स्वातंत्र्यवीरांची मार्सेलिस उडी
October 4, 2025
बलात्कारावर कविता लिहावी अशी इच्छा नसते… पण…
February 13, 2026
जो तो आपल्या कामात…..
June 7, 2010
प्रेमिकांचे गीत गाऊं
आनंदात न्हाऊ //धृ//
बागेमधल्या फुलानीं
सुगंध आणिला वनीं
फुलपाखरासमान गंधशोषित जाऊ //१//
प्रेमिकांचे गीत गाऊं आनंदात न्हाऊ
कोकिळ गाते आम्रवनीं
कुहू ss कुहू ss स्वर काढूनी
नक्कल करण्या तिची उंच लकेरी घेऊं //२//
प्रेमिकांचे गीत गाऊं आनंदात न्हाऊ
श्रावणाच्या पडती सरी
अंग भिजते थोडे परि
सप्तरंगाचे इंद्रधनुष्य आकाशांत पाहूं //३//
प्रेमिकांचे गीत गाऊं आनंदात न्हाऊ
निरभ्र आहे आकाश
पौर्णिमेचा पडे प्रकाश
एक दिलानें एक सुराने नाचत ताल धरूं //४//
प्रेमिकांचे गीत गाऊं आनंदात न्हाऊ
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
April 5, 2021
घटना' जेव्हां घडली अघटित ।
कुणीही नव्हते शेजारी ।।
कां उगाच रुख रुख वाटते ।
दडपण येवूनी उरीं ।।
जाणून बुजून दुर्लक्ष केले ।
नैतिकतेच्या कल्पनेला ।।
एकटाच आहे समजूनी ।
स्वार्थी भाव मनी आला ।।
नीच कृत्य जे घडले हातून ।
कुणीतरी बघत होता ।।
सर्वत्र दिशेनें तो व्यापूनी आहे ।
हेच सारे सुचवित होता ।।
कोण असावा हा गुप्त साक्षीदार ।
नितिमत्ता शिकवी त्याला ।।
बाह्य जगातील द्रष्टा असूनी ।
अंतर्यामीही बसलेला ।।
त्या साक्षीदाराची जाणीव होता ।
कचरुनी जाते मन सदा ।।
अपप्रवृत्तींना आळा बसूनी ।
सत् कर्मे घडती अनेकदा ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
July 1, 2017
खिडकीमधूनी टिपत होतो
बाह्य जगाचे द्दष्य आगळे
लोभसवाणें चित्र बघण्या
आतूर होऊन गेले डोळे
नयन नव्हते बघत ते
बघत होतो मीच खरा
खिडकीसम नयनातूनी
द्दष्य उमटते आंत जरा
संगीताचे सूर निनादूनी
लहरी त्यांच्या उठताती
कर्णा मधल्या पडद्यायोगे
आनंद मजला देवून जाती
मालक असूनी मी देहाचा
इंद्रिये सारी असती सेवक
ती केवळ साधने असूनी
आंतील 'मीच' असे साधक
मालक असूनी ताबा नसणें
स्वच्छंदी बनवी सेवकाला
इंद्रिये ती गोंधळ घालती
जागृकता नसतां मनाला
सोडून द्यावी वृत्ति मनाची
अरोप करणें इंद्रियावरी
ती तर केवळ सेवक असूनी
मनाची इच्छा पूर्ण करी
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
November 8, 2015
बरेच काही म्हणावयाचे अजून बाकी मनात आहे
कुठे तरी एक कोंडमारा म्हणे मजा थांबण्यात आहे
फिकाफिकासा ... उदासवाणा... मलूल आहे असा बिचारा...
अजून चाफा अबोल आहे... अजूनही दु:खं आत आहे
खरेच ती एक चूक माझी मलाच होती नडून गेली
तसा कुणाचाच ह्यात काही म्हणावयाला न हात आहे
जरी असा मी निवांत आहे तरी जिवालाच घोर लागे
तसा इथे सावलीतसुद्धा उभा खरा मी उन्हात आहे
तसे मला वाटले खरे ते मला कधी बोलता न आले
अजूनही जीभ चावण्याचा जुनाच माझा प्रघात आहे
पुन्हा पुन्हा युद्ध जिंकताना पुन्हा पुन्हा युद्ध हारलो मी
रणात मी धूळ चारलेली अजूनही संभ्रमात आहे !
अजून तू पान पान माझे कुठे तसे वाचलेस आहे ...?
अजूनही ओळ ओळ माझी कुठे तुझ्या काळजात आहे?
मनाप्रमाणे जगावयाचा विचारही दूर ठेवला मी !
मनातले मी मनात माझ्या तसेच ठेवून जात आहे ...
.... देवीदास हरिश्चंद्र पाटील
June 10, 2021
महाबली बालेश अससी तूच दुरजा,
महं महामती अंबिकेय श्री गणेशा,
अवतरी सुरेख अंगमळी गौरीनंदन,
शार्दुल मनोमया तुज साष्टांग वंदन...!!१!!
ॠध्दी सिध्दी द्वि सुंदर पत्नी,
पार्वती अलक्ष इष्ट जननी,
पाश-परशु-अंकुश हे शस्त्र,
आखूरथ वाहे, नेसे पितांबरी वस्त्र...!!२!!
