कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

रात्र सामोरी येतां,
मन कसे कोमेजते,
मावळतां दिन सारा,
काळोख घेऊनी येते,
दिवसाचे तास संपती,
असे बघतां-बघतां,
स्मृतींच्या इंगळ्या डसती,
*संधिप्रकाश* ओसरतां,
काळजाचे धागे तुटतां,
जिवां हुरहूर लागे,---
फक्त "काहूर" तेवढे,
मनांत होते जागे,--!!
अंधाराची सोबत न्यारी,
कुणां अश्रू ना दिसे,
आपुल्याच,--रात्री वाटती,--
कसे ऋण" फेडायाचे,?
सुख--दु:खांचे,हिशोब सारे,
नकळत आपुले मन मांडते,
सरशी' कुणाची होते हे,
सांगावयास न लागे,--!!
*झुंजूमुंजू*होतांना पण,
पक्षी किलबिलाट करती,
अनोखी त्यांची जिद्द पाहुनी,
जगण्याच्या 'उर्मी' उसळती,
आकाशी दिनकर उगवतां,
उर्जास्त्रोत' कसा मिळे,
तेजस्वी'"" प्रकाशापुढे मन,
झुकून अगदी,वंदन' करे,--
प्रकाश आणि अंधार हे,
सृष्टीचेच भाग असती,
अंधारातुनी *प्रकाशा*कडे,
ते कसा मार्ग दाखवती,--!!!

©️ हिमगौरी कर्वे.

माझं हृदय म्हणालं मला

आज मकरसंक्रात

आज तरी गोड गोड बोल तिच्याशी...

मी म्हणालो, नाही ! इच्छा तिची

माझ्याशी बोलण्याची

म्हणून तर दूर गेली संपर्कातून...

आता आठवतही नाही

तिचा चेहरा आणि

स्वप्नातही येत नाही...

मीच प्रेमवेडा होतो तिच्या नजरेत...

आता मला ते वेड झेपत नाही...

माझे शब्दही कडू झालेत...

तिच्या आठवणींसारखे...

आज पुसून तिच्या साऱ्या आठवणी...

स्वच्छ हृदयाने जगासमोर जाणार आहे

आणि सर्वाना प्रेमाने

तिळगुळ देत म्हणणार आहे

तिळगुळ घ्या आणि गोड गोड बोला...

© कवी - निलेश बामणे

मो. ८१६९२८२०५८

व्यवहार जगती चाले
सारे बोनसाय जाहले
रक्ताचे नाते ओलसर
आज पार गोठुनी गेले
अंतरीचे वात्सल्यप्रेमही
आज पहा निष्ठुर जाहले
प्रेमाचे घरकुलही मोठे
घर छोटे कौलारू जाहले
देव्हाऱ्यातील देवही सारे
घरोघरी, विभक्त जाहले
अंगणीचे झाड़ नारळाचे
आज पहा कुंडित लागले
प्रीतभाव ते महासागरी
छोट्या जलाशयी गुंतले
नाही कधीच बदलली धरा
ऋतुचक्र अजुनही चालले
नाही बदलली जलधारा
तिथेच तृप्तती तहानलेले
वृक्षही देती नित्य साऊली
तिथेच विसावती श्रमलेले
अंतर्मुख हो रे महामानवा
पंचभूतही, नाही बदलले
सत्यार्थ एकची जीवनाचा
येता,जाता रे हात मोकळे
कुठली प्रीती कुठली भक्ती
मन भौतिक सुखात गुंतलेले
नाती इथली सारी व्यवहारी
बीजांकुर बोनसायी रुजलेले

-- वि. ग. सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १७०

१७ - ७ - २०२२

आज कुणाच काय भरवसा

रडते जीवन ढसाढसा // धृ //

प्रेम दिसेना जगांत कोठे

ह्रदया मधले सरले साठे

ओढ कुणाची कुणा न वाटे

ओरड करुनी कंठ न दाटे

सुकुनी गेला घसा

रडते जीवन ढसाढसा - – - १

बाप ना भाऊ इथे कुणाचा

लोप पावला कढ रक्ताचा

मायमाउली सहज विसरते

काळ तिचा तो नऊ मासाचा

फुटला नात्याचा आरसा

रडते जीवन ढसाढसा – - – 2

सुरक्षतेचे कवच दिसेना

शब्दावरी विश्वास बसेना

दुर्मिळ झाली त्याग भावना

कदर कुणाची कुणी करेना

इथे लागतो केवळ पैसा

रडते जीवन ढसाढसा – - – ३

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

प्रेम
एक स्त्री
एक पुरुष
यांचे मिलन नसते...

