कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
सत्व रज तमो गुण
त्रिभाव युक्त जीवन,
सत्व रज तमो गुण,
स्वभावाची अंगे तीन,
सर्वात दिसून येती ।।१।।
कांहीं असे सत्वगुणी,
कांहीं असे रजोगुणी,
काही मध्ये तमोगुणी
दिसे निराळ्या प्रमाणीं ।।२।।
प्रेम, दया, क्षमा, शांति,
कांहींचे अंगी वसती,
सत्वगुण लक्षणें ती,
कांहींत दिसून येती ।।३।।
राग, लोभ, अहंकार,
षडरिपू हेच विकार,
त्यांतच तो जगणार,
तमोगुण वाढवून ।।४।।
सत्व तमोगुणी पूर्ण,
मिळणे फार कठीण,
दोन्ही गुणांचे मिश्रण,
म्हणती त्याला रजोगुण ।।५।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
निरागस बाल्य
मनात, माझिया सहजची येते
निरागस! बाल्य पुन्हा परतावे
रुसुनिया हवे तेव्हडे हट्ट करावे
निरागस! बाल्य पुन्हा परतावे।।सख्यासोबती, खेळावे भांडावे
रडुनीही, पुन्हा गळ्यात पडावे
हा खेळ आनंदी खेळण्यासाठी
निरागस! बाल्य पुन्हा परतावे।।स्वार्थ, हव्यासाची नसे मनीषा
परमानंद! भाबडाभोळा केवळ
निष्पाप मैत्र, मनी प्रीतभावनां
ते निरागस बाल्य पुन्हा परतावे।।सभोवती प्रांगण सारे मुक्तानंदी
न कधी द्वेष, असूया कधी मनी
बालपणीचे निर्मळ नाते आगळे
ते निरागस बाल्य पुन्हा परतावे।।वृद्धत्वे! आठव सारे सोबतीला
भोगलेल्या सुखदुःखांच्या राशी
सांध्यसमयी अंतरी झरती जेंव्हा
ते निरागस, बाल्य पुन्हा परतावे।।-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)
9766544908
रचना क्र. ५०.
१७ - २ - २०२२.
-
तू एक
छान वाटले
भेटता तू एक
दूर जाऊ नको
वेगळी तू एक......... !भेट तुझी होणे
गोष्ट साधी नाही
भावले मना असे
कुणी आधी नाही..........!भावना छान ही
आवडते कुणी
मनात घर एक
करे नवे कुणी...........!अंतर आहेच
खूप गोष्टींचे
नात्यात नको
यामुळे अंतर............!कल्पनेतले हे
सुंदर जग न्यारे
मनास लागू नये
वास्तवाचे वारे...........!कवितेने दिली
भेट अचानक
कविता सुरेख
आहे तूच एक...........!-- अरुण वि. देशपांडे - पुणे
9850177342(साभार - काव्यानंद प्रतिष्ठान -पुणे -ई-मासिक - काव्यानंद -अंक-मार्च -२०१९ )
-
ती आणि तो स्टेशनवर दिसले
ती आणि तो स्टेशनवर दिसले
कॉलेजमधले असतील...
काहीतरी बिनसले होते....
ती त्याच्या गळ्याला हात
लावून शपथ घेत सांगत होती
आणि ती पण तसेच करतहोती...
दोघेही साधे ...लोक बघत होते
त्यांना कळत होते तरीपण
ते दुर्लक्ष करत होते..
शपथा....सागणे..आर्जव करणे..
हे असेच चालते प्रेमात..
शेवटी त्याची गाडी आली..
तो थोडे ' किस ' सारखे करून गेला..
ती तशीच परत...
पुढे चालू लागली...
तोच तिचा मोबाईल सुरु झाला
परत तेच सुरु....
प्रेमात असेच असते...
त्यांना थांबणे माहीत नसते.....-- सतीश चाफेकर.
