तारकांचे पुंज माळून, वाटते तुझ्या कवेत यावे,
दुःखांच्या आभाळीही,
मुक्त बघ जरा हिंडावे,--!!!

घायाळ जीव तो आंत आंत,
तो कोणा कसा कळावा,-? आत्म्यानेच आत्म्याला,
दिलासा कसा कुशीत द्यावा,--!!

ओढ नसावी शरीरातून,
असावी प्रीत मनामनांची,
धागे एकमेकांत गुंफत,
वीण गुंतावी काळजांची,--!!!

तुझे दुःख माझ्या उरात सले,
माझे व्हावे ना रे तुझे,
अश्रू माझे गाली सांडताना,
राजा,अंतर मात्र तुझे उले,--!!!

बंबाळलेली दोन्ही हृदये,
हाक परस्परांना देती,
प्रेमावाचून संकेतांची,
ताकदवान भाषा कोणती,--!!!

दुनिया केवढी निष्ठूर असे, निरपराधास शासन मिळे,
जो करतो काम प्रामाणिक,
त्याची कदर ठेवत नसे,--!!!

हुंदके दाबून ठेवलेले,
तुझ्या मिठीतच सांडावे, सामर्थ्यशाली बाहू तुझे,
वाटते मला भोवती असावे,--!!!

जग तूच केवळ माझे,
तुझ्या सुखी जर आंच येते,
टेकडीसमान खंबीर मी, कोसळल्यागत पाहत राहते,--!!!

मिलन व्हावे दोन जिवांचे, एकरूपता अशी यावी,
तुझ्या मिठीत मरण सुखे एकमेव आंस माझ्या हृदयी,--!!!

शृंगाराची पूजा निव्वळ,
वासनेचा लवलेश नसे,
मुक्त त्या प्रणयक्रिडांत,
प्रेम ओतप्रोत असे,--!!!

तुझे भरले डोळे पुसुनी,
त्यावर ओठ टेकत आपुले,
दुःखच सारे घेईन पिऊनी,
खुशाल जगास मग झिडकारले,--!!

हिमगौरी कर्वे

नवलाईचे विश्व सारे, नवलाईतच जगते
आगळ्याच्या शोधामध्यें, नव-नवीन इच्छीते

ताजे वाटते आज जें, शिळे होई उद्यांच ते
प्रवाही असूनी जीवन, बदल घडवीत जाते

मुल्यमापन बदलांचे, संस्कारावरी अवलंबूनी
परिस्थीतीच्या भोवऱ्यामध्यें, विचार फिरे क्षणोंक्षणीं

मुळतत्व ते राही कायम, आकार घेई जसा विचार
ताजा शिळा भाव मग तो, ठरविला जाई वेळेनुसार

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

नियोजनाच्या लागून मागें,
भविष्याची आखतो चौकट
कल्पकतेच्या आहारी जावून,
चालण्या विसरे पावूल वाट....१,

अनेक वाटा दिसूनी येती,
भविष्यामधळ्या कल्पकतेला
वर्तमान त्या काळाकरिता,
जावे लागते एकाच दिशेला...२,

उठूनी करा त्याच क्षणीं ते,
वृत्ति असावी अशीच सदा
उद्यांवरती कार्य टाकतां,
मनीं उमटती विचार द्विधा...३,

वर्तमान हा निश्चीत असता,
यश लाभते अनेकदा
केवळ तुमची बघुनी धडपड,
साथ देईल ईश्वर सदा....४

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

आनंदाचे झरे वाहतां, आवती भवती सारे
रे माणसा खिन्न वाटतो, जीवन उदास कां रे?

निसर्गाच्या ठेव्या मधल्या, सर्व वस्तू सुखदायीं
निवडून घे तूं त्यातील, आनंद देतील काहीं

केवळ तुझी दृष्टी हवी, टिपण्यास ते सौंदर्य
आनंद तो देण्याकरितां, करिते सतत कार्य

मनाचा हा खेळ जहाला, सुख दुःख समजणें
निसर्ग प्रयत्न करितो, सदैव सुख देत जाणें

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

-- स्वाती ठोंबरे.

लोहगडाच्या त्या कड्यावरून
आज फक्त एक देह कोसळला नाही,
कोसळला विश्वास,
कोसळली स्वप्नं,
आणि प्रेमाच्या नावावर उभं असलेलं
माणुसकीचं मंदिरही ढासळलं.

ज्याच्या हातात आयुष्यभराची साथ होती,
त्याच हातांनी जर अंधाराची वाट दाखवली,
तर जखम रक्ताची नसते,
ती आयुष्यभर वाहणाऱ्या वेदनेची असते.

तेव्हा मनात एकच प्रश्न उसळतो...

प्रेम जर शेवटी प्राणच हिरावून घेणार असेल,
तर अश्वत्थाम्यासारखं
युगानुयुगे एकटं भटकण्याचं दुःखही स्वीकारावं.
कारण एकटेपण जगायला शिकवतं,
पण विश्वासघात जगण्याचं कारणच हिरावून घेतो.

प्रेम म्हणजे मालकी नव्हे,
प्रेम म्हणजे समर्पण.
प्रेम म्हणजे संशय नव्हे,
प्रेम म्हणजे निस्सीम विश्वास.

जिथे विश्वासाचा कडेलोट होतो,
तिथे प्रेम आधीच मृत झालेलं असतं.
उरतात फक्त आठवणी,
आणि न भरून येणाऱ्या जखमा.

म्हणून प्रेम करा
पण इतकं निर्मळ,
की त्यातून कोणाचाही अंत नव्हे,
तर नव्या आयुष्याची पहाट जन्माला यावी.

कारण...
खरं प्रेम कोणाचा जीव घेत नाही,
ते शेवटच्या श्वासापर्यंत जगण्याचं बळ देतं.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

अलार्म वाजला कानी, म्हणून आली मला जाग
तशी ही म्हणे, उठा लवकर, आठ मार्च आज |

मनी म्हटल चला नवरोजी, एक दिवस हा बयकोचा
चहा-नाश्ता-डब्यासाठी, ताबा घेतला किचनचा |

मुले बाहेर पडेस्तवर, ही खुशाल पडली लोळत
मीच सगळ आवरुन सवरुन, ऑफीस गाठल पळत |

घरकामवाल्यांची रजा होतीच, आजच्या महिला दिनाला
ऑफीसांतही महिला वर्ग, येणार नव्हता कामाला |

घरची दारची कसरत करत, फेस आला तोंडाल,
खरेदी-हॉटेल-सिनेमा उरकून, हिला उशीर झाला यायला |

हुश: करतोय तोच परिचित, शब्द आले कानी
आठ वाजून गेले, अहो उठताय नं तुम्ही?

खर सांगतो त्याच क्षणी
जाग आणली स्वप्नानी
Hats off to you
बायकोस म्हटलं महिला दिनी |