प्रदीप निफाडकरांची गझल

जगायचे ते जगले
नाही काही राहीले
श्वासही भगवंताचे
नाही काही आपुले

जन्म, मृत्यु प्रवास
ते भ्रमणही आपुले
बाहुले, कळसूत्रीचे
चक्र ऋतुंचे चालले

दशदिशा भारलेल्या
नेत्री दृष्टांत रंगलेले
भोगणेच संचिताचे
या जन्मी लाभलेले

पसरूनी दोन्ही बाहु
क्षणक्षण ते झेललेले
हेच सत्य साक्षात्कारी
अस्ताचली सांज रंगले

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी )

9766544908

रचना क्र.१७४

२०/७/२०२२

जन्म हा सुखाचा की दुःखाचा..
कां ? कुठला अक्षम्य गुन्हा आहे..
जरी गतजन्मांचेच ऋणानुबंध सारे
कुणाची कुणाला आज ओढ आहे..
बेगडी नात्यांचेच स्वार्थी भावबंध
खरे कोण कुणासाठी जगतो आहे..
ऐश्वर्याचे रांजण ,जरी स्वर्गीयसुखी
सांगा , आज मनःशांती कुठे आहे..
ऐश्वर्यासाठी नात्यांचीही पायमल्ली
नि:स्पृह प्रेम जिव्हाळा संपला आहे..
बिलोरी प्रतिबिंबही कितीही देखणे
तरी इथे सत्य, असत्य संभ्रमात आहे..
वास्तव ! जे पेरावे तेच जगी उगवते
हे सत्य कुणा केंव्हा कळणार आहे..
कां ? जगण्याचीच हीच रित जगती
जन्म कलियुगी , जीवाला सजा आहे..

©️ वि.ग.सातपुते (भावकवी)

रचना क्र. ३८

दिनांक :- १३-३-२०२१

तुझे नी माझे कसले नाते
अजून मला ते कळले नाही
एकदा तरी तुज पाहिल्यावीना
मजला काही करमत नाही ।
ऊजाडताच दिवस नवीन
रोज नव्याने तुला पाहतो
रम्य त्या गत आठवणीने
का पुन्हा रोमांचित होतो ।
आता तरी तू सांग मजला
काय आहे आपुले नाते
का आजही तव आठवणीने
मन माझे ग मोहीत होते ।

सुरेश काळे
मो. 9860307752
सातारा.
दि. ३ आक्टोंबर २०१८

कसे मानूं उपकार
निसर्गा तूझे मी
उघडोनी जीवन द्वार
आलास तूं कामी

तुझ्या मोरानें दाखविले नृत्य
राघूच्या वाणीनें शिकविले सत्य
कोकीळेचे गान सप्तसुरांच्या लहरी
चित्रकलेचे ज्ञान इंद्रधनुष्या परि

मुंग्याची वारुळे दाखवी वास्तूकला
कोळ्याची जाळे शिकवी हस्तकला
घारीची भरारी स्वछंद केले मनां
मैनेच्या उदरीं जाणला प्रेमळपणा

विजेची चपळता चंचल बनवी
धबधब्याची प्रचंडता श्रेष्ठत्व जाणवी
निसर्गातील विवीधता देई माणसा ज्ञान
करी त्यास मदत, आनंदी होण्या जीवन

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

श्रीमंत योगी, जाणता राजा,
श्री शिवछत्रपतींना त्रिवार वंदन,-

श्रीशिवराय छत्रपती,अजून आठवती,लोक पहा आजमिती,--
होsssss जीssss जीssssजी,

रयतेस अभय' तरी दरारा,
परस्त्री' माता, आपुल्या मातेचा आदर करती होssss जीsss जी,

आज्ञेत राहून तिच्या, सकल कारभार केला,राज्यात पहा,
सर्वधर्मसमभाव' पाहती होssss
जीssss जीssss‌जी,-++

छत्तीस वर्षे गनिमाशी झुंजला,
जातिभेद झुगारुन एकोपा साधला,
शक्ती,युक्ती,नीती,रीती,भक्ती होssssजीsss जीsss जी,-++

दगडधोंड्यात जागवली अस्मिता
स्वराज्यहेतू कृतीने योजिला,
महाराष्ट्रधर्म' वाढवला की होsss
जीsssssजीsssजी,---++

शब्द आईचा पाळला,राज्य मानुनी
श्रींची इच्छा,; साठी सत्ता स्थापिली
होssssजीssssजीssssजी,-++

राज्यकार्यी जीव वाहिला,समर्पित जीवना,संकटे किती झेलली,sss होsssजीsssजीssssजी,-++

प्रजेस पित्यासम,न्यायास नेहमी तडी, तरून गेला,कित्येकदा,तो धर्मसंकटी,होsssजीsssजी,-++

वासनांधांना नव्हती क्षमा,
सजा कठोर पापकर्मा,
सेवा, मदतीचा हात मिळतां,
ओघ भरघोस दानाचाच वाही,होsss जीsssजीsssजी-+

जीर्णोद्धार मंदिरांचा, मान मशिदींचा,ज्ञानादरे कलाकारही पूजी, होsssजीsssजीsssजी,-+

कदर विद्या कलांची, प्राधान्य त्या कामा, कलेपुढे हमेशा नमला,असा रत्नपारखी, होsss जीssssजीsssजी,-+

मातब्बर' शत्रूंना चकवा,साधुनी गनिमी कावा,एकनिष्ठांना प्रेमदायी होsssजीsssजीsss,-+

फितुराची गय' न केली,विवेकाने गड,किल्ले राखतां,महाराष्ट्र् अजिंक्य ठेवी, होsssजीsssजी,--++

राजा सदोदित झुकला,संतांच्या बोला,मान दिला सत्यता,करुणा शांती होsssजीsssजीsssजी,-+

कधी माघार घेऊनी,राजकारण खेळला,मानुनी बुद्धिवंतांचा सल्ला,
गरिबांत गरीब समाधानी त्याच्या दारी होsss जीsssजीsss,जी,-+

आरमार' निर्मुनी जगाला,नवा दृष्टिकोन दिधला,नव्या कल्पना,नव्या जाणिवा,नाविन्याचा आधार होई, हो,ssssजीsssजीsssजी,-+

तरीही धाकापुढे त्याच्या,फिरंगी'ही नमला,मनांत धास्तावला,वचक त्याचा पाहुनी, होsssजीsssजीsssजी,-++

© हिमगौरी कर्वे.

सारा असतो फक्त दिखावा
मृगजळा सारखी सारी नाती

कुणीच नसते, कधी कुणाचे
इथे स्वार्थापोटी जुळती नाती

दिल्याघेतल्याचे हे जग सारे
त्याविण कां? कुणी सांगाती

भाव लोचनी भोळे, भाबडे
भरोसी, जीव जातो गुंतुनी

गळाभेटी, दिखावा पोकळ
पण हे सारेच कळते सर्वांती

विकलांग होती श्वास जेंव्हा
जीव कासवीस होतो एकांती

--वि.ग.सातपुते( भावकवी )

9766544908

रचना क्र.२६८

२२/१०/२०२२

घटना' जेव्हां घडली अघटित ।

कुणीही नव्हते शेजारी ।।

कां उगाच रुख रुख वाटते ।

दडपण येवूनी उरीं ।।

जाणून बुजून दुर्लक्ष केले ।

नैतिकतेच्या कल्पनेला ।।

एकटाच आहे समजूनी ।

स्वार्थी भाव मनी आला ।।

नीच कृत्य जे घडले हातून ।

कुणीतरी बघत होता ।।

सर्वत्र दिशेनें तो व्यापूनी आहे ।

हेच सारे सुचवित होता ।।

कोण असावा हा गुप्त साक्षीदार ।

नितिमत्ता शिकवी त्याला ।।

बाह्य जगातील द्रष्टा असूनी ।

अंतर्यामीही बसलेला ।।

त्या साक्षीदाराची जाणीव होता ।

कचरुनी जाते मन सदा ।।

अपप्रवृत्तींना आळा बसूनी ।

सत् कर्मे घडती अनेकदा ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

ह्या जीवनाच्या अस्तित्वाचे, ध्येय कोणते खरे ।

उत्तर याचे कुणा मिळेना, आज पावतो बरे ।।

संतसाधू आणि ज्ञानीजन, बहूत ते झाले ।

समाधानी परि एक मताचे, उत्तर नाही दिले ।।

खेळखेळणे उड्या मारणे, अन् खाणे पिणे ।

बालपणीच्या आनंदाला, नव्हते काही उणे ।।

विसरून जाता खेळ उड्या अन् , प्रेम करू लागलो ।

यौवनाच्या उंबरठ्यावरी, बहरून गेलो ।।

संसार करिता कळले आम्हा, जीवन दुजासाठी ।

प्रौढवयाची वर्षे घालविली, समाज सेवेपोटी ।।

वृद्धत्वाचा काळ येता, ओढ लाभली प्रभूची ।

आहिक सुख त्याग करुनी, जीवन मुक्तीची ।।

एक एक ती पायरी चढलो, जीवन शिडीवरी ।

शोधीत होतो 'आनंद' तेथे, मिळेल काहीतरी ।।

हर घडीला रूप निराळे, होते आनंदाचे ।

गुंतले होते संबंध तेथे, तन मनाचे ।।

ओढ प्रभूची लागली, जेंव्हां थकूनी गेला देह ।

संसारातील सर्व सुखाचा, निघून गेला मोह ।।

मृत्यूच्या जवळी जाता, विरून जाईल तमनम ।

कोठून आला कोठे गेला, याची न येई जाण ।।

आता त्याचा आनंद कोठे, असेल तो गुंतला ।

देहमनाचे वेष्टन नव्हते, ज्या घटकेला ।।

हा तर आहे केवळ ‘आनंद’ दुजा नसे काही ।

‘आत्मा’ ‘मुक्ती’ अशा परि यालाच नावे देई ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०