-
जीवन ध्येय
प्रभूची लीला न्यारी, विश्वाचा तो खेळकरी
कुणी न जाणले तयापरी, हीच त्याची महीमा II१ II
जवळ असूनी दूर ठेवतो, आलिंगुनी पर भासवितो
विचित्र त्याचा खेळ चालतो, कुणी न समजे त्यासी II २ II
मोठ मोठे विद्वान, त्यांत कांहीं संतजन
अध्यात्म्याचे ज्ञान घेवून, विश्लेषण करती प्रभूचे II३ II
कांहीं असती नास्तिक, कांहीं असती आस्तिक
त्यांत काही ज्ञानी मस्तिक, चर्चा करिती प्रभूची II ४II
सत्य परिस्थिती ऐसी, कुणी न जाणले प्रभूसी
सर्वांची चालना तर्कासी, प्रभूच्या अस्तित्वाविषयी II ५II
फक्त एकमुखी वाच्यता, असे ती सर्वता
महान शक्ती असता, ह्या ब्रह्मांडामध्ये II ६II
सर्वांनी जाणले एक, ‘अपूर्व शक्ती’ ह्याचा चालक
त्याच ऊर्जेचे हे प्रतीक, सारे विश्वमंडळ II ७II
कुणा नाही दुजा भाव, समजोनी त्या शक्तीची ठेव
ज्ञानी देती नाव, निरनिराळी त्या शक्तीसी II ८ II
कुणी म्हणती राम, कुणी म्हणे रहीम
कुणी संबोधती गौतम, येशू असे कुणाचा II ९II
परी तत्व नसे वेगळे, नावे होत निरनिराळे
सामान्यास ते न कळे, हीच खरी शोकांतिका II १०II
सारे जीवन निघून जाई, परी त्या शक्तीचा बोध न होई
विश्लेषण करीत राही, त्याच्या अस्तित्वाविषयी II११ II
जाणावी ती शक्ती, रूप आकार त्यास नसती
शक्ति समजोनी करावी भक्ती, आदर भाव ठेवून II१२ II
मानवजन्म श्रेष्ठ ठरविला, विशेष बुद्धी मिळून त्याला
विचार शक्ती उपजण्याला, मानवामध्ये II १३II
बहूत झाले विद्वान, कर्तव्य करूनी मिळवी मान
मानव जातीची ती शान, ह्या संसारी II १४II
मार्ग निरनिराळे दाखवी, सारे मिळती एक ध्येयी
सर्वार्पण त्या शक्ती होई, ध्येय मिळतां जीवनाचे II१५ II
विचार करा मनाशी, आपले वैर आपणाशी
नसते केव्हां प्रभूशी, हेच मूळ दु:खाचे II१६ II
वाद नसतो ध्येयापरी, चर्चा असे मार्गापरी
हीच मानव निर्मिती खरी, सर्व सुख दु:खाची II १७II
तथा कथित पंडित, सामान्यांत विद्वान होत
ज्ञान त्यांचे थोडेसे जास्त, बहुजनां पेक्षा II १८ II
वापरूनी ज्ञान शक्ती, सामान्य जनांस वाकविती
आपले अस्तित्व स्थापती, प्रभू शक्तीशी विसरून II १९II
तर्क शक्ती थोर, आहे चा नाही करणार
नाही ना आहे म्हणणार, ज्ञानाचा खेळ करूनी II२०II
मार्गाचे करूनी भेद, करीत राही वाद
जीवन करी बरबाद, विसरूनी ध्येयासी II २१II
ध्येय असे महान, मार्ग हे साधन
साधनास साध्य समजोन वाया जाई आयुष्य II २२II
साध्य नका समजू साधनासी, ठेवा विश्वास साध्यासी
कोणत्याही साधनाने जातासी, साधका प्राप्त होई ध्येय साध्य II २३II
निरनिराळ्या मार्गाचे प्रयोजन, ज्ञान शक्ती वापरून
स्वअस्तीत्व ठेवण्या टिकवून, केले असे II२४ II
अस्तित्वाची भावना मोठी, प्रत्येक झगडतो त्यासाठी
आयुष्य खर्ची त्या पोटी, सकळ ज्ञान II २५II
न कळे त्यास देवपण, भांडण्यास जाई विसरून
आयुष्य मातीमोल, करून टाकीत असे II २६II
विसरूनी जा सर्व भेद, मिटवून टाका वादविवाद
लहान मोठ्याचा संवाद, नष्ट करा त्वरीत II २७II
सारेच आहेत छोटे, कुणी नसती मोठे
हे केवळ आपपासातील तंटे, मानवनिर्मित असती II २८II
जात धर्म होत अनेक, हे मानव निर्मित प्रतिक
सर्व मार्गाचे ध्येय एक, न कळे अज्ञानामुळे II २९II
म्हणून जाणावा ईश, सार्थकी लावा आयुष्य
जात धर्माचे पाश, सोडून घ्यावे II ३०II
महान शक्ती तीच ईश्वर, दुसरा नसे कोणी वर
आपणच देतो त्यासी आकार, सगुण रुप देवूनी II ३१II
मानवता हाच धर्म खरा, आपसातील भेद विसरा
प्रभू देई तयाना आसरा, जीवन सुखी करण्या II ३२II
दुसऱ्याची दु:खे जाणा, त्यांच्या सुखात आनंद माना
प्रभू अंश त्यासी म्हणा, हीच जीवनाची गुरू किल्ली II ३३II
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
तू
कधी तूतळपत्या तलवारीची तीक्ष्ण धारकधी तूमृदू आणि कोमल बहावा अलवारकधी तूवज्राहून कठीण माळावरचा कातळकधी तूबेफाम फुललेला गर्दगुलाबी कमळकधी तूमर्द मराठी गडी रांगडाकधी तून सांगता समजणारा मनकवडाकधी तूरुक्ष नि बोचरा निवडुंगकधी तूवेडावणारा चाफ्याचा सुगंधकधी तूतांडवाचा रुद्र अंगारकधी तूबेधुंद बरसलेला मेघमल्हार...-- वर्षा कदम.
-
सांजसावल्या….
सायंकाळी क्षितिजावरती
पहा पसरल्या सांजसावल्या ।।
पाहुनीया मोहक रंगछटा
मनमोराचा फुले पिसारा
किती साठवू नयनी नजारा
वाटे ढगांवर पसरला पारा ।।१।।सायंकाळी क्षितिजावरती
पहा पसरल्या सांजसावल्या ।।डोहात नदीच्या चमके धारा
लाटांवर खेळे अवखळ वारा
काठावर उभा निष्पर्ण वृक्ष हा
आकाशातून आला फिरवून खराटा ।।२।।सायंकाळी क्षितिजावरती
पहा पसरल्या सांजसावल्या ।।एकत्र पाहुनी हा देखावा
मज गमे होतसे भास हा
समोर उगवती रंगीत उषा
की मजपुढे साक्षात निशा ।।३।।सायंकाळी क्षितिजावरती
पहा पसरल्या सांजसावल्या ।।रंगीत आकाश दिसे जणू
तान्हुले सुकुमार बाळ अन
निष्पर्ण झाड वाटे मज जणू
आजीचा सुरकुतलेला हात हा ।।४।।सायंकाळी क्षितिजावरती
पहा पसरल्या सांजसावल्या ।।@ मी सदाफुली
✍️ संध्या प्रकाश बापटFoto click by Ramesh Pawar
Location - Chindhavali -
कसे मान्य करावे..?
WhatsApp वरुन आलेली ही कविता शेअर केलेय. कवी माहित नाही
-
उत्फुल्ल झाली जास्वंद
उत्फुल्ल झाली जास्वंद,
केवढी ही तिची मिजास,-? वाऱ्यावर उठते डंवरून, झाडाभोवती जशी आरास,--!!!लालचुटुक रंग तिचा,
जिवाचा आपल्या ठांव घेई,
टपोरे फुलते फूल जसे,
फांदीवर झोके घेई,--!!!सुंदर रंगसंगती केवळ,
निसर्गराजाचाच वास,
कुठलाही ना तिला गंध,
तरीही भासे जणू खास,--!!!आखीव रेखीव पाकळ्या,
गडद रंगी उमललेल्या,
भुंगे अधीर पराग टिपण्या,
इतक्या पहा मुसमुसलेल्या,--!!!बिंदू छोटे पिवळे भोवती,
कडेकडेने पाकळीच्या जसे,
उडत जसे छोटे कारंजे,
परागकण उडवत *रेषा,--!!!सुंदर फूल ते टंच,
पाहताच डोळ्यात भरते,
ठाशीव कसा आकार कंच, मस्तमौला मजेत झुलते,--!!!हळूच कधी दडे पानात,
लपून पाहे जगाची गंमत,
असे बहरे दृष्टिआड,--
जाणून त्याचा घ्यावा शोध,--!!!ऐटदार दिसे पहा,
मुखडा राजस बाळा,
म्हणे थेट मला आता,
श्रींच्याच चरणी वहा,--!!!© हिमगौरी कर्वे
-
वलय
सतत फिरत राही, चक्र जीवनाचे ।
विविधता पाही , रंग आयुष्याचे ।।१।।सुख दुःखाच्या भावना, उठवूनी लहरी
देह आणि मना, परिणाम करी ।।२।।लोभ अहंकार निराशा, सारे मनाचे विकार
आनंद समाधान आशा, करी भावना साकार ।।३।।जीवन विषयाचे, बनत असे वलय
रस शोधितां त्याचे, जीवन वहात जाय ।।४।।डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com
विवीध-अंगी ***२८
एकदा माझ्या तोंडून शिवी बाहेर पडली, तेंव्हा मुलांने टोकलं.
शिकवल्यापैकीं फक्त चागलंच त्यानी घेतलं, हे मला जाणवलं
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
डॉ. भगवान नागापूरकरCopyright © 2025 | Marathisrushti