अवतीभोवती सारे तुझ्या, आहेत गुरू बसलेले

जाण तयांची येण्यासाठी, प्रभूसी मी विनविले ।।

निसर्ग शक्तीच्या सर्व अंगी, काही तरी असे गुण

आपणासची ज्ञान असावे, घेण्यास ते समजून ।।

उघडे ठेवूनी डोळे तुम्ही, बघाल जेंव्हां शेजारी

काही ना काही ज्ञान मिळते, वस्तूच्या त्या गुणापरी ।।

सारे सजिव निर्जिव वस्तू, गुरू सारखे वाटावे

तेच आहेत ईश्वरमय, तुम्हीच ते समजावे ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

तेजोनिधीच्या आगमनाने,
निळ्या आभाळां सोनझळाळी, जलद अवतरती सोनेरी किती,---- डोकावती विस्तीर्ण जलाशयी,---

आपुला रंग लेऊनी पाणी,-----
कसे खळाळते समुद्री,खाली, अस्तित्व" अमुचे दाखवतो त्यांना, प्रतिबिंबित होऊनी समुद्रकिनारी,--

निळा जलाशय तो हसे गाली, कुठून आली माझ्यावर "निळाई", वर्षा ऋतूत जेव्हा 'बरसला' तुम्ही,
तुमच्यातील पाणीच आले खाली,

निळे--शाssर रंगले माझे पाणी,
किनार्‍यावर लोक हिंडून बघती, जलभरले' "मेघ" कुठे असती,--
उत्सुकताही त्यांना केवढी,-?

माझ्यात तुमचे प्रतिबिंब दिसे,
भास्करच त्यांना उत्तर देई ,
थेंब -थेंब पारदर्शक होती,
ही जादू सगळी सूर्यप्रकाशाची,

सोनेरी रंगाचा मुलामा घेऊनी,
पाणी कसे वर बघत असे,
विलक्षण रंगसंगती साधती किनाऱ्यावरती बाजूची झाडे,

हिरवागार रंग कंच लेवुनी, भोवती उभी कशी हिरवाई, आपल्या अद्वैताचे साक्षीदार ते,
शिवाय किनाऱ्यावरची रेती,-----

-- हिमगौरी कर्वे

वाणी मधूनी शब्द निघाला,कदर त्याची करीत होते ।
मुखावाटे बाहेर पडे जे,वचन त्याला समजत होते ।।

दिले वचन पालन करण्या,सर्वस्व पणाला लावीत होते ।
प्राणाची लावून बाजी,किंमत शब्दांची करीत होते ।।

स्वप्नामध्ये दिले वचन,हरिश्चंद्र ते पालन करी ।
राज्य गमवूनी सारे आपले,स्मशानी बनला डोंबकरी ।।

प्राण आहूती देई दशरथ,वनी धाडूनी राम प्रभूला ।
पालन केले तेच वचन,रणांगणी दिले जे कैकयीला ।।

आज लोपूनी तेज वाणीचे,तुटले विश्वासाचे नाते ।
बदलूनी जाती क्षणात सारे,घटकेपूर्वीचे शब्द जे होते ।।

मित्र वा आप्त कुणी,आई-बाप वा भाऊ-बहीण ।
स्वार्थीभाव अंगी मुरूनी,पाळीत नाही आपले वचन ।।

अंतर्यामी बसला ईश्वर,जाण त्याची सदैव असावी ।
‘वचन’रूपे व्यक्त होई,हीच भावना मनी ठसावी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

पिझ्झा बेकतो. वास सुटतो,

मुंबईचा राजा डिस्को खेळतो

मनासारखे सारे आयुष्य जगावे..
हे स्वप्न अधुरे , मी नित्य पाहतो..
अंबरी घनमेघनांचे अवीट सोहळे..
लोचनी मी अलगद बांधून ठेवितो..

हृदयांतरी बिलोरी प्रतिबिंब तयांचे..
भावशब्दातुनी मीच गुंफीत जातो..
तूच हृदयस्थ ! विराजमान प्रांजला..
स्वप्नातुनी तुला गं मी नित्य पाहतो..

ओढ तुझी गं , ती अव्यक्त अनावर..
क्षणा क्षणाशी रोज तडजोड करतो..
भाग्यरेषा ! साऱ्याच मम भाळीच्या..
नित्य मनांतराला मीच समजावितो..

