नास्तिक असूनी श्रद्धा नव्हती, ईश्वराचे ठायीं
विज्ञानाची कास धरुनी ती, भटकत तो जायी ||

चार पुस्तके वाचूनी त्याचे, तर्कज्ञान वाढले
दृष्य अदृष्य तत्वांमधले , भेद जाणवले ||

नसेल त्याचे आस्तित्व कसे , तर्काला सोडूनी
समजूनी ह्याला "अंध विश्वास" , देई फेटाळूनी ||

आधुनिक होते विचार त्याचे, कलाकार तो होता
पृथ्वीवरील घटणाना परि , योग म्हणत होता ||

काढून टाकल्या तसबिरी आणि मुर्ति, देखील ती
नाव प्रभुचे त्या वातावरणी, कुणी न घेती ||

प्रेमळ त्याचा स्वभाव असूनी, चित्त तयाचे स्वछंदी
रहात होता सुंदर बंगलीं, अतिशय आनंदी ||

छंद तयाला फुलझाडांचा, बाग केली छान
विविधतेची झाडे झुडपे, दिसे शोभावान ||

दिवसभराचे कष्ट करुनी, फुलवित असे बाग
सुवास सारा दरवळूनी, डोलती तेथे नाग ||

पक्षी आणि प्राणी जमवूनी, संग्रहालय दिसले
आवाजांचे सूर निघूनी मग, मधूर ते भासले ||

मोर नाचे थुई थुई तेथे, नभी येता ढग
आनंदाला सिमा पडेल, कशी तेथे मग ||

सारे होते नयन मनोहर, त्या वातावरणीं
संबोधित होता त्या वास्तूला "निसर्ग " तो म्हणूनी ||

वेड लागुनी तन्मय झाला, सौंदर्याच्या ठायीं
निसर्गातील रस सदैव, शोषित तो राही ||

नास्तिक तो अन् ईश्रर नसे, ही त्याची धारणा
परि तोच भासला खरा आस्तिक समरस होतांना ||

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

आले भरून आभाळ
झाकोळले आसमंत
सांज सांजाळ केशरी
वृदांवनी तेवते ज्योत

ओढ़ गुंतल्या जीवास
आत्म रंगले पावरित
झंकारली मंत्रमुग्ध धुन
चाहुल हरिची अंतरात

तनमन सर्वार्थी मुक्त
रमले भक्तीच्या रंगात
लोचनी सत्याची जाण
सर्वांतरी एक भगवंत

--वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

(9766544908)

रचना क्र. २९६

१८/११/२०२२

त्यानेच घातला भुंगा
डोक्यात माझ्या
तिच्या प्रेमात पडण्याचा...
स्वतःच्या पायावर
स्वतः च्या हाताने
धोंडा मारून घेण्याचा...
सभोवताली असताना
मादक पऱ्या
तिच्या प्रेमात पडण्याचा...
मनात नसतांना
तिच्या काही
तिच्यात गुंतून पडण्याचा...
आला योग
जीवनात माझ्या
प्रेमाची शिक्षा भोगण्याचा...

कवी - निलेश बामणे ( बी डी एन )

अबोलाही बोलतो काही
ऐकूनी होतो असे ।
अबोल मी आहे कधीचा
कोणाही न कळले कसे?

.....मी मानसी

मयुरा तूं आहेस गुरु, तुला आम्हीं वंदन करु ।।धृ।।

नदी कांठच्या वनीं

थुई थुई नाचूनी

पिसारा फुलवुनी

तुझे पाहूनी नृत्य, नाचाचे ताल धरु ।।१।।

मयुरा तूं आहेस गुरु तुला आम्हीं वंदन करु

मोरपिसे सुंदर

रंग बहारदार

दिसे चमकदार

बघुनी रंगाची विविधता, कुंचल्यांनी सप्तरंगी छटा भरुं ।।२।।

मयुरा तूं आहेस गुरु तुला आम्हीं वंदन करु

रुप डौलदार

चाल ऐटदार

भासे रुबाबदार

बघुनी तुझा आनंद, सुखी जीवनाची कला अंगीकारुं ।।३।।

मयुरा तूं आहेस गुरु तुला आम्हीं वंदन करु

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

(भोपाळ येथे विषारी वायुमुळे एका रात्रीत सहस्त्रावधी लोक मृत्यूमुखी पडले. ४.१२.८४ ची रात्र)

एक भयानक रात्र अशी, सहस्त्रावधींचा घेई बळी ।

नियतीच्या खेळामधली, कुणा न समजे ही खेळी ।। १

मध्यरात्र होवून गेली, वातावरण शांत होते ।

गादीवरती पडून सारे, स्वप्ने रंगवीत होते ।। २

तोच अचानक विषारी वायू, पसरला त्या वातावरणी ।

हालचालींना वाव न देता, श्वास रोखीले स्वप्न थांबवूनी ।। ३

कित्येक जनांचे बळी घेतले, सुलभ रितीने काळाने ।

शांत निद्रेची महा निद्रा, करूनी टाकीली क्षणात त्याने ।। ४

भरडून गेले सारे परि, पापी वा पुण्यवान ते ।

कळला नाही हिशोब त्याचा, मोजमाप काय असते ।। ५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

अतूट मैत्रीचे बंध
मनाचे धागे जुळताना..
मनमोकळ्या जीवांचे
मैत्रसौख्य फुलताना..

श्वासा समिप मैत्री
काळजात जपताना..
मैत्रीची हाक येताच
धावत जाताना..

आशा निराशेच्या
वादळी हरवताना..
मैत्रीनेच सावरले
जीवन जगताना...

सुवर्ण कोंदणात
हिरे जडवताना..
आयुष्य सुदर ते
मैत्री निभवताना.

ना कुठला dance ना कुठली party
पाडवा म्हंटल कि फक्त हिंदू संस्कृती ....

ना कुठला one piece अन two piece, ना कुठला party wear
पाडवा म्हंटल कि फक्त झब्बा-लेंगा-नववारी म्हणजेच traditional wear ...

ना कुठला DJ break ना कुठला rawadi dance ....
पाडवा म्हंटल कि ढोल - तशा - झांज - ध्वज आणि लेझीम नाच

ना कुठल hard drink ना कुठल मद्य
पाडवा म्हंटल कि फक्त फक्त आणि नैवेद्य ....

ना कुठल hotel, ना कुठला beach, ना कुठला कोपरा
पाडवा म्हंटल कि फक्त हिंदू नववर्ष शोभा यात्रा ....

ना कुठली बेशुद्धी, ना कसला hangover
पाडवा म्हंटल कि नवचैतन्याचा कहर ...

ना कुठला दिखावा, ना कुठले आकर्षण न घातक ज्ञान
पाडवा म्हणजे आमच्यासाठी आमच हक्काचा सण

ना राग - द्वेष - पश्चात्ताप, ना दगा फटका
पाडवा म्हणजे आपल पथक आणि त्यांच्यावरची निष्ठा ....

ना दुःख - संताप, ना पोकळ चर्चा
पाडवा म्हणजे जल्लोष नववर्षाचा ....

मी आजही अलवार
जीवापाड कुरवाळतो
काहुर अव्यक्त वेदनांचे
मनोमनी शांत सुखावतो..

जे लाभले भाग्य ललाटी
ते निमुटपणे मी भोगतो
घेवुनीया व्रत सत्कर्माचे
मी जगती विवेके जगतो..

जन्म गतजन्मांचेच कर्म
ओंजळीत घेवुनी जगतो
हिशेब साराच पापपुण्णी
चित्रगुप्त तो चोख ठेवतो..

कावडीच सुखदुःखांच्या
सोबती घेवुनी मी चालतो
सरतातही क्षण जीवनाचे
नकळे मज कोण सावरतो..

सारेसारेच अगम्य अतर्क्य
केवळ दयाघना आठवितो
तो एक अदृश्य अनामिक
सर्वत्र अणुरेणुतुनी दिसतो..

–वि.ग.सातपुते.( भावकवी )

9766544908

रचना क्र. १८५

२/८/२०२२

विपरित वागूनी मन, नाश करीते शरीराचा ।

वासनेतील तफावत, काळ बनतो इंद्रियाचा...१,

उदर भरले असताना, अन्नाला विरोधते पोट ।

परि अतृप्तता जिभेची, घालते आग्रहाचा घाट....२,

मद्य सेवन करीता, झिंग ती येवून जाते ।

मेंदूतील चेतनेसाठीं, यकृत बिघडूनी जाते...३,

नाच गाणे देत असते, सूख नयनां – कर्णाला ।

शरीर वंचित होते, मिळणाऱ्या त्या विश्रांतीला....४

एक इंद्रियाची वासना, असती पूरक दुजाला ।

साध्य करण्यासाठीं हेच, जागृत ठेवावे मनाला...५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०