कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
भाव जाण तू देवा
कर पडले चरणीं
भाव जाण देवा ।।धृ।।
देह झुकला पुढती
लिनतेनें मान वाकती
मनाची करूनी एकाग्रता
भावनेला वाट देतां
अश्रू दाटले नयनी अंतरीचा दिसे ओलावा १
कर पडले चरणी भाव जाण देवा,
प्रथम येई भावना,
जागृत करते मनां
मनाचा ताबा देहावरी
तेच तुजला प्रणाम करी
घे प्रभू जाणूनी अत:करणातील ठेवा २
कर पडले चरणी भाव जाण देवा
मुखीं नाम तुझे घेई
देह सारा शहारून जाई
आनंदाची फूटते उकळी
नाचते मन सर्व काळी
मनाचा चंचल स्वभाव समजोनी तूं घ्यावा ३
कर पडले चरणी भाव जाण देवा
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
-
नवीन वर्ष
-
मृगजळ
रडवून पुन्हा, अश्रू पुसण्यात मजा नाही
जेंव्हा हरतेस तू, जिंकण्यात मजा नाहीमृगजळापाठी धावावे, कुठवर कोणी?
प्रेम करुन सारखे, फसण्यात मजा नाहीनुसता उगीच हा दिखावा, काय कामाचा?
प्रेम नसेल तर मग, भेटण्यात मजा नाहीप्रयत्ने रगडता वाळूचे कण, तेल गळे!
बोलणे ते सोपे, रगडण्यात मजा नाहीहुलकावण्या वाऽ, देशील तू किती कितीदा?
पुन्हा पुन्हा सावरुन, पडण्यात मजा नाहीश्री सुनील देसाई
०३/०६/२०२२ -
निखळ प्रेम !
राधेचं श्रीकृष्णावरील निखळ प्रेम
आजच्या तरुण प्रेमिकांत दिसत नाही !
असा प्रश्न सामान्य जनांच्या मनात
आला तर काही चुकले नाही !प्रेमी युगल एकमेकांवर अंधळ प्रेम करतात,
तर काही जण प्रेमात पडून अंधळे होतात !
कोणाचं प्रेम खरं कोणाचं खोटं,
ते आपापल्यापरीने पुढे रेटतात !एकतर्फी प्रेमात अपयश आल्यावर
अॅसिड हल्ले, बलात्कार होतात,
बाह्य आकर्षणाला भुलून केलेलं प्रेम
काश्याची साक्ष देतात !आंधळ्या प्रेमात केलेल्या चुका
गडद काळोखात वाकुल्या दाखवतात,
मुलांपेक्षा मुलींच्या कलंकांच्या
शृंखला भविष्यात सुरु होतात !अब्रूची लक्तरे वेशीवर टांगल्यावर कळते
निर्णय चुकीचा होता,
प्रेम नव्हतेच
वासनांचा चक्क बाजार होता !जगदीश पटवर्धन, दादर
-
वसंत जेथे तेथे सुमने…
वसंत जेथे तेथे सुमने
सुमनांपरी ही दोन मने
दोन मनांतुन प्रीत दरवळेरंग एक परि गंध वेगळे
दोन मनांतुन प्रीत दरवळेबकुळफुलांचे घुंगुर बांधून
प्रीत सुगंधा करिते नर्तन
नादमधूर या झंकारातून
भाव मनीचा तुला मिळेशुभ्र धवल मोगरीची
पुष्पमाळ गुंफिते
चैत्र पौर्णिमेची सख्या
प्रीत वाट पाहते
क्षणाक्षणाची आस तुझी
लाख युगे मोजिते
अंतरीच्या मूर्तीला मी
भावफुले वाहतेवसंत जेथे तेथे सुमने
सुमनांपरी ही दोन मने
दोन मनांतुन प्रीत दरवळेपी. सावळाराम
-
राधे, केवढा केशसंभार
राधे, केवढा केशसंभार,
जीव गुंतला त्यात फार,
का असे ते मोकळे सोडशी,
केसांची जादू मिरवशी, --!!!रक्षक की मी या विश्वाचा,
दुसरा तिसरा नच" कोणता,
असे असूनही बघ किती,---
केशकलापां पडलो फशीं,--!!!केस तुझे मानेवरून रुळती,
बटां -बटां वाऱ्यावर खेळती,
बघावे तेव्हा मनसोक्त डुलती, अडके त्यात जीव, हीच भीती--!!!सुंदर काळेभोर कुंतल,
खूप त्यात खोल गुंतती,
त्यातच सुवासिक तेलगंध, रात्रं-दिन पाडे मोही,--!!!तुझ्या गोऱ्या मुखड्यावर,
केसांची महिरप काळी,
गोजिरवाणे रूप तुझे,--
येते त्याला मादक झळाळी,--!!जीवघेणा मदनबाण मारा,
कसे तुझे कुंतल, करिती,
या माऱ्याने सर्वस्व हरलो
तुजसाठी क्षणक्षण झुरलो,
द्वैतातील अद्वैत साधुनी,--
दोन जीव लागले प्रेमापाठी,--!!!हिमगौरी कर्वे.©
-
सद्गुरु
भटकत जातो वाटसरू ,
जंगलामधील अज्ञात स्थळी,
आंस लागते जाण्याकरिता,
दूरवरच्या दिव्या जवळी ।।१।।
मार्ग जाण्याचे अज्ञात असूनी,
निराशेने वेळ दवडितो,
ध्येय दिसत असून देखील,
मार्गामुळे अडून पडतो ।।२।।
अज्ञानाच्या अंधारात ,
शोधत असतो असेच त्याला
मार्गदर्शन सद्गुरुचे,
न लाभता ध्येय मिळे कुणाला ।।३।।
वाट दाखवी सद्गुरु ,
प्रभूचरणी जाण्याचा,
दुवा साधतो आमच्यामध्ये,
त्यात एकरूप होण्याचा ।।४।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
मन झाले फुलपाखरू
मन झाले फुलपाखरू
मन झाले फुलपाखरू
जीवन जगताना
गती स्वैर किती
मनाचा ठाव कोणा किती?असते आपल्याच खुशीत
मनाचा लपंडाव कोणा कळला?
मन भरून राहिला कोपरा
देत राहिला ठोकरामन मनाच्या साखळ्या
गुंतता गुंती गुंता
सोडविण्या त्या सगळ्या
हैराण जीव पुरतामन मनाचा मोठा गुंता
गुंता तुटता ना सूटता
मन मनाचे द्वैत
भांडते आतल्या आतहोण्या मन मोकळे
भटके स्वच्छंदे रानोमाळी
पळे इकडून तिकडे
फिरे गरगरा भोवऱ्यावाणीमन थकले फिरफिरून
बसले एका फुलावर
फुलपाखरावीण
समजले त्याला जीवन !-- जगदीश पटवर्धन
-
समर्पण
फुलांसारखे फुलत जगावे
ब्रह्मांडाला गंधाळीत रहावे
सृजनाचा अविष्कार आगळा
विश्वात्म्याला सदैव स्मरावे...विलोभनिय ही अदा सृष्टीची
त्या सौंदर्यात भुलुनी जावे
साक्षात्कार सारा चैतन्याचा
सुखामृताला प्राशित रहावे...निसर्गाचेच तत्व निरागस
ते हॄदयांतरी जपत रहावे
जीवा जगवितो तो कृपाळू
निरंतर त्याला भजत रहावे...फुलांसारखे फुलता फुलता
निर्माल्यातही सुख मानावे
समर्पणात सौख्य आल्हादी
याचे भान नित्यची असावे...
********