तूच रुपसुंदरा.. ! ईश्वरीय अमृतगंधी..
स्वप्नातुनी , आकंठ अविरत प्राशितो..
मागणे एकच आता स्वप्न सत्य व्हावे..
दान ! मी दयाघनाला सदैव प्रार्थीतो..

©️वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र.५३/ ६-४-२०२१.

"प्रेम कुणावर करावं?
प्रेम कुणावरही करावं..
ज्याला तारायचं,
त्याच्यावर तर करावंच,
पण ज्याला मारायचं,
त्याच्यावरही करावं,
प्रेम कुणावरही करावं

प्रेम..
योगावर करावं,
भोगावर करावं,
आणि त्याहुनही अधिक,
त्यागावर करावं.."

प्रेम कुणावरही करावं..
सजीवांवर करावं..,निर्जीवांवर करावं हे सांगणाऱी आपली संस्कृती..!

असेही आपल्या देशात वर्षाचे दिवस ३६५ असले तरी 'दिन' पांच-सहाशे तरी असतील..त्यात आणखी एका अनावश्यक 'डे'ची काय गरज आहे?

आपल्याला गरज आहे ती आपली उदात्त संस्कृती जाणून घ्यायची..त्यातील प्रेमाची महती समजण्याची

कारण प्रेम आहे माणसाच्या संस्कॄतीचा सारांश..

त्याच्या इतिहासाचा निष्कर्ष आणि..

भविष्यकालातील त्याच्या अभ्युदयाची एकमेव आशा..!

-- गणेश साळुंखे

पर्वत शिखरीं जाऊन,खोदून आणली माती
कौशल्य पणास लावून,केला मी गणपती ।।१।।

मुर्ती बनली सुरेख,आनंद देई मनां
दाम मिळेल ठिक,हीच आली भावना

घेऊन गेलो बाजारीं,उल्हासाच्या भरांत
कुणी न त्यासी पसंत करी,निराश झालो मनांत

बहूत दिवस प्रयत्न केला,कुणी न घेई विकत
कंटाळून नेऊन दिला,गणपती मी शाळेत

भरले होते भव्य प्रदर्शन,हस्तकला कौशल्याचे
नवल वाटले गणपती बघून,दालनातील सुरवातीचे

चकीत झालो जाणूनी,मिळाला राष्ट्रीय पुरस्कार
गणपतीच्या भव्यतेनी,मिळवीला हा अधिकार

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

दुःख माझे वाहताना मी तुझ्यासमवेत आहे

घर तुझे विझवायला गोदावरी जखमेत आहे.

दूध मागितले मिळाली ही उपेक्षेचीच ज्वाला

आग सरणाची तुझ्या का आचळाला येत आहे?

शेवटी उगवून आलो मी तुझ्या ज्वारीप्रमाणे

गाडला गेलो जिथे ते भाकरीचे शेत आहे.

ज्योत तेलावाचुनी जळते उपाशी झोपडीतच

मी भुकेची आग थोडी या दिव्याला देत आहे.

जर मला कुरवाळणारा केतकीला हात नाही

तू कशी फुलशील माझे दुःख त्या बागेत आहे.

प्रेम नाही जन्मले ते साजिरा मृत्यूच माझा

बघ तुझ्या गर्भात माझ्या काळजाचे प्रेत आहे.

जात नाकारून मी बाहेर गावाच्या निघालो

ये मला भेटायला तू बुद्ध ज्या दुनियेत आहे.

अनिल रुक्मिणी पांडुरंग साबळे.

संपर्क: ९३२६६७९३११.

सोमवार, 05 जानेवारी 2026 ते बुधवार, 07 जानेवारी 2026

खारघरहून सकाळच्या ६:१३च्या पनवेल C. S. T. ट्रेनने एल्फिन्स्टन महाविद्यालयात जाताना.

पुण्यामधलंच स्थळ हवं ।
मुंबईला सेकंड ऑप्शन ।
लिकर पी कर विकएन्ड ।
लाईफसाठी हीच कॅप्शन ।।

शनवारवाडा , वैशाली हे ।
आऊटडेटेड झाले पॉईंट्स ।
गोल ऍचिव्ह करण्यासाठी ।
शोधते मी नव्या हाईट्स ।।

मल्टिप्लेक्स , मॉल मध्ये ।
टाईमपास भारी होतो ।
सिंहगड पर्वतीवर ।
आता कोण जातो येतो ?

