कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

माती असशी मातीत मिळशी, हे तत्वच आहे सृजनी,---
दया करुणा उपकार करिती,---
तेच होती विलीन पांडुरंगी*--!!!!

© हिमगौरी कर्वे

दु:ख जाणण्या दु:खी व्हावे,

या परि अनुभव दुजा कोणता ।

सत्य समजण्या कामी न येई,

तेथ कुणाची कल्पकता ।।१।।

धगधगणारे अंगारे हे,

जाळती काळीज ।

शब्दांचे फुंकार घालूनी,

येईल कधी का समज ।।२।।

मर्मा वरती घाव बसता,

सत्य येते उफाळूनी ।

चेहऱ्यावरले रंग निराळे,

हलके हलके जाती मिटूनी ।।३।।

त्या दुःखीताला जाणीव असते,

जीवनामधली निराशा कशी ।

झेप घेवूनी समरस होतो,

इतर जणांच्या काळजाशी ।।४।।

सुख दु:खातील दु:ख अधिक ते,

पदोपदी जे दिसून येई ।

दु:खीतांचे अश्रू पुसण्या,

दु:खी अनुभवी धाव घेई ।।५।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

धडपड असते प्रत्येकाची जगण्यासाठी,

तेच जगती जगी या शक्ति ज्यांचे पाठी...१,

बुद्धी, अनुभव, विचार, बळ शक्तीची रूपे

यश मिळविण्या जीवनातील हीच मोजमापे...२,

नीती-अनिती, पाप-पुण्य, सामाजिक बंधने

सरळमार्गी जगण्यासाठीं हवीत ही कारणे...३,

जन्म मृत्यूच्या रेषेवरती, उभा संकटकाळी

पशुसमान वागत दिसतो, मानव त्यावेळी...४,

प्रथम गरज भागवी सारे, स्वजीवनाची

आदर्श जगणे तत्वे राहती, मग नंतरची....५,

मृत्यूच्या त्या दाढे मधूनी, एक सुटून जातां

मृत्यूपाश टाकी दुजासाठी, स्व जगण्या करिता....६,

जगण्यासाठी मृत्यू आणि मृत्यूमुळेच जगणे

निसर्गाचे चाले अविरत हेच ते खेळणे....७

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

प्रदीप निफाडकरांची गझल

कितीही सारी धडपड करशी
लाचार ठरतो अखेरी
जाण माणसा मर्यादा तव
आपल्या जीवनी परी ... ।।

क्षणाक्षणाला अवलंबूनी
जीवन असे तुझे सारे
पतंगा परि उडत राहते
जसे सुटत असे वारे... ।।

निसर्गाच्याच दये वरती
जागत राहतो सदैव
कृतघ्न असूनी मनाचा तूं
विसरून जातो ती ठेव... ।।

निसर्गाच्या मदती वाचूनी
जगणे शक्य नसे तुजला
जीवन कर्में करीत असतां
आठवित जा त्या प्रभूला... ।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

शरीर एक साधन, साध्य करण्या प्रभूला

ठेवूनी ती आठवण, चांगले ठेवा देहाला...१

व्यायाम व आहार, असतां नियमित

सुदृढ ते शरीर, असते मग बनत...२

सुदृढ असता देह, करावे मनाला शांत

टाळत असतां मोह, न येई तो भावनेत...३

षडरिपू हे विकार, काढा विवेकांनी

निर्मळ ठेवा शरीर, पवित्रता राखूनी...४

देह आहे मंदीर, गाभारा तो मन

आत्मा तो ईश्वर, आनंद देई आंतून...५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

ही पुण्यदा गंगामाई
हिचाच अगम्य डोह

डुंबता मनी प्रसन्नता
तिचाच मजला मोह

सुखदुःखा गिळूनिया
अविरत तिचा प्रवाह

नाही कुणाचाच द्वेष
तिचाच मजला मोह

ती विरक्तीचा सागर
तिच्यात शमतो दाह

ती भगिरथाची गंगा
ठायी तिच्या निर्मोह

जीवनांतीगंगोदक
दृष्टांत मुक्तीचा सोहं!

(सोहं --- ब्रह्मानंद!)

-- वि. ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र.१५०.

१३ - १२ - २०२१.

बाप बाप म्हणजे काय
कसा असतो ठाव नाय !

व्हते मी पाळण्यात जव्हा

देवा घरी गेला तो तव्हा !

शेजारला व्हती मैत्रीण चिऊ

तिचा बाप आणत व्हता खाऊ !

माला वाटे तिचा हेवा

मालाबी बाप हवा !

डोळे माझे पाणावलेले असत
माय कड जाय मी पुसत !

तक्रार एकच व्हती माझी , "का नाय माला बी बाप "?

कुरवाळुनी माय म्हणे
"मीच तुझी माय न मीच तुझा बाप!"

कुठे तु गेलीस न्याय देवते,

जगास सोडूनी याच क्षणी ।

अन्यायाची कशी मिळेल मग,

दाद आम्हाला या जीवनी ।। १ ।।

परिस्थितीचे पडता फेरे,

गोंधळूनी गेलीस आज खरी ।

उघड्या नजरे बघत होती,

सत्य लपवितो कुणीतरी ।।२।।

दबाव येता चोहबाजूनी,

मुस्कटदाबी होती कशी ।

शब्दांना परि ध्वनी न मिळता,

मनी विरताती, येती जशी ।।३।।

बळी कुणाच्या पडली तू गे,

मार्ग रोखीले तुझे कसे ते ।

अपयश येता सत्यालाही,

म्हणू कसा तूज ‘न्याय देवते’ ।।४।।

आज न आले यश जरी,

न्याय येईल उफाळूनी ।

अंतिम विजय हा सत्याचा,

जाणीव आहे ह्याची मनी ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com