किरणात चमक ती असूनी,
तेजोमय भासे वस्तूंचे अंग,
सूक्ष्म अवलोकन करीता,
कळे तेज ते, वस्तूचाच भाग ।।१।।
जसे तेज असे सूर्यामध्यें,
पत्थरांतही तेज भासते
दृष्टी मधले किरणे देखील,
सर्व जनांना हेच सांगते ।।२।।
तेजामुळेंच वस्तू दिसती,
विना तेज ती राहील कशी,
तेज रूप हे ईश्वरी असूनी,
तेज चमकते वस्तू पाशी ।।३।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
ललाटी ज्यांच्या जे जे लिहीले
संत जाणती दिव्य दृष्टीने
नियतीच्या ह्या हलचालीना
दिली जाती आवाहने
जाणून घेता भविष्यवाणी
जीवन मार्ग हे ज्याना कळती
तपशक्तीने संत महात्मे
योग्य मार्ग ते दाखवूनी देती
कर्माने जरी भाग्य ठरते
सुख दुखःच्या गुंत्या भोवती
त्या गुंत्यातील धागा शोधुनी
सुसाह्य त्याचे जीवन करीती
कृपा होता संत जनाची
चुकला-मुकला जाई ठिकाणी
घनदाट त्या जंगलामधली
पाऊलवाट ते देई दाखवुनी
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com
वीर सावरकरांनी १९२६ साली व्यसनमुक्ती वर लिहिलेली कविता
तारकापुंजाचे कौतुक व्हावे,
चंद्राचे तर नेहमीच असे,
अवतीभोवती चांदणं घोळका,
तरच चंद्र उठून दिसे,--!!!
खरेतर चंद्रावरती, डाग किती,
चांदणे केवढे असते निखळ,
लुकलुकण्याची किमया त्यांची,
चंद्राच्या तर न गावी निव्वळ,--!!
नियम दुनियेचा कठोर असे
मोठा तोच पुढे येतो,
लहानांना विसरती सारे,
मोठेपणाच श्रेष्ठ ठरतो,--!!!
चांदण्यांची सैर चालू,
अहोरात्र, दिनांतरी,
चांदव्याचा खेळ चालतो,
आमुच्याशी निरंतरी,--!!!
ढगाढगांतून तो लपतो,
करीत रासलीला,
एकेकीशी चांद खेळतो,
चांदण्या बनती गोपिका,
फेर धरुन त्याच्याभोवती,
जी ती तारका नाचते,
अनुरागाचे अमृत पाजत,
त्याला संतुष्ट करते,--!!!!
कधीतरी दखल घ्यावी,
दुनियेने आमुचीही,
आमच्यावाचून आभाळाचा,
पट रिकामाच राही.....!!!!
हिमगौरी कर्वे ©
अद्वयच्या बारशाचा दिवस होता. मी 12-12.15 ला धावत-पळत उमा नीलकंठ मध्ये पोहोचले. दारातच अरूताई, जिजाजी आणि नरेन बोलत असतानाचे शब्द कानावर आले.’
रोज सकाळीं प्रात: समयीं, पूजा करी देवाची ।
पूजे मधल्या विधीत, चूक न होई कधी त्याची ।।
स्नान करोनी नेसूनी सोंवळे, देव घरांत जाई ।
भाळी लावूनी गंध टिळा, मंत्रपाठ गाई ।।
सहयोग देई पत्नी, पूजा कर्मामध्ये त्याला ।
आधींच उठोनी झाडूनी घेई, स्वच्छ करी देव घराला ।।
करूनी सडा संमार्जन तेथें, सारवोनी घेई जागा ।
देवापुढती रांगोळी काढी, दिसे कशी सुंदर बघा ।।
बागेमध्ये जाऊनी मग ती, दुर्वा काढीत असे ।
पुष्प करंडीत फुले निराळी, ताजी सुंदर दिसे ।।
स्नान करूनी ओलेत्याने, पाणी ठेवी पूजेसाठीं ।
घास घासूनी चंदन मग ते, भरे लहानशी वाटी ।।
हरिनाम घेई मुखीं सतत, मंत्र जप ते येईना ।
पूजेच्या परि तयारीमध्यें, उणीव कधी ठेवीना ।।
जमवित होती पूण्य राशी, पतिची सेवा करूनी ।
द्विगुणीत होई सांठा, प्रभू सेवा लाभूनी ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
धांवत असे मन आमचे, शोधण्या नेहमीं सुखाला
सुख तर आहे मृगजळ, फसवित राही सर्वाला...१
मृगजळाचे धावूनी पाठी, निराशा हाती येत असे,
वेडी आशा मनीं बाळगुनी, सुखासाठी तडफडत असे...२,
आपल्या हाती नसेल तेथें, सुख आम्हा भासत असे
जवळ जातां प्रयत्न करूनी, सुख नसूनी दुःखची भासे...३,
खरे सुख कशांत बघतां, तें तुमच्या मनींच वसत
बाह्य जगी शोधत असतां दुःख तुमचे हातीं लागते...४,
दुःख असे अंवती भंवती, सुख तुमच्या अंतर्यामीं
बाह्य जगातील सुख परि कधीं न येती तुमचे कामीं....५
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
दिनरात कष्ट करी
शेतामधे राबतो मी
धनधान्य पिकवितो
तुम्हा सर्वा पोसतो मी
।।१।।
लोक म्हणती पोशिंदा
उभ्या जगाला तारतो
कष्ट दैवत बळीचे
भार नित्य उचलतो
।।२।।
खांद्यावरी लाकडाची
मोळी माझी सखी झाली
विकुनिया चार पैसे
मिळताच सुखं आली
।।३।।
घर्म धारा गळतात
गालफडं बसतात
डाव सारे फसतात
कर्ज फार असतात
।।४।।
नाही खंत मला त्याची
फेडणार सर्व राशी
नक्की सुदीन येणार
मनोमनी सदा खुशी
।।५।।
सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक
कसे? समजवावे स्पंदनांना
सदैव ध्यास तुझाच गे त्यांना
क्षण क्षण भिरभिरती लोचने
व्याकुळ जीव तुज शोधताना
सर्वत्र साऱ्या तुझ्याच गं खुणा
सांगना कसे विसरु आठवांना
अजुनही साऊलीत भास तुझे
वाटते तूच सोबती गं चालताना
अंतरी भावप्रीतीच्या उतुंग लाटा
चिंब चिंब भिजतो मी झेलताना
वास्तवता, तुजविण जीवघेणी
सांगनां सावरु कसे मी जगताना
खुणावे जरी सांज सांजाळलेली
तरीही ओढ तुझीच गं पावलांना
-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)
9766544908
रचना क्र. १५७
८ - ७ - २०२२
छुन्नुक छुन्नुक,
पैंजण वाजती,
थिरक थिरक,
पावले नाचती,
प्रेक्षक आपुले,
भान विसरती,
नृत्याच्या तालावरी,----
रेषेला मिळे,
रेषा आणखी,
कसब आपुले,
चित्रकार दाखवी,
प्रतिमा काढे,
कशी हुबेहूब,
बोटांची जादुगिरी,----
कंठातून मंजुळ,
सुस्वर निघती,
मधुर गायने,
मंत्रमुग्ध होती,
तालबद्ध गाणे,
गायिका गाई,----
सहजसुंदर अभिनयाची,
श्रेष्ठ अदाकारी,
पाहून सर्वांचे,
डोळे पाणावती,
नाट्यकला आगळी,----
अन्न सुग्रास,
सुगरण पकवी,
चोचले जिभेचे,
ती पुरवी ,
ढेकर तृप्तीची ,
देत उठती,
पाककला वेगळी,----
सुंदर मेंदी,
हातावरी रेखती,
गोरेपान हात,
शोभिवंत दिसती,
किमया कलाकारीची,----!!!!
©️ हिमगौरी कर्वे
Copyright © 2025 | Marathisrushti