प्रेम
समुद्र
आहे अमर्याद
खोल अथांग...

प्रेम
पाण्यात साखर विरघळते
तसे विरघळणे असते
अस्तित्वात नसतानाही
आपला गोडवा राखणारे...

प्रेम
मेणबत्ती सारखे
जळणे असते
जगाला प्रकाश देत...

प्रेम
फक्त मरणे असते
जगणे त्यास माहीतच नसते

प्रेम
एक भ्रम असते
जे साऱ्या जगाला भ्रमित करते...

©निलेश बामणे

हाडे, मांस, रक्ताने,

शरीर बनविले छान,

सौंदर्य खुलते त्या देहाचे,

जर असेल तेथे प्राण ।।१।।

प्राण नसे कुणी दुजा हा,

परि आत्मा हेची अंग,

विश्वाचा जो चालक,

त्या परमात्म्याचा भाग ।।२।।

ईश्वरी सेवा, संकल्प मनीं,

प्रेमभरे देह भजावा,

अंतर बाह्य शुद्धता राखी,

समर्पणाचा भाव असावा ।।३।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

माऊली मराठीच माझी मायबोली..
ज्ञानयोगीयांची कनवाळू माऊली..
ओम नमोजी आद्या वेद प्रतिपाद्या..
स्वसंवेद्या मराठी माझी मायबोली..।।..१

ज्ञानेश्वरी , ही ज्ञानेश्वर माऊलीची..
अभंगगाथा तुकयाची भक्तीरंगली..
भाषाबोध सकल संतसद्गुरूंचा..
माऊली मराठीच माझी मायबोली..।।..२

शब्द मराठीच अस्मिता अंतरीची..
गीता,भागवत,दासबोधादी ग्रंथाली..
अक्षर , अक्षर , साक्षात्कार कृपाळू..
माऊली मराठीच माझी मायबोली..।।..३

माझ्या मराठीचा मला स्वाभिमान..
जगतवंद्य ! ती जगतवंद्य शोभली..
प्राणांहूनही ती श्रेष्ठ आम्हा निरंतर..
माऊली मराठीच माझी मायबोली..।।..४

अती आदरे , मराठी अंतरी जपावी..
मराठी मातृभाषा जी आम्हा लाभली..
मराठी भाषा हा अलंकार वैखरीचा..
माऊली मराठीच माझी मायबोली..।।..५

रचना :- वि.ग.सातपुते. (विगसा)

दिनांक :- २५-२-२०२१

नृत्य.. डान्स.. आज प्रत्येक भारतीयाच्या नाही तर जगातल्या प्रत्येकाशी मनाचं वैश्विक नातं जोडणारा हा कलाप्रकार.. होय एकीकडे तेल, सिमावाद, धर्म अशा नानाविध प्रकारांनं जगात फक्त विरोधाच्या भिंती उभ्या राहत असताना, जगभरातल्या डान्स प्रकारांनी मात्र देश-परदेशातही प्रत्येक सजग मनात आपली मुळं घट्ट रोवलीय.. जगभरातल्या नृत्य प्रकारांबद्दल किती आणि बोलावं.. शब्द थिटं पडतील अस पदलालीत्य.. भुरळ या शब्दालाही क्षणक्षर मोह पडावा असा नृत्यआविष्कार आणि श्रवणीयपणाही मंत्रमुग्ध व्हावा असं मनमोहक संगीत..जागतिक नृ्त्याविष्काराचा आढावा घेतला की शब्दांच्या मर्यादा आणि कलेचा बेफामपणा ठायी ठायी दिसतो.

पूजित होतो प्रभूसी ध्यान एकाग्र करुनी

भाव भक्तिने तल्लीन होत असे भजनी ।।१।।

काव्यस्फूर्ति देऊनी कवि बनविले मजला

शब्दांची फुले गुंफवूनी कवितेचा हार बनवविला ।।२।।

सुंदर सुचली कविता आनंदी झाले मन

ध्यास मज लागता गेलो त्यांतच रमून ।।३।।

पुजेमधले लक्ष्य ढळले काव्याच्या मागे जावूनी

भजनांतील चित्त वेधले तपोभंग तो होऊनी ।।४।।

मधाचे बोट चाटवूनी मोहात ओढले मजला

दूर सारुनी अमृत घट परिक्षा घेता झाला ।।५।।

अडथळे येऊनी तप साधनेत कस लावतो सत्वाची

हीच आहे प्रभूची रीत परिक्षा घेई भक्ताची ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०