युरोपच्या दौर्‍याचे पद्यरुपात सुंदर वर्णन 

उपकार करुन त्याने मन माझे जिंकिले

परि वेळ गेला निघूनी आभार ना मानले

केली नाही परतफेड उपकाराची मी

कामाचे होते वेड सतत मग्न कामी

कामाच्या मार्गांत चालता पाऊल वाट

प्रयत्न करुन कार्यांत यश साधले अर्धवट

खंत वाटली मनां आठवोनी उपकार

पश्चाताप सांगु कुणा उशीर झाला फार

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

रेणूके जगदंबे आई दर्शन दे मजला

तुझ्या मंदिरी आलो पावन हो तू भक्तिला ।।धृ।।

तुझे अजाण बालक करितो खोड्या अनेक

न होई चित्त एक

तूच समजोनी घेई मम चंचल मनाला ।।१।।

रेणूके जगदंबे आई, दर्शन दे मजला

जमदग्नीची कांता परशूरामाची तू माता

मनी तूजला भजता

आशशिर्वाद तू देई आनंदाने सर्वाला ।।२।।

रेणूके जगदंबे आई दर्शन दे मजला

गेले माझे जीवन तूझे नाम घेऊन

कंठ आले दाटून

चुका आमच्या होई क्षमा कर अज्ञानाला ।।३।।

रेणूके जगदंबे आई दर्शन दे मजला

सारे अर्पिले प्रेमांत आळविले भक्तित,

परि न कळली रित

अत:करण गाणे गाई आवाज नसे ओठाला ।।४।।

रेणूके जगदंबे आई, दर्शन दे मजला

नको मजला धन विटले आतां मन

सोडव मोहमायेतून

चरणांवरी लोळण घेई हात पसरुं कुणाला ।।५।।

रेणूके जगदंबे आई दर्शन दे मजला

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५० bknagapurkar@gmail.com

तिने कधीतरी विचारलंस,
अरे तुला कुठलं फुल आवडते ?

तेंव्हा मी क्षणात उत्तरलो..

मनात जपायला चाफा आवडेल
आणि ओंजळीत धरायला मोगरा...

वहीत ठेवायला बकुळ आवडेल
आणि धुंद व्हायला केवडा...

बोलायला अबोली आवडेल
आणि फुलवायला सदाफुली...

पण, प्राजक्त मात्र आवडेल तो,
हृदयाशि धरायला..आधारासाठी...

यावर ती थोडीशी नाराज झाली,

मी ते ओळखलं...
पुढे झालो आणि हलकेच हसत म्हणालो,
हे सगळं आवडेल ...... पण कधी

तर निशिगंधा मिठीत दरवळल्यानंतर...!!

तेव्हापासून ती अखंड दरवळत आहेस...
माझ्या मिठीत, मनांत ... हृदयात...!!!

© अरविंद टोळ्ये
९८२२०४७०८०

पारिजातकाची फुले आम्ही, विसावलो या डहाळीवर,
फुलण्या सगळ्या अंगोपांगी, कळीकळीने केला कहर, --!!!

जगणे असावे लोभसवाणे,
सुंदर आणि कसे निशांत,
पाहून आमचा असा बहर,
माणूस होऊन जातो कृतार्थ,

रंग पांढरा आमुचा शांतीचा, त्याखाली देठ रक्तरंगी,
पाकळ्या फुलल्या चहूबाजूच्या, सौंदर्य ओसंडे विविध ढंगी,--!!!

असे किती असावे जगणे,
फार नाही, आम्ही अल्पायुषी, तरीही आम्ही फुलत राहतो,
मानत त्यात खरी राजीखुशी,-

पहाटवेळी होते पखरण,
फूल एकेक करुन ढळते,
संगत आमुची सोडून जाती, भाईबंद बघा ना , कायम ते,--!!!

नाही दु:खी आम्ही त्यावरून, जगणे सारे जगां अर्पियले,
आरक्त आम्ही मोहक संन्यासी, करत विरक्तीचेच मार्ग खुले,--!!

©️ हिमगौरी कर्वे.

