कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
उपकार
उपकार करुन त्याने मन माझे जिंकिले
परि वेळ गेला निघूनी आभार ना मानले
केली नाही परतफेड उपकाराची मी
कामाचे होते वेड सतत मग्न कामी
कामाच्या मार्गांत चालता पाऊल वाट
प्रयत्न करुन कार्यांत यश साधले अर्धवट
खंत वाटली मनां आठवोनी उपकार
पश्चाताप सांगु कुणा उशीर झाला फार
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
October 11, 2016
-
लावा ‘कवी’मनाला व्हिसा कुणी !
माणसांच्या मनाचा थांग लागणे कठीण,
कविमन तर त्याहून 'पक्षीण',
गगनात माराया उंच भरारी,
मनमानेल तेव्हढी पंखात हवा भरी !"यांना" विना कवीमन स्वर्गात पोहचते कधी ?
आणि झरझर घरट्यात येते कधी ?
स्वर्गातील संमेलनाची सर्वांना वर्दी,
तेथेही पहतो तर, कवींचीच गर्दी !स्वर्गात सुद्धा कवीला भुरकट दिसले,
म्हणे प्रदूषणाचे धुके पसरले !
कवीला स्वर्गात दिसले प्रदूषण,
करतो शब्दच्छल विनाकारण !मनाचे तरंग पसरले स्वर्गात,
देवलोकीचे झाले हैराण क्षणार्धात !
मनाच्या हिंदोळ्यावर कवींचे शब्द,
नाही त्याला काश्याचे बंध !कविमनाचे वरचे 'वर' जाणेयेणे,
शाब्दिक प्रदूषणात 'भर' पडणे !
करण्या स्वर्गातील शाब्दिक प्रदूषण कमी,
लावा कवी मनाला व्हिसा कुणी !-- जगदीश पटवर्धन
August 17, 2015
-
शारदेस विनंती
हे शारदे ! रूसलीस कां तू, माझ्या वरती ।
लोप पावली कोठे माझी, काव्याची स्फूर्ती ।।
दिनरात्रीं तव सेवा केली, मनोभावें ।
कळले नाहीं आज शब्द ओठचे, कोठे जावे ।।
दिसत होते भाव मजला, साऱ्या वस्तूमध्यें ।
उचंबळूनी जाई मन तेव्हां, नाचत आनंदे ।।
तेच चांदणे तारे गगनी, आणिक लता वेली ।
पकड येईना टिपण्या सौंदर्य, परि या वेळी ।।
जागृत केली मम हृदयांतील, सुप्त जी शक्ति ।
अखंडित वाहूं दे शब्द प्रवाह, हे श्री सरस्वति ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
August 21, 2020
-
आकाशाशी स्पर्धा करणे
आकाशाशी स्पर्धा करणे,
हीच मातीची ओढ असे,
खालून मुळ्यांची पेरणी,
झाडाझुडपांचा पायाच असे,
वाढावे असेच उदंड,
खालून वरवर जावे,
कितीही वर गेलो तरी,
पायाला न कधी विसरावे,
गगन विस्तीर्ण भोवती,
बुंध्यातून वाढीस लागावे,
फांद्या पाने ,फुले यांनी,
खोडास सतत बिलगावे,
झाड लेकुरवाळे असते,
तरी किती निस्संग,---!!!
एक निळाई त्याच्या डोळी,
दुसरा न कुठला रंग ,--!!!
हिरवे असून, आसमानी जाई,
अवती भोवती किती लेकरे,
सोडून सगळ्या ऐहिक गोष्टी, मोक्षाचा फक्त माग काढे,--!!!
फांद्या, पाने, फुले सारे,
शिकती सारे झाडाकडुनी, दुसऱ्याला देऊन टाकणे,
स्वार्थ कधी नसतोच मनी,--!!!
म्हणूनच का एवढे जाते,
उंचावरती पसरत ते ,------?
कुठून आणे तटस्थ वृत्ती,
संन्यस्त अश्वत्थ बनते,--?© हिमगौरी कर्वे.
