शब्द हसवतात शब्द रडवतात ....
शब्द शब्दांची सांगड घालत
मनात रूजंवतात नवं कोर वाक्य !

शब्द तारतात शब्द मारतात
शब्दच तलावरीचे घाव होऊन
मन घायाळ करतात ....!

शब्द अन् शब्दाचा समजून
घेण्याचा भाव बदलला की
शब्दच रूसून छळू पहातात ....!

शब्द आतड्यांत उकीरडयाचे
भक्ष विनतो शब्द शब्दांची
रानफुल होऊन मृगजळ बनतो !

शब्द कोवळे घन थरारतो
थवे होऊन पक्षाचे उंच डोंगरावर
संध्येच्या प्रहरी गंधारतो !

शब्द निद्रेमधले गीत होतो
शब्द माझ्या कवितेचे प्रित होतो
शब्द करुणाघन होऊन शिळ

घालत क्षितीजाच्या संग
शुभ्र रत्न होऊन कोकिळाच्या
कंठातले मधुर सूर होतो .......

© कोमल मानकर , सिंदी रेल्वे . वर्धा

9011071641

झोप घ्या हो शांत, जागृत राहूनी तुम्ही,

विचित्र वाटे ही रित, परि येई तुमचे कामी ...१

विश्रांती लागत असते, गरज म्हणून शरिराला

ती तर मिळत नसते, केव्हांही तुमच्या मनाला ..२

चंचलता हा स्वभाव, आहे आपल्या मनाचा,

शांत करण्या मना, उपाय नसे झोपेचा..३

एकाच दिशेने धावूनी, मिळवते मन विश्रांती

एकाग्र चित्त असणे, उपाय हाच त्यावरती...४

चित्त करूनी एकाग्र, दिशा त्यास या प्रभूसाठीं

मिळेल सारे तुम्हां, जागृत राहण्या पोटी...५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५९

ते डोंगर सुंदर दूरदूरचे बाई,
पाहीन गडे त्या हिरव्या हिरव्या राई ।

त्या विमल जलासह वळणे वळणे घेत,
हिंडेन झऱर्‍यांच्या शीतल कुंजवनात ।

दरडीवर बसल्या चढून चिमण्या वेली,
परि हाय फुलांची पाखर पायाखाली ।

उचलून उराशी धरीन चुंबुनि त्याते,
गुंफिन तयांची माला मी निज हाते ।

ती हरिण-बालके नयनी पाहुनि माते,
म्हणतील आज हे नवेच कोणी येथे ।

उडतील भरारा राघू बोलत बोल,
आकाश मंडळी त्यांची माळ खुलेल ।

कुरणातहि किलबिल करिती बहिणी सात,
मी बघेन भांडण कसले चाले त्यांत ।

स्वतःची इच्छा अपुरी राहिली,
म्हणून व्याकुळ होणारे अनेक भेटतात.
स्वप्नांच्या तुटलेल्या काचांवर
दररोज पाय ठेवत जगतात.

पण दुसऱ्याच्या डोळ्यांतील अपेक्षा
पूर्ण करता आली नाही म्हणून
मनात वेदना साठवणारा,
क्वचितच एखादा सापडतो.

स्वतःसाठी जगणे सोपे असते,
स्वतःच्या जखमा मोजणेही सहज.
पण दुसऱ्याच्या अश्रूंचे ओझे
आपल्या हृदयात वाहणं,
हीच खरी माणुसकी असते.

इच्छा, आकांक्षा, स्वप्नं
सगळ्यांनाच असतात.
पण दुसऱ्याच्या गरजेपुढे
स्वतःला विसरणारा
माणूसच खऱ्या अर्थाने मोठा ठरतो.

कारण,

स्वतःच्या अपूर्णतेने अस्वस्थ होणारे
जगात असंख्य असतात,
दुसऱ्याची इच्छा आणि गरज
पुरी करता आली नाही म्हणून
रात्रभर जागणारा...
एखादाच असतो.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

झाकोळल्या नभांगणी
कृष्णमेघना अनावर...

जीवा, ध्यास श्रावणी
सरसरसर धारा सुंदर...

वर्षा ऋतू बरसणारा
स्पर्श ओलेता मनोहर...

शब्द गझला अर्थवाही
भावगंधी ओंजळ सुंदर...

चिंबचिंबली पानफुले
झुळझुळतो नाद सुंदर...

अतर्क्य रूप चैतन्याचे
लावण्य रुपडेच मनोहर...

नाचत नाचत येते वर्षा
ओथंबलेले गगन सुंदर....