दया प्रेम हे भाव मनी, जागृत कर तू भगवंता
तुला जाणण्या कामी येईल, हृदयामधली आद्रता

शुश्क मन हे कुणा न जाणे, धगधगणारे राही सदा
शोधत असता ओलावा हा, निराश होई अनेकदा

पाझर फुटण्या प्रेमाचा तो, भाव लागती एक वटूनी
उचंबळणारे ह्रदय तेथे, चटकन येईल मग दाटूनी

दया प्रेम या भावांमध्ये, दडला आहे ईश्वर तो
मनांत येता हेच भाव ते, दर्शन त्याचे घडवूनी जातो

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

ही गोष्ट एका लग्नाची
गोष्ट प्रेमाची
लग्नाची बेडी नाटकाची
यशस्वी अर्धशतकी प्रयोगांची

५० वर्षापूर्वी ह्या टॅामला
जेरीच प्रपोजल आल
आणि फायनल ड्राफ्ट तयार होऊन
स्वयंवरही झाल

तू तिथे मी ची शपथ घेऊन
ह्यांची वार्‍यावरची वरात निघाली
आणि नवा गडी नव राजं म्हणत
संसाराची नांदी झाली

सुख म्हणजे नक्की काय असत
शोधताना जरा फॅमिली ड्रामा झाला
आणि सुखाशी भांडतो आम्ही दोघ म्हणाले
तरी अवघा रंग एकचि झाला

आता विच्छा माझी पुरी करा
तिनही बेचकीत पकडल
एक यू टर्न आल्याच मात्र
एका क्षणात त्याला उमगल

मग काय विचारता?
तो नाइट रायडर, ती व्हाईट लिलि
फुलराणीच्या वेलीवर
लेकूरे उदंड जाली

पुढे मोरावळ्यासारख्या संसारात
थोडा संशयकल्लोळ थोड मानापमान
अगदी शाब्दीक वस्त्रहरण सुध्दां झालं
पण कुणासाठी कुणीतरी, हिमालयाची सावली ही बनल

आणि बघता बघता ५० वर्षाचा हा संसार
असा सही रे सही झाला
भावी वैवाहिक जीवनासाठी
ऑल द बेस्ट तुम्हांला

-- सौ. अलका वढावकर

गेला होता यात्रेसाठी देवीच्या तो पर्वती ।
श्री जगदंबा ही उंच शिखरी आरूढ होती ।१।

भरले होते मन भक्तीने देवीचे ठायी ।
शरीर कष्ट सोसूनी तो उंच तेथे जाई ।२।

प्रसन्न झाले मन तयाचे बघूनी ती मूर्ती ।
विविध आयुधे धारण करी उभी एक शक्ती ।३।

भव्य होते देवालय ते अतिशय सुंदर ।
पवित्रता भासे तेथे, बघता बाह्य परिसर ।४।

गर्दी होती भाविकांची दर्शन घेण्या तेथे ।
साडी चोळी नेसवूनी अभिषेक करीत होते ।५।

सामील झाला तोही इतर भक्त मंडळीत ।
मनी इच्छीले कमी न पडावे तिच्या सेवेत ।६।

साडी चोळी बांगड्या आणि पक्वान्नाचे ताट ।
अर्पण केले जगदंबेला म्हणून स्तोत्र पाठ ।७।

पूजा अर्चा संपवूनी डोंगर पायथी आला ।
यथासांग विधीने मनी तोषला ।८।

संपत असता यात्रा घटना एक घडली ।
एक दुर्बल भिकारी, चक्कर येऊनी पडली ।९।

धावून गेला मदत करण्या हा तिजला ।
औषधोपचार करूनी, अन्न देई पोटाला ।१०।

आशीर्वाद घेऊनी गेला, त्या दुर्बल बाईचे ।
समाधान देई आनंद, त्याला या घटनेचे ।११।

यात्रेमधला खरा आनंद तो यातच मिळाला ।
श्री देवीच्या पूजेहूनी क्षण हा श्रेष्ठ तो ठरला ।१२।

केली होती पूजा सेवा जीवंत आईची ।
अंतर्मनाने पोच दिली खऱ्या समाधानाची ।१३।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

बागेतील तारका

भावमनीचे उमटूनी पडती ज्याचे सहवासे

काव्यामधला ईश्वर मजला तोच परि भासे

शब्द तयाचे ऐकत असता मन येते भरूनी

शब्दांना त्या बांध घालता काव्य पडे उमटूनी

अनूभव ज्याचा वदला जातो कंठा मधूनी

भोगलेला असे परि तो एके काळी त्यांनी

सत्य सारे तेथे असता दिव्यत्वाची जाण

म्हणूनच पटते मनास तेंव्हां हेच खरे जीवन

वाचित गेलो धर्मामधूनी जे जे सारे काही

शिक्षीत नसूनी स्वानूभवे तेच व्यक्त होई

हेच भासले काव्य मजला साऱ्या जीवनाचे

उतरत होते लेखणीतूनी बोल अनूभवाचे

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०