कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
चष्मा…
तिच्या फाटलेल्या, फाडलेल्या अथवा फाडून घेतलेल्या जीन्समधून तिच्या गोऱ्या मांडया दिसत होत्या...
पुरुषांच्या नजरा त्यावर खिळल्या होत्या पण त्या नजरेत वासना नव्हती एक प्रश्न होता...
हिला भीक लागलेय की भिकेचे डोहाळे लागलेत...
फक्त गोंदलेल गोंदण दिसावं म्हणून ती काय काय दाखवत होती...न बोललेलं बर ...
मग म्हणणार पुरुषांच्या नजरेत वासना आहे...
मला वाटत पुरुषांनी आपल्या डोळ्यावर आता असा चष्मा लावावा ज्यातून फक्त कपडे दिसतील ...
मग असा चष्मा लावणाऱ्यानाच बायका आज सभ्य समजतील...
ती म्हणत होती जणू मी माझ्या कपड्यांना आवर घालणार नाही तुम्ही तुमच्या नजरेतील वासनेला आवर घाला...
माझी नजर मग तिच्या मांड्यावरून तिच्या चेहऱ्यावर गेली ...
पाहतो तर काय ही तर तीच मुलगी होती आपल्यासमोर चड्डीत फिरणारी...
आता तर मी तो चष्मा लावणारच...कवी - निलेश बामणे
-
मिष्किल तारे
चमकत होते अगणित तारे, आकाशी ते लुक लुकणारे
लक्ष्य वेधूनी घेतां घेतां, फसवित होते आम्हांस सारे....१
कधी जाती ते चटकन मिटूनी, केंव्हां केंव्हां दिसती चमकूनी
खेळ तयांचा बघतां बघतां, चित्त सारे गेले हरपूनी....२
एक एक ते जमती नभांगी, धरणीवरल्या मांडवी अंगीं
संख्या त्यांची वाढतां वाढतां, दिसून येती अनेक रांगी....३
हसतो कुणीतरी मिश्कील तारा, डोळे मिटतो दुजा बिचारा
स्थिर राहूनी लपतां लपतां, खेळांचा तो वाढवी पसारा....४
निशा राणीची मुले ही सारी, खेळत राहती रात्री बिचारी
उशास बघूनी हसतां हसतां, निघूनी जाती आपल्या घरी....५
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
ज्येष्ठ IS THE BEST
आम्ही ना म्हातारे,
आम्ही आहोत 'ज्येष्ठ'
उचलू आम्ही जबाबदारी,
आम्ही नाही 'वेस्ट'फक्त थोडी लागे आता,
मधून आम्हां 'रेस्ट'
कारण दुखतात आता,
हात पाय कधीतरी 'चेस्ट'खाण्याचेही शौकिन आम्ही,
घेतो सगळ्यांची 'टेस्ट'
त्यामुळेच घ्याव्या लागतात
पँथॉलॉजीच्या 'टेस्ट'जीवनातील गोष्टींचीही
माहिती आम्हां 'लेटेस्ट'
तरीही माहीत नाही,
उरले आयुष्य किती 'रेस्ट'वाट पाहतो त्याची कारण,
केव्हांतरी सांगेल तो,
तुम्ही आहात 'नेक्स्ट'तोपर्यंत काळजी कशाला.?