रचना क्र. ७८
२०/७/२०२३
-वि.ग.सातपुते.(भावकवी)
9766544908

घड्याळ होते भिंतीवरती

टिक टिक करुन चाले

सतत दिसली चाल काट्यांची

एकाच दिशेने हाले

धावत होता एक तुरु तरु

दुजा हळूच धांवे

छोटा जाड्या मंद असून

पळणे ना ठावे

पळत असती पुढे पुढे

समज देती काळ-वेळेचा

किती राहील शिलकीमध्ये

प्रवास आपुला जीवनाचा

जीवन चक्रापरि फिरती

घड्याळ्यामधले सारे काटे

जाणीव करुन देती सतत

आपण कोठे अन् जीवन कोठे

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

कारखान्या विष, सोडले हवेत
गादी पैसे खात, सुजलेली
वाहनी गराडा, या भूतलावरी
लोट धुरांवरी, स्वार असे

प्लॅस्टिकने पहा, वेढले वेष्टन
पृथ्वी जे आसन, डळमळे
रसायनी शेती, विषच पेरले
बियाणे रूजले, संकरीत

बोडखे डोंगर, देखवेना डोळा
कोणा कळवळा, येईल का?
पाणी जो मागतो, नित्य देवाकडे
लक्ष नसे थोडे, वृक्षाकडे

तडातडा तोडी, बांधावरी झाड
जरा नाही चाड, वृक्षाप्रती
तोडलेली झाडे, विकती चोरून
हप्ता खाती कोण, नसे जाण

रस्ता केला मोठा, झाडावरी घाला
नसे बोलबाला, तोंडदाबी
धरणात लावी, खोटी झाडवल्ली
पंचनामी उगली, पैपाणीच

जुनाच तो खड्डा, खोदा नव्यानं
पुन्हा हे रोपण, दरवर्षी
फोटो काढा मोठा, टाका नेटवरी
येतो जो पुढारी, पेपरात

वृक्ष लागवड, लुटती अनुदान
कोटींचे उड्डाण, गल्लाभरू
कैक पिढ्या येथे, झाल्या गारद
दुष्काळी साद, सालोसाल

जो मराठवाडा, तो टंँकरवाडा
ऊसतोडी खोडा, सर्वकाळ
हातात कोयता, सोडू एकदाचा
ओघळ पाण्याचा, देई झाड

फ्रीजचा जो येथे, पहा धुमाकूळ
पेयांचा बक्कळ, तो बाजार
माणसाने येथे, वृक्ष जपावेत
झाडं पुजावेत, मनोमनी

शाश्वत वास्तव, नसे काही इथे
व्यवस्था कुतथे, दैनंदिन
वृक्षाने पाऊस, पावसाने वृक्ष
ठेवू जरा दक्ष, मानवता

फेकूनिया बिया, भूतलावरी या
मळा फुलवूया, फळपिके
प्रत्येकाने इथे, एक झाड वाढावे
जीवन जगावे, समाधानी

वृक्षसंमेलन ते, भरे देवराई
फुलेल वनराई, डोंगरात
असे आशावादी, जोडोनिया वन
भविष्याचे धन, समजूनी

नवरीने नव्या, ओलांडीले माप
एक झाड जप, आठवणी
मृतका स्मृती, झाड जे लावती
पितृ ते जेवती, समाधानी

झाड झाड जपा, सावलीत बसा
मग पहा घसा, कंठगळा
हिरवाईने जे, नेत्र सुखावती
स्मरण करती, कैक पिढ्या

बांधुनिया चंग, हिरवाई रंग
नेत्रसुखी दंग, होऊ सर्व
वारकरी भाऊ, दोन झाडं लावू
मग आरती गाऊ, विठोबाची

झाडांचे रक्षण, करा संरक्षण
मानवी लक्षण असो द्यावे
असे माझा भाव, तोच माझा देव
तेथं माझा गाव, वृक्ष नाव

हिरवी चादर, बहरे फूलपान
गर्द होई रान, हिरवाई
वृक्षसंमेलनी, करती जे श्रम
करतो नमन, त्या हातांना

-- विठ्ठल जाधव.

संपर्क: ९४२१४४२९९५

शिरूरकासार, जि.बीड

(वृक्षवाढीसाठी लढणाऱ्या हातांना समर्पित...)

भावशब्द कां? निःशब्द
अव्यक्त कां? मनभावनां
शब्दाविना कसे उमगावे
सत्यार्थ अनंताचे सांगना...

तव दर्शना आसक्त अंतरंग
मनास, शांतवु कसे सांगना
नाव तुझेच नित्य वैखरीवरी
मौनात उच्चारु कसे सांगना...

तव भक्तीरंगात मी दंगलेला
दयाळा आळवु कसे सांगना
शब्द, स्वर, सूर घुटमळलेले
तुझ्याच नामस्मरणी गुंतताना...

घुमते, मधुरम हरिची पावरी
देवा तुला शोधू कुठे सांगना
लोचनात, कैवल्य रूप तुझे
शब्दाविना नटवू कसे सांगना....

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २५७

१३/१०/२०२२

प्रेमात पडते
हे वेडे प्रेम पाखरू
तुझ्यावर ही प्रीत जडते
//१//

धुंदीत जगते
मन गुंतले स्वप्नात
स्वप्नी नभात ते विहरते
//२//

बागेत बागडे
फुलावर विसावले
फुलपाखरू स्वच्छंदी गडे//३//

मकरंद घेण्या
मन आज आतुरले
फुलाफुलातुनी हुंदडण्या
//४//

हुंदडले अती
हाती भरल्या ओंजळी
मधुओंजळ करना रिती
//५//

प्राशी मधुरस
हे प्रेम पाखरू खुश
प्रित-अंगणी लागे चुरस//६//

-- सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक