(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

  • शब्द

    शब्द हसवतात शब्द रडवतात ....
    शब्द शब्दांची सांगड घालत
    मनात रूजंवतात नवं कोर वाक्य !

    शब्द तारतात शब्द मारतात
    शब्दच तलावरीचे घाव होऊन
    मन घायाळ करतात ....!

    शब्द अन् शब्दाचा समजून
    घेण्याचा भाव बदलला की
    शब्दच रूसून छळू पहातात ....!

    शब्द आतड्यांत उकीरडयाचे
    भक्ष विनतो शब्द शब्दांची
    रानफुल होऊन मृगजळ बनतो !

    शब्द कोवळे घन थरारतो
    थवे होऊन पक्षाचे उंच डोंगरावर
    संध्येच्या प्रहरी गंधारतो !

    शब्द निद्रेमधले गीत होतो
    शब्द माझ्या कवितेचे प्रित होतो
    शब्द करुणाघन होऊन शिळ

    घालत क्षितीजाच्या संग
    शुभ्र रत्न होऊन कोकिळाच्या
    कंठातले मधुर सूर होतो .......

    © कोमल मानकर , सिंदी रेल्वे . वर्धा

    9011071641

  • मानवतेचा पोशिंदा

    लाख मोलाचे
    आयुष्य आपुले,
    कोटी जणांचे आधार.
    अन्यायाविरुद्ध लढणारे सारे,
    संघर्षमय जीवनसरोवर.

    घडविले आहे आपण
    जन जीवनाला ...
    देवूनी सुयोग्य आकार
    वाढविले आहे आपुलकीने,
    दीन-दुबळ्या बहुजनांना...
    करुनी विषमतेचा प्रतिकार.

    शिकविले आहे आपण,
    निरक्षरतेलाही...!
    ओतुनी जीव शाहीचा निर्विकार.
    मिटविले आहेत
    अंधाराचे दिवे...!
    पेटवूनी सप्तरंगी इंद्रधनुविष्कार.

    संघटीत केले आहे आपण,
    विखुरलेल्या शक्तीहीन शक्तीसही...!
    पेरुनी बीज एकतेचे महाअपरंपार.
    फुलविले आहे आपण....
    रानफुलानांही...!
    जिरवुनी ओसाड मातीत महाज्ञानसागर.

    लडविले आहेत, लढे
    मानव मुक्तीसाठी...
    घेवूनी तळहाती शिर.
    काबीज केले आहेत, गड अनेक
    राष्ट्र उभारणीसाठी....
    खर्चुनी पोटचे प्राणप्रिय पोर.

    रुजविले आहेत, आपण
    स्वातंत्र्य, समता....
    बंधुत्व, न्यायाचे धडे
    चराचरात विश्वभर
    पोसीले आहे आपण,
    दु:खी कष्टी
    निराधार मानवतेलाच...!
    अखंडपणे आयुष्यभर.

    - ©️ प्रा. शिवाजी आर. कांबळे (कवि, लेखक, संमिक्षक, संपादक, गीतकार)
    ☎️ मो.न.883 080 0335 ================================
    Follow me on my Blog ID: https://kshivraj83.blogspot.com/ ================================

  • मेघ- गर्वहरण

    अंहकाराचा पेटून वणवा,
    थैमान घातिले त्या मेघांनी ।
    तांडव नृत्यापरि भासली,
    पाऊले त्यांची दाही दिशांनी ।।१।।

    अक्राळ विक्राळ घन दाट,
    नी रंग काळाभोर दिसला ।
    सूर्यालाही लपवित असता,
    गर्वाचा भाव चमकला ।।२।।

    पृथ्वीवरती छाया पसरवूनी,
    चाहूल देई आगमनाची ।
    तोफेसम गडगडाट करूनी,
    चमक दाखवी दिव्यत्वाची ।।३।।

    मानवप्राणी तसेच जीवाणे,
    टक लावती नभाकडे ।
    रूप भयानक बघून सारे,
    कंपीत त्यांची मने धडधडे ।।४।।

    त्याच वेळी वादळ सुटूनी,
    देह घनाचा टाकी विखरूनी ।
    गर्व हरण होऊन जाता,
    अश्रू पडती नयनामधूनी ।।५।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    संपर्क - ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

  • नमन

    नमन माझे श्री गणेशाला
    वंदितो मी कुलस्वामिनी श्री रेणुकेला
    भाव अर्पितो गुरु दत्तात्रयाला
    परमात्म्याची विविध रुपें ।।१।।

    परमेश्वराची लीला महान
    घ्यावी सर्वानी जाणून
    टाकून सारे ब्रह्मांड व्यापून
    चालवितसे खेळ जीवनाचा ।।२।।

    विश्वाचा तो अधिनायक
    जीवन धर्माचा तो पालक
    जीवन गाड्याचा तो चालक
    परब्रह्म परमात्मा ।।३।।

    नसे त्यासी मृत्यु- जन्म
    कार्य करी तो अवतार घेऊन
    कुणामध्यें अंशरुपे येऊन
    जीवनचक्र चालूं ठेवी ।।४।।

    प्रभूसी समजावे समर्थ
    जाणून घ्यावा जीवन अर्थ
    हेच आयुष्याचे सार्थ
    आपल्या जीवनाच्या ।।५।।