उरलेले आयुष्य घालवू,
आम्ही आता 'बेस्ट'कारण आम्ही आहोत,
जातीवंत 'जेष्ठ'... -
निरोप देताना
कविता
-
अजुनही माणूस तूं
हर्ष आहे शोक आहे, अजुनही माणूस तूं
त्याहुनी आश्चर्य आहे - अजुनही माणूस तूं !राग हृदयीं लोभ हृदयीं अन् असूया द्वेषही
सर्व दुर्गुण असुनही हे, अजुनही माणूस तूं ?ईश ना शकसी बनूं, सैतान तरि होऊं नको
त्यापरी स्वीकार कर हें – अजुनही माणूस तूं ।।कधिच तूं बनलास फत्तर, तरि कधी नयनातलें
सांगतें जें नीर वाहे – अजुनही माणूस तूं ।।श्वापदाहुन हीनतम कृत्यें तुझी, म्हणुनी तुला
देव ‘आ’ वासून पाहे – अजुनही माणूस तूं !!-- सुभाष स. नाईक
-
निशिगंध
तू जो दिला होतास ना निशिगंध
तो आता हरवला आहे
पण त्याचा सुगंध येतो नेहमी
कुठल्यातरी कोपऱ्यातून...तू दिलेलं प्रत्येक फुल
नाही ठेवता आलं जपून
पण त्यांचा सुगंध मात्र दरवळतो
कुठल्या ना कुठल्या तरी कोपऱ्यातून...-- आनंद
-
एका झोपेची आस
आता एका झोपेची आस लागून राहिली,
डोळ्यांच्या काठाशी रात्र थांबून राहिली.विचारांचे वादळ अजूनही शांत नाही,
मनाच्या आभाळी ढगांची गर्दी दाटून राहिली.दिवसभराच्या जखमा शब्दांत मावत नाहीत,
मूक वेदना उशाशी अलगद बसून राहिली.चांदण्यांनी खूप समजावलं या मनाला,
पण तुझ्या आठवणींची चाहूल जागून राहिली.आता एका झोपेची आस लागून राहिली,
थकलेल्या श्वासांची वाट पाहत राहिली.कधीतरी येईल निवांत स्वप्नांची सर,
तोवर ही रात्र माझ्याशी बोलत राहिली.•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212 -
निरोगी देही नामस्मरण
निरोगी असतां तुम्ही,
नामस्मरण करा प्रभूचे,
ठेवू नका उद्या करीता,
महत्व जाणा वेळेचे ।।१।।
शरिराच्या नसता व्याधी,
राहू शकता आनंदी,
आनंदातच होऊ शकते,
चित्त एकाग्र ते ।।२।।
व्याधीने जरजर होता ,
चित्त होई अस्थीर,
स्थिरतेतत दडला ईश्वर,
जाणता येतो होऊनी स्थीर ।।३।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
-
दोन मनें दे प्रभू
इच्छा आहे प्रभू , तुझ्या नामस्मरणाची
ऐकून घे कहाणी, अडचणीची ।।
नाम घ्यावे मुखी, एकचित्ताने
सार्थक होईल तेव्हा तप:साधने ।।
संसार पाठी, लावलास तू
गुरफटून त्यात, साध्य न होई हेतू ।।
मला पाहिजे दोन्ही, संसार नि ईश्वर
एकात गुंतता मन, दुसरे न होई साकार ।।
दे प्रभू ,मनाची एक जोडी
संसारात राहून , घेईन प्रभूत गोडी ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
विश्व सारे निर्मिलेस
विश्व सारे निर्मिलेस,काय असावे तुझ्या मनात,
हेतू असावा का निरलस,
खेद वाटे आज अंतरात,---!!!ग्रह गोल ब्रम्हांड तारे,
निसर्ग चराचर वारे,
आज दिसती सारे भोगत, सातत्याने जणू दिनरात,--!!!प्रदूषणे पृथ्वीला घेरत, मनुष्यप्राण्यात फक्त स्वार्थ, अहंकार कधी न जात,
सांग ठेवले काय दुनियेत,--?लतावेली, झाडेझुडपे,
सगळे दुःखी प्राणिजात,
समस्या सगळ्या या वेढत,
अशात तू काय मिळवलेस,--?पसारा सभोवार असत,
जिकडे तिकडे फक्त उध्वस्त, सृष्टीची फक्त वाट लागत,
कोणते समाधान मिळवतोस,!-सौंदर्य देखणे निर्मिलेस,
त्यास क्षणभंगुरतेचा शाप,
कोणी न देई कोणास हात,
मर्म जीवनात काय ठेवलेस,--!!© हिमगौरी कर्वे.
निलेश बामणेCopyright © 2025 | Marathisrushti