    तुझ्यात आस अबोध उरली..
    एकदा तुझी अन
    माझी भेट व्हावी
    भिजशील तू आरक्त देही अलगद
    काव्यासोबत तेव्हा सांज केशरावी..
    एकदा तुझी अन
    माझी भेट व्हावी
    अवखळ वेल्हाळ क्षण सारे
    अल्लड माझ्यासवे तू ही अवखळ होशी..
    एकदा तुझी अन
    माझी भेट व्हावी
    भिजल्या सांज केशरात त्या
    आठवणींची दोघांत ओल उमलावी..
    -- स्वाती ठोंबरे.
  • आनंद ‘ भावना

    ध्येय असावे तुमचे नेहमीं

    आनंद मिळवण्याकडे

    'आनंद ' हाचि ईश्वर असतो

    समजून घ्याहो हे कोडे ।।१।।

    शरीर देई 'सुख ' तुम्हांला

    क्षणिक ते तर असती

    सुखाच्या पाठीशी छाया असते

    'दुःख ' तयाला संबोधती ।।२।।

    सुखाबरोबर नाते असते

    सदैव अशाच दुःखाचे

    वेगळे त्यांना कुणी न करती

    जाणा तत्त्व हे जीवनाचे ।।३।।

    'आनंद ' भावना असे एकटी

    नसे तेथे दुजी भावना

    'मोक्ष' तयाला म्हणती कुणी

    आस्तित्व त्याचे तुमच्याच मनां ।।४।।

    व्यर्थ जातील प्रयत्न तुमचे

    'आनंद' शोधता बाहेरी

    विसरुन जाता जर देहाला

    मिळेल तुम्हां ते अंतरी ।।५।।

    -- डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

  • निसर्ग व्याप्ती

    उंच चढूनी हिमालयी, झेंडा तो रोविला
    गीरीराजाचे शिरावरी, विजय संपादिला ||१||

    उंचाऊनी बघे मानव, अथांग जगताला
    विज्ञानाच्या जोरावरती, अंतराळात गेला ||२||

    युगा युगाचा चंद्रमा, केला अंकित त्याने
    त्याच्या देही ठेवी पाऊल, मोठ्या अभिमानाने ||३||

    अगणित दिसती गृहगोल, त्याचा दृष्टीला
    सीमा न उरली आता मग, चौकस बुद्धीला ||४||

    चकित होतो प्रथम दर्शनी, विज्ञाना बघता
    दिसून येती अनेक गुढे, एक एक उकलता ||५||

    किती घेशी झेप मानवा, उंच उंच गगनी
    वाढत जातील क्षितिजे, तितक्याच पटींनी ||६||

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०

  • मयुरा तूं आहेस गुरु

    मयुरा तूं आहेस गुरु, तुला आम्हीं वंदन करु ।।धृ।।

    नदी कांठच्या वनीं
    थुई थुई नाचूनी
    पिसारा फुलवुनी
    तुझे पाहूनी नृत्य, नाचाचे ताल धरु ।।१।।
    मयुरा तूं आहेस गुरु तुला आम्हीं वंदन करु

    मोरपिसे सुंदर
    रंग बहारदार
    दिसे चमकदार
    बघुनी रंगाची विविधता, कुंचल्यांनी सप्तरंगी छटा भरुं ।।२।।
    मयुरा तूं आहेस गुरु तुला आम्हीं वंदन करु

    रुप डौलदार
    चाल ऐटदार
    भासे रुबाबदार
    बघुनी तुझा आनंद, सुखी जीवनाची कला अंगीकारुं ।।३।।
    मयुरा तूं आहेस गुरु तुला आम्हीं वंदन करु

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

  • ग्राहक मंच तक्रारी मराठीतच- अन्न व नागरी पुरवठा मंत्री अनिल देशमुख

    न्यायाच्या अपेक्षेने ग्राहक मंचाकडे तक्रार घेऊन येणार्‍या ग्राहकांना आता महाराष्ट्र शासनाने मोठा दिलासा दिला आहे. आता ग्राहक मंचाकडे दाखल करण्यात येणार्‍या तक्रारी मराठीतूनच घेण्यात येतील आणि त्याची उत्तरेही मराठीतूनच दिली जातील असा महत्त्वाचा निर्णय शासनाने घेतला असल्याचे अन्न व नागरी पुरवठा मंत्री अनिल देशमुख यांनी सांगितले.