फेबु ट्विटर मेसेंजरवर ।
अपडेट्सचा धूर अन् जाळ ।
मेमरी होते फुल तरीही ।
नेटवरचा येतोच गाळ ।।

जेवण घरचं बेचव सालं ।
हवा यार पिझ्झा बर्गर ।
पब क्लब डान्सफ्लोअर ।
सच तो है ये हुक्का पार्लर ।।

बाईकवरची नशाच न्यारी ।
गच्च धरावं बॉयफ्रेंडला ।
तोंडावरती स्कार्फ बांधून ।
थेट घुसावं लॉंग ड्राइव्हला ।।

चॅटिंग डेटिंग करण्यासाठी ।
फार्म हाऊस पॅकेजवाली ।
ब्रेकअप , पॅचअप इव्हेंट्ससाठी ।
तिथेच होते पार्टी ओली ।।

ऑनलाइन मिटिंगमधल्या ।
पोझिशन्स अँड कमिटमेंट्स ।
एमबीए चं येडं पकवतं ।
रिझल्ट्स, मॉरल , एटिकेट्स ।।

स्थळाला दे होकार बये ।
आई रडते रोज घरी ।
' वय वाढतं ' बोअर करते ।
पॅनिक होते घरीदारी ।।

नकोच मुलं , नकोच नाती ।
डस्टबीन्स तर नकोच घरी ।
ऑकेजनली ड्रग्ज साठी ।
लिव्ह इन चा ऑप्शन भारी ।।

चौकट नको , स्पेस हवी ।
त्यासाठीच तर धावाधाव ।
माझं पॅकेज , माझं शहर ।
मीच ठरविन , माझी हाव ।।

* * * *

पस्तिसाव्या वाढदिवशी ।
कुणी नाही विश केलं ।
अजून तिला कळलं नाही ।
क्षितीज किती दूर गेलं ।।

अजून तिला वाटत राहतं ।
पुण्यामधलंच स्थळ हवं ।
आरसा हसतो हळूच गाली ।
तिला नसतं भान नवं ।।

- डॉ. श्रीकृष्ण जोशी, रत्नागिरी

जीवनांतले चित्र पालटूनी, रंग ते बदलले

जनी जनार्दन ठरविले, सारे काय मिळविले ।१।

सुंदर तसबीर एक आणली, देवी श्री लक्ष्मीची

श्रद्धेचे भाव गुंतविले, पूजा करूनी तिची ।२।

शिक्षण घेवूनी ज्ञान मिळविले, कष्टानें सारे

शरीर होते चैतन्यमय, आणि धडपडणारे ।३।

रंग बधितले जीवनांतील, विविध छटांचे

सजविण्यास लागते त्या छटांना, बळ संपत्तीचे ।४।

ज्ञान आणि प्रयत्न जेव्हां, एक ठिकाणी असे

प्रसन्न करण्या धन लक्ष्मीला, अडचण येत नसे ।५।

शक्ति, युक्ति, बुद्धी एकटवूनी, परिश्रम केले

धनराशीचे अल्प भांडार, त्याने जमविले ।६।

तेज चमकले त्याच्या जीवनीं, धन लक्ष्मीचे

समजूं लागला फार सुखी, क्षण कर्तृत्वाचे ।७।

माहीत नव्हते लक्ष्मी असते, चंचल स्वभावी

केव्हां येईल जाईल कशी, भंरवसा तो नाहीं ।८।

चालत असतो खेळ नियतीचा, गमतीनें सदा

कुणाचे फांस कसे पडतील, कळेना अनेकदां ।९।

कमाईस त्याच्या ओहोटी लागली, व्यवहारामध्यें ती

प्रयत्न सारे फोल ठरूनी, अपयश येती ।१०।

निराश बनले जीवन सारे, अंध:कार झाला

दु:खाच्या त्या चटक्यामध्यें, जीव होरपळला ।११।

मार्ग बदलले पूर्ण तयानें, आपल्या जीवनाचे

धन कमविणें लक्ष नव्हते, त्याच्या प्रयत्नांचे ।१२।

वाचन करूनी चिंतन केले, मन रमविण्या चित्ताला

ध्यान साधना देवूं लागली, आनंद त्याला ।१३।

विसरूनी गेला हलके हलके, दु:ख निर्धनतेचे

काव्य लेखनानें उघडले द्वार, नव जीवनाचे ।१४।

चकीत झाला एके दिवशीं, बघूनी तसबिरीला

श्री लक्ष्मीचे ठिकाणी सरस्वतीचा, बदल कुणी केला ? ।१५।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

e-mail- bknagapurkar@gmail.com