जो जो येईल पाया खालती, तुडविला जातो त्याचक्षणी
कुणी मरावे अथवा जगावे, सारे प्रभूवर अवलंबूनी....१,

भक्ष्य शोधण्या किटक चाले, तसाच फिरतो प्राणी देखील
जगण्यासाठी फिरत असता, मृत्यूची येते त्याला चाहूल...२,

चालत असतो काळ सदैव, दाही दिशांनी घिरट्या घालीत
झडप घाली अचानक तो, जो जो येई त्याच्या टापूत...३,

जरी दिसे मारक कुणीतरी, करवूनी घेतो काळच सारे
विश्वाचा तो खेळ खेळविण्या, जन्म-मृत्यूचे चक्र फिरे....४

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

हर्ष आहे शोक आहे, अजुनही माणूस तूं
त्याहुनी आश्चर्य आहे - अजुनही माणूस तूं !

राग हृदयीं लोभ हृदयीं अन् असूया द्वेषही
सर्व दुर्गुण असुनही हे, अजुनही माणूस तूं ?

ईश ना शकसी बनूं, सैतान तरि होऊं नको
त्यापरी स्वीकार कर हें – अजुनही माणूस तूं ।।

कधिच तूं बनलास फत्तर, तरि कधी नयनातलें
सांगतें जें नीर वाहे – अजुनही माणूस तूं ।।

श्वापदाहुन हीनतम कृत्यें तुझी, म्हणुनी तुला
देव ‘आ’ वासून पाहे – अजुनही माणूस तूं !!

-- सुभाष स. नाईक

चंद्र आज एकला नभी उगवला ।
रात पुनवेची मधूर भासला ।।
मेघांचा गालीचा आज नाहीं दिसला ।
शितल वारा अंगी झोंबू लागला ।।

उलटून गेली रात्र मध्यावरती ।
लुक लुकणारे तारे आतां दिसती ।।
पेटल्या गगनीं असंख्य फुलवाती ।
तीव्र-मंद प्रकाशानें त्या चमकती ।।

त्या असंख्यात चंद्रमा एकची सापडे ।
जो लोभसवाणा म्हणूनी सर्वा आवडे ।।
उघडूनी देई मनाची प्रेम कवाडे ।
निघूनी जाई रात बघतां त्याजकडे ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

सखी मज सांग, तो राजकुमार कोण,
उंच सरळ धिप्पाड,
बघ हाती धनुष्यबाण,--!!!
सखी मज सांग,
जमला समूह आगळा,
हा त्यातला, पण वेगळा,
रूप देखणे नीलवर्णा,
आला मजसी विवाह करण्या,--!!

राजकुमार सगळे जमले, सगळ्यात उठून दिसे हा,
मज तो शांत वादळ भासे,
नुसते बघून पुरुषोत्तमा,--!!!

वाटे मज तो निर्भय निडर,
जणू शिव शंभूचा अवतार,--
उठला तो अगदी सत्वर,--
शिव धनु पेलण्या तत्पर,--!!!

बघता बघता ते उचलत,
सर्व येथले """आहा--अचंबित,
केली सर्वांची मती कुंठित,
तातही माझे किती चकित,--!!!

मोडले ते मध्ये काडकन्,
कोण हा तडफदार तरुण,--?
नायक बनला समूहातून ,
का मुनी हासतीअसे गालात,-?

मघाशी लंकेचा राजा रावण,
पडता खाली हसले खुदकन,
तुलना कर बघ दोघांत,--
सखी वर्णन करून मज सांग,--!!!

बघ तात किती आनंदित,
जनकराजे अगदी सद्गदित,
सखी धडधडते ग माझे हृदय,
सखी मज सांग,--!!!

हाच योग्य म्हणती वर,
लागणार आता स्वयंवर,
डोळ्यात मावेना त्याची मूर्त, आवडला मज माझा प्रिय,--!!!

करत पापण्यांची पीट -पीट,
उभी बघा मी कशी अवगुंठत,
अशी कशी बघ लाजत बुजत,
माझीच लागेल भाग्या दृष्ट,--!!!

सखी मज सांग,--
ते तर अयोध्येचे राघव,
बघ संयम अन मार्दव,
उचंबळत सारे तनमन,
बघती, हळूच स्मित करत,
सखे, आता काय करू सांग,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

तू काय ? ती काय ? मी काय ?
सारेच एका माळेचे मणी
वेगवेगळ्या रंगाचे
एकाच धाग्यात गुंफलेले
कोणी आधी गुंफलेले
कोणी नंतर
धागा तुटता सारेच पसरलेले
अपघाने दोन मणी जवळ येतात
हलकासा वारा येताच
विलग होण्यासाठी ...

©निलेश बामणे

ध्यान लागतां डुबूनी जाई अंतर्यामीं
बाह्य जगाला त्याच क्षणीं विसरतो मी ।।१।।

चित्त सारे केंद्रित होई आत्म्याकडे
दुर्लक्ष्य होऊनी देहाचा विसर पडे ।।२।।

संवाद होता आत्म्याशी
विचारा सारे आतून कांहीं ।।३।।

आंतल्या आवाजांत सत्याचा भाव
भविष्यातील घटणाचा त्यासी ठाव ।।४।।

नियमीत ध्यान साधना करती
इतर जीवांचे प्रश्न समजती ।।५।।

ऋषीमुनींना ध्यान शक्ती अवगत
राजाश्रय मिळूनी राज गुरु ठरत ।।६।।

प्रश्न सोडवी ध्यान शक्तीने
आत्म्याची मदत घेई युक्तीने ।।७।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

मर्यादेचा बांध घालूनी,मर्यादेतचि जगती सारे ।
अनंत असता ईश्वर,मर्यादा घाली त्यास बिचारे ।।

जाण जगाची होई इंद्रियांनी,त्याला असती मर्यादा ।
विचार सारे झेपावती,ज्ञान शक्ती बधूनी सदा ।।

अथांग वाटे विश्वमंडळ,दाही दिशांचा भव्य पसारा ।
ईश्वर आहे थोर त्याहूनी,मोजमापाच्या उठती नजरा ।।

कशास करीतो तुलना सारी,भव्य दिव्यता आम्हा दाखवूनी ।
अज्ञानाने पडती मर्यादा,अनंत तत्वास त्याच क्षणी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

मिळवलेस तूं जे जे काही, कौतूक त्याचे सारे करतील

स्तुती सुमनातील भाव जमूनी, हृदयामधले दालन भरतील....१

उचंबळूनी जाशील जेव्हां, बांध फुटेल नयनामधुनी

ओघळणारे अश्रू सांगतील, भाग्य तुझे ग आले उजळूनी....२

दरवळू दे सुंगध सारा, नभांत जातील यश तरंग

स्वर्गांमधुनी 'भावू 'बघतील भीजव त्यांचे सारे अंग...३

(चि. वर्षा विद्यापीठांत सर्व प्रथम आल्याबद्दल)

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

अनाहता, अनादि-अनंता,
वाहिले तुज मी चित्ता ,
व्हावी तुझी मजवरी कृपा,
हीच उरी आंस बाळगतां,--!!!

शरण तुज आले रे दयाघना, तनमन मस्तक नमवितां,
तुजकारणी देह पडावा,
आठवते तुज कृपाकरा,--!!!

तुज पायी वाहिल्या मी,
अनेक अरे वेदना,
काय सांगावे दुःख,
किती भोगाव्या यातना,--!!!

शरीर, मानस झिजवतां,
नच मिळे सुख पण वंचना
जावे कुठे सांगावे कोणा,
देव मानती केवळ पाषाणा,--!!!

अशात तुला पाझर फुटावा,
हीच विनंती, हीच कामना बुडबुडे सुखांचे सारे विरतां,
सांग कुणाच्या काय हाता,-?

खोल-खोल त्या गर्तेत पडता,
आहे का कोणी मज त्राता,--!! लपलेले असे दुःख छेडता, काळजाला जाती कशा चिरा,--!!!

कुठून आणावे मी आनंदा,
व्यथित मी, निराश जगता,
*अनाहता, अनादि अनंता,
वाहिले तुज मी चित्ता*,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

खिडकीमधूनी टिपत होतो
बाह्य जगाचे द्दष्य आगळे
लोभसवाणें चित्र बघण्या
आतूर होऊन गेले डोळे

नयन नव्हते बघत ते
बघत होतो मीच खरा
खिडकीसम नयनातूनी
द्दष्य उमटते आंत जरा

संगीताचे सूर निनादूनी
लहरी त्यांच्या उठताती
कर्णा मधल्या पडद्यायोगे
आनंद मजला देवून जाती

मालक असूनी मी देहाचा
इंद्रिये सारी असती सेवक
ती केवळ साधने असूनी
आंतील 'मीच' असे साधक

मालक असूनी ताबा नसणें
स्वच्छंदी बनवी सेवकाला
इंद्रिये ती गोंधळ घालती
जागृकता नसतां मनाला

सोडून द्यावी वृत्ति मनाची
अरोप करणें इंद्रियावरी
ती तर केवळ सेवक असूनी
मनाची इच्छा पूर्ण करी

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com