    ।। शुभं भवतु ।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    १-१५११८३

  • कृपा तुजवरती

    कृपा होऊनी शारदेची, कवित्व तुजला लाभले
    शिक्षणाच्या अभावांतही, भावनाचे सामर्थ्य दिसले....१

    कुणासी म्हणावे ज्ञानी, रीत असते निराळी
    शिक्षणाचा कस लावती, सर्व सामान्य मंडळी...२

    कोठे शिकला ज्ञानोबा, तुकोबाचे ज्ञान बघा
    दार न बघता शाळेचे, अपूर्व ज्ञान दिले जगा....३

    जिव्हें मधूनी शारदा, जेव्हा वाहते प्रवाही
    शब्दांची गुंफण होवूनी, कवितेचा जन्म होई....४

    भाव शब्दांचा सुगंधी हार, माझी अंबिका भवानी
    वाहत रहा आनंदाने, यशस्वी होशील जीवनी....५

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०

  • देह मनाचे द्वंद

    दोन स्थरावर जगतो मानव, आंत बाहेरी आगळा ।

    भिन्न भिन्न ते दर्शन घडते, यास्तव कांहीं वेळा ।।

    एकच घटना परी विपरीत वागणे ।

    दुटप्पेपणाचा शिक्का बसतो, याच कारणे ।।

    देहा लागते ऐहिक सुख, वस्तूमध्ये जे दडले ।

    अंतर्मन परि सांगत असते, सोडून दे ते सगळे ।।

    शोषण क्रियेत आनंद असतो, ही देहाची धारणा ।

    त्यागमधला आनंद मग तो, कसा कळे आत्म्याविणा ।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

  • बोनसाय

    व्यवहार जगती चाले
    सारे बोनसाय जाहले
    रक्ताचे नाते ओलसर
    आज पार गोठुनी गेले
    अंतरीचे वात्सल्यप्रेमही
    आज पहा निष्ठुर जाहले
    प्रेमाचे घरकुलही मोठे
    घर छोटे कौलारू जाहले
    देव्हाऱ्यातील देवही सारे
    घरोघरी, विभक्त जाहले
    अंगणीचे झाड़ नारळाचे
    आज पहा कुंडित लागले
    प्रीतभाव ते महासागरी
    छोट्या जलाशयी गुंतले
    नाही कधीच बदलली धरा
    ऋतुचक्र अजुनही चालले
    नाही बदलली जलधारा
    तिथेच तृप्तती तहानलेले
    वृक्षही देती नित्य साऊली
    तिथेच विसावती श्रमलेले
    अंतर्मुख हो रे महामानवा
    पंचभूतही, नाही बदलले
    सत्यार्थ एकची जीवनाचा
    येता,जाता रे हात मोकळे
    कुठली प्रीती कुठली भक्ती
    मन भौतिक सुखात गुंतलेले
    नाती इथली सारी व्यवहारी
    बीजांकुर बोनसायी रुजलेले

    -- वि. ग. सातपुते. (भावकवी)

    9766544908

    रचना क्र. १७०

    १७ - ७ - २०२२

  • फांदी

    उन्हांत फडफडणारी

    एकाकी

    फांदी................

    वर आभाळापर्यंत

    हात पोहचत नाहीत

    आणि खाली

    कुठलाच समुद्र

    स्वागताला उत्सुक नाही .................

    तिचे अस्तित्वच

    असे,

    पणांला लावलेले

    बदमाष ऋतुंनी

    बहरांतच शापलेले ....................

    -- सुषमा एडवण्णावर

  • स्मरणगंध

    तव बकुळफुलांच्या सुगंधात
    अजुनही मी विरघळतो आहे..

    कां? या प्रश्नाला उत्तर नाही
    भाग्यच भाळीचे भोगतो आहे..

    तव लडिवाळ स्मरण गंधाळ
    चराचरातुनी दरवळतो आहे..

    काय, काय, कसे विसरावे
    याच संभ्रमी मी जगतो आहे..

    घुसमट विरही असह्य जीवा
    मनआभाळही गहिवरले आहे..

    तव बकुळफुलांच्या सुगंधात
    अजुनही मी विरघळतो आहे..

    -- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

    9766544908

    रचना क्र. २८१

    २/११/२०२२

  • अशी कविता येते

    कृष्णासम ही नटखट अवखळ..
    लाघवी कवीता हळूच पाऊली येते..
    मयुरपिसी मखमली मृदुल करांनी..
    अवघे अलगदी चित्त चोरुनी नेते ..।।१।।

    कदंब तरुच्या साऊलीत या
    साक्षात बीज प्रतिभेचे फूलते...
    शब्दफुलांच्या , वटवृक्षावर
    भावगंधले गीत कोकिळा गाते...।।२।।

    कालिंदीच्या ! डोहातूनी त्या
    लय , ताल सप्तसुरांची येते...
    राधे ! बघ सामोरी कृष्णमुरारी
    धुन मंजुळ मंजुळ बासुरीची येते...।।३।।

    शब्दशब्द मनी भाव उमलता
    वास्तव ! हॄदयातूनी ओघळते
    रसिक मनांच्या गाभाऱ्यातुनी
    सोज्वळतेचे रूप ! गंधाळूनी जाते...।।४।।

    © वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

    9766544908

    रचना :- क्र..३९

    दिनांक :- १४-३-२०२१.