April 1, 2020
-
मराठी गझल – तुझ्या-विना
तुझ्या विना सखे अता रिते रिते जगायचे
तुझ्याच आठवात मी कसे किती झुरायचेमला नकोच वाटते जिणे असे उदास पण
तुझा सुगंध भासतो म्हणून श्वास घ्यायचेदुखावल्या मनावरी हळूच फुंकरीन मी
सुखावतील वेदना असे मला लिहायचेनभात माळल्यास तू असंख्य तारका जरी
तयांस दाखवायला मलाच रात्र व्हायचेतुलाच शोधतात ही अधीर तीव्र स्पंदने
तुला लिहीत गात मी मलाच सापडायचेरडायला जमेल का कधीतरी यथेच्छ की
नकाब जन्मभर असे हसून वापरायचेमुक्या सुन्या उरातही नवा फुटेल हुंदका
विनायका असे तुला नवीन गीत गायचेविनायक पाटील...✍
August 13, 2018
-
काही शब्दांचे ओरखडे हृदयी उमटतात
काही शब्दांचे ओरखडे हृदयी उमटतातकळत नाही निःशब्द घाव कधी बसतातकुणी येत अवचित वसंत पालवी लेऊनआयुष्यात स्थिरावत अलगद सावली बनूनमन भरुन झालं की भावनांचा खेळ होतोकोण मग हलकेच अंतरी रडवून जातोइथे तिथे शब्दांचे फटकारे सारे बसतातस्त्रीला संयमाचे धडे सहज मिळतातकुणी आयुष्य अलगद व्यापून जातंआईचं बोलणं शब्दांत शहाण करुन जातंशब्दांचे बाण जिव्हारी फटकन लागतातचुकलेल्या वाख्येत मनाला घाव बसतातशब्दांचा खेळ सारा रोज बोथट करतोरोज नव्याने घाव आल्हाद होत जातोअश्रूनाही फारशी किंमत उरत नसतेमाणस माणसांना वापरुन धार बोथट होतेटाईमपास हा कधी कधी शिकवून जातोकळ्यांचा भाव फुलांना न कळतोसहज कुणी आयुष्यात येऊन जातंविखुरलेले रंग विस्कटून आल्हाद जातंविश्वासात अविश्वास सहज खपून जातोमाणूस माणसाला बोलून तोडून टाकतोनिःशब्द मन अलवार हरवून जातंत्यालाही माहीत नसतं खेळ मनाचा उरतंअशी कशी बोच एकाकी मग रुततेकोण दुःखी होतो तर कोणाचे मन हर्षतेभावविश्वात प्रेम कुणावर करु नयेगुंतल मन अलवार तर मोहात रुतु नयेशब्दांचे घाव कुणी मनावर सहज करतातअसे कसे अश्रू अंतःकरण रडवून जातातआईच्या वात्सल्यात ऊब मायेची असतेकोण हलकेच रडवून आयुष्य मिटून जातेसंथ पाण्यात सायंकाळ केशरी भिजतेजीव लावला अंतरी तर सल कातरी बोचते-- स्वाती ठोंबरे. April 27, 2022
-
कविते-बिवितेसाठी?
घर -दार
ऑफिस- बिफीस
पोरं-सोरं
लोकल -बिकल
रीक्षा -बिक्षा
रोज दिवसभर
जा- येपुन्हा
तसंच
ये -जा
लोकल- बिकल
परत -फिरत
घर -बार
जेवण- खावण
जीवन -बिवन
चालत राहतंवेळ कुठे
कविते-बिवितेसाठी?
ती तर
सतत--सोबतपाठी- पाठी
मुखी -ओठी///
# कौशल
श्रीकांत पेटकर
९७६९२१३९१३
February 27, 2019
-
हर घडी मिळो सहवास
मानव देह देवूनी ईश्वरा, उपकार केले मजवरती
सेवा करण्या तव चरणाची, संधी लाभली भाग्याने ती...१,कर्म दिले तू मानव योनीसी, श्रेष्ठत्व येई ते त्याचमुळे
उद्धरून हे जीवन नेण्या, कामी येतील प्रयत्न सगळे...२,मुक्त होणे जन्म मरणातूनी, साध्य होई ते प्रभूसेवेने
परि तीच मुक्ती वंचित करते, आनंदमयी प्रभू दर्शने...३,एक मागणे प्रभू चरणी, मुक्ती न देयी तू मजला
संधी देवूनी तव सेवेची, सहवास मिळवा हर घडीला...४डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com November 16, 2017
-
निमिष एकची मजसी पुरे
अजुनही, तुझाच चेहरा
माझिया, बंद लोचनातप्रतिबिंब तुझे सोज्ज्वळ
निर्मळ माझ्या काळजातसत्यसाक्षी तूच अनामिक
हृदयस्थ! तूच तूं एक प्रीतजिथे पहावे, तिथे तूच तूं
भास, तुझाच गे ब्रह्मांडातमी इथे, तर तू त्या सलीली
प्रीतगंगा, दुथडी प्रवाहातमी डुंबतो सचैल प्रीतडोही
निरंतर, तुझ्याच आठवातनिमिष! एकची मजसी पुरे
तव दर्शनाचे, या जीवनात-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)
9766544908
रचना क्र. १४९.
१२ - १२ - २०२१.
December 17, 2021
-
चांदण्यातील आठवणी
हवाच मजला तोच चंद्रमा
तेच नभी चांदणें
गतकाळाच्या आठवणी शिकवती आनंदातील जगणें ।।धृ।।
आजीसंगे गच्चीवरती
फुलराण्यांच्या कथा ऐकती
बसुनी सारे एक वर्तुळी, टाळ्या पिटूनी गाती गाणें ।।१।।
गतकाळाच्या आठवणी शिकवती, आनंदातील जगणें
फुलले होते यौवन सारे
अंगी झोंबे शितल वारे
पुनव चांदणे धुंदी आणी, बघूनी तारांगणे ।।२।।
गतकाळाच्या आठवणी शिकवती, आनंदातील जगणें
सगे सोयरे मित्रमंडळी
परसदारी तुळशीजवळी
गप्पा टप्पा विनोंद बौधिके, रात्र घालवी करुनी भजने ।।३।।
गतकाळाच्या आठवणी शिकवती, आनंदातील जगणें
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४९७९८५०
October 21, 2019
Copyright © 2025 | Marathisrushti