यशस्वीन तु, भासे हरिद्ररूपी,
गोल लंबोदर, चतुर्भुज वाढवी किर्ती,
अवनीश मोहक कनिष्ठ इशानपुत्र,
शोभले पिता पुत्रासी नाव भालचंद्र...!!३!!
शिवानंदन म्हणुनी रूप प्रकटले,
वरद गजमुख, शुभ्र गजदन्त लाभले,
अथर्व अवनेश आदिदेव जाहले,
कवीश गणपती रूद्र प्रिय भावले...!!४!!
-- कु. श्र्वेता काशिनाथ संकपाळ.
(१४-०९-२०१९)
(काही शब्दांचे अर्थ खालीलप्रमाणे :-
बालेश :- दुष्टांचा नाश करणारा
दुरजा :- ज्याचा कुणी विनाश करु शकत नाही असा
महं : ईशाधिपती
महामती :- बुध्दीची देवता
अंबिकेय :- पर्वतावर निवास करणारे ईश्र्वर
शार्दुल:- देवांचा महिपती
मनोमया :- भक्तांचे ह्रदय जिंकणारा
अलक्ष :- ईश्वर, देव
इष्ट :- आवडती या अर्थाने
आखूरथ :- मुषक (उंदिर) वाहन असलेला
यशस्वीन:- आनंद आणि यश घेऊन येणारा ईश्वर
हरिद्ररूपी :- सोनेरी त्वचा असलेला.
चतुर्भुज:- चार हात असलेला.
अवनीश:- सगळ्या जगावर राज्य करणारा.
कनिष्ठ:- लहान
इशानपुत्र:- शंकराचे नाव
वरद :- तेजस्वी
अथर्व:- सर्व अडथळे पार करणारा
अवनेश :- धरतीचा अधिपती.
आदिदेव:- ज्या देवतेची सर्वात आधी उपासना केली जाते असा
कवीश :-श्री. गणेशाचे नाव.
रूद्रप्रियं:- शिव प्रिय असा तो श्री गणेश ., ई.)
September 19, 2019
त्याच्या चांगुलपणावर
ती पूर्ण हरते,
स्त्री कमी की पुरुष अधिक
ह्याची व्याख्या तिला न कळते..
तिच्या समजण्याच्या बाहेर
त्याचा चांगुलपणा तिला कळतो,
स्त्री पेक्षा पुरुष जास्त
कणखर नक्कीच असतो..
तिच्या पेक्षा तो
जास्त सरस तिला जाणवतो,
तिच्या अस्तित्वाच मूल्य तेव्हा
तिला नकळत बोचतं..
त्याच्या अव्यकतेत
तिच्या चुका तिला कळतात,
अबोल पणात त्याच्या
तिच्या भावना कोमेजतात..
ती स्त्री आणि तो पुरुष
हाच मोठा फरक असतो,
मन दोघांना असतं पण
फरक दोघांच्या भावनेत असतो..
त्याला समजतांना ती
कमी नक्कीच पडते,
कुठेच कमी नाही तो हीच
का पुरुष असण्याची व्याख्या असते..
अल्लड वागते ती
तो समज दाखवतो,
कळतं असते तिला ते
पण तीच स्त्रीच मन असतं..
निसर्गतः पुरुष कणखर
नक्कीच असतो,
तिला तो समजतो
पण तीच मन कोमल असतं..
स्त्री च्या नाजूक भावनेत
तो जरा अलिप्त असतो,
ती स्त्री आणि तो पुरुष
हाच फरक तो असतो..
स्त्री आणि पुरुष दोघेही एकमेकांशिवाय अपूर्ण..
दोघांच्यात शाररीक, भावनिक, मानसिक
फरक असतो..
दोघांना भावना आणि मन असतं,
पण स्त्री च मन कोमल व्यक्त..
तर पुरुषाच मन अव्यक्त काहीसं असतं..
निसर्गतः बदल दोघांत असतो..
त्याच्या पुरुष पणाच्या व्याख्येत तो
बरोबर असतो..
पुरुषांना पण तरल भावना जाणवतात..
मनाच्या नाजूक तारा कळतात..
मग ह्या कवितेत तिला म्हणजे स्त्रीला
भावलेला, कळलेला पुरुष शब्दबद्ध केला आहे...
© स्वाती ठोंबरे
October 6, 2019
दोघेही येती एकाच वेळीं श्रीकृष्णाच्या भेटीला,
अर्जून उभा चरणाजवळी दुर्योधन बसे उशाला ।।१।।
प्रथम दर्शनी नेत्र उघडता नजर गेली अर्जूनावरी,
प्रभूकडे तो आला होता आशीर्वाद त्याचे घेण्यापरी ।।२।।
दुर्योधन दिसे बघता पाठी अहंकाराने होता भरला,
मदत करण्या युद्धासाठी विनंती करी तो हरिला ।।३।।
युद्धामध्ये भाग न घेई सांगेन गोष्टी उपदेशाच्या,
परि सारे त्याचे सैन्य जाई लढण्या दुसऱ्या बाजूच्या ।।४।।
विश्वास होता सैन्यावरी दुर्योधन मागतो अनेक,
आशीर्वाद हवा होता अर्जून निवडतो एक ।।५।।
निवड करूनी श्रीकृष्णाची विश्वास येई स्वत:वरी,
अस्तित्व शक्ती जेथे प्रभूची जयश्री जाईल कशी दुरी ।।६।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
June 28, 2016
Copyright © 2025 | Marathisrushti