गळावी अहंता भिनावी नम्रता

रंगले माझे मन मुरारी

नाम येई मुखीं श्रीहरी //धृ//

काळा सावळा रंग

कोमल भासे अंग

हास्य खेळते वदनीं

तेज चमके नयनीं

ओढ लागतां शरिरीं //१//

रंगले माझे मन मुरारी, नाम येई मुखीं श्रीहरी

कंठी माळा चमकती

मोर पिसे टोपावरती

पायीं नुपुरे घालूनी

नाचतो ताल धरुनी

हातांत त्याच्या बासरी //२//

रंगले माझे मन मुरारी, नाम येई मुखीं श्रीहरी

मुरली वाजे मधूर

नृत्य ते बहरदार

खेळातील तुझ्या लीला

छबी राही मनावरी //३//

रंगले माझे मन मुरारी, नाम येई मुखीं श्रीहरी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

विषण्यतेने बघत होतो,भिंतीवरच्या खुणा
काळ जाऊन वर्षे लोटली,आठवणी देती पुन्हा

बसत होतो नदीकांठी,बालपणीच्या वेळी
पात्र भरुनी वहात होती,गोदावरी त्या काळी

सदैव पूर येउनी तिजला,गावास वेढा पडे
गांव वेशीच्या घरांना मग,पाण्याचे बसती तडे

चित्र बदलले आज सारे,पात्र लहान होई
बांध घातला धरणावरी,पाणी अल्पसे येई

खिन्नपणे खूप भटकलो,भोवतालच्या भागी
चकित झाले मन बघूनी,हिरवळ जागोजागी

इच्छित दिशेने पाणी वाही,बांध घातल्यामुळे
सारे जीवन प्रफुल्ल करीं,आनंदमय सगळे

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

मित्र'
मात्र ध्वनि नाही,
मात्र शब्द नाही
तो एक अर्थ आहे,
आणि अर्थच नाही तर
एक भावार्थ आहे,

जो वाचला जाऊ शकत नाही
जो ऐकला जाऊ शकत नाही
जो केवळ समजला जाऊ शकतो,

काय ती पूजेतील फक्त एक घंटी आहे?
का तो फक्त अंगाऱ्याचा एक रंग आहे?
नाही
तो अनेक तुकड्यात विभागून सुद्धा
एकसंध आहे,
जे सार्थक करतात
माझ्या अस्तित्वाला !!!

त्या तुकड्यातील सारांश घेत
मी भविष्याचा शोध घेत
वाटचाल करीत आहे,
कारण
ते पुन्हा देतील चंद्र ताऱ्यातील संगीत
ते पुन्हा भरतील चित्रात रंग
पुन्हा मिळेल ती संजीवनी
जी मना मनाला जोडेल,

याच साठी मित्र
'मित्र' मात्र ध्वनि नाही,
मात्र शब्द नाही
तो एक अर्थ आहे,
आणि अर्थच नाही तर
एक भावार्थ आहे !!!

*****

मूळ हिंदी कविता-
रेखा राजवंशी, सिडनी ऑस्ट्रेलिया
Rekha Rajvanshi

मराठी अनुवाद-
विजय नगरकर
vpnagarkar@gmail.com

मी, मीच एक, सारेच माझे
मीच आहे म्हणुनी सारे आहे

मी सर्वज्ञ,सारेच मला कळते
मीच फक्त जगी प्रज्ञावंत आहे

हाच अहंभाव कशाला फुका
जिथे मीत्व ते सारे व्यर्थ आहे

चौदा चौकडयाचेही राज्य गेले
उमज मनी, तूच रे कोण आहे

सोडूनी द्यावे, मनीचे हेवे दावे
त्यातची खरेखुरे समाधन आहे

वाचे नम्रत्वे वदुनी जगी जगावे
कृतज्ञता! जगतीच श्रेष्ठ आहे

जपावीत मने सर्वांचीच संसारी
हाच मोक्षानंदाचा मूलमंत्र आहे

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ९४.

२६ - ३ - २०२२.

सत्य, अहिंसा, साधी राहणी, . महात्मा गांधींची विचारसरणी तत्वांची सगळ्या किती हेटाळणी, ‌ कोण आणतो सांगा आचरणी, --!!!

असत्याच्या आधाराने,
हिंसक, मारक, वर्चस्वाने,
वागतात पोकळ दिमाखाने, राष्ट्रपुरूषाची मनोरथे"च निराळी,-!

स्वातंत्र्याचा वाईट अर्थ,
सगळे स्वैराचाराचे भक्त,
माणसाचे वागणे नि:सत्व,
गांधींच्या तत्वांना तडा जाई,--!!

सोदाहरणाने राष्ट्रपित्याने, स्वच्छतेचा मार्ग शिकवला,
आम्ही घाणीच्या बुजबुजाटाने,
समतोल निसर्गाचा बिघडवला,-!
घर , गाव शहर परिसरां,
"अस्वच्छ" बघा किती ठेविती,--!!!

बोलू बघू ऐकू नका ,
असे सांगती तीन माकडे,
कोण पाळते तत्त्वांना या,
गिरवती अनिती"चेच धडे,
माणूस म्हणुनी माणसाला,
किंमत मुळी ना देती,--!!!

हिमगौरी कर्वे.

धडपड असते प्रत्येकाची जगण्यासाठी,
तेच जगती जगी या शक्ति ज्यांचे पाठी...१,

बुद्धी, अनुभव, विचार, बळ शक्तीची रूपे
यश मिळविण्या जीवनातील हीच मोजमापे...२,

नीती-अनिती, पाप-पुण्य, सामाजिक बंधने
सरळमार्गी जगण्यासाठीं हवीत ही कारणे...३,

जन्म मृत्यूच्या रेषेवरती, उभा संकटकाळी
पशुसमान वागत दिसतो, मानव त्यावेळी...४,

प्रथम गरज भागवी सारे, स्वजीवनाची
आदर्श जगणे तत्वे राहती, मग नंतरची....५,

मृत्यूच्या दाढे मधूनी, एक सुटून जातां
मृत्यूपाश टाकी दुजासाठी, स्व जगण्या करिता....६,

जगण्यासाठी मृत्यू आणि मृत्यूमुळेच जगणे
निसर्गाचे चाले अविरत हेच खेळणे....७

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

इं द्र ध नु ष्य

-- सूर्यकांत डोळसे

रुजविता बियाणें
अंकूर फुटती
असतील दाणे जसे
तेच उगवती

पेरता आनंद
आनंदचि मिळे
प्रेमाची बियाणें
प्रेम आणी सगळे

शिवीगाळ करुनी
आदर येई कसा
शत्रुत्त्वासंगे नसे
मैत्रीचा ठसा

घृणा दाखवूनी
कसे येई प्रेम
क्रोधाच्या मोलाचे
शांती नसे दाम

पेरावे तसें उगवतें
नियम हा निसर्गाचा
सुख दुःखाला कारण
स्वभाव ज्याचा त्याचा

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

मनांतरीच्या भावनांना
शब्दातुनी मी माळीतो
अंतरातील गुज प्रीतीचे
भावगीतात मी मांडितो

स्पर्श! वात्सल्यप्रीतीचे
स्वरगंगेसवे, गुणगुणतो
गुणगुण आर्त भावनांची
मी हृदयांतरी आळवितो

गीता! ही प्रीतभावनांची
श्वासासंगे, मी गुणगुणतो
गीतात! नि:ष्पाप सुगंधा
गंधाळ! जीवनी दरवळतो

दिव्य! सुरम्य भावस्पर्ष
प्रीतशब्दातूनी,ओघळतो
लोचनी, तीच एक प्रीती
मी, मलाच भुलूनी जातो

कृपा ही त्याच दयघनाची
मी तिला मनांतरी स्मरतो
सदैव, हीच ओढ प्रीतीची
माझ्या गीतातुनी मांडतो

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ५६

२३ - २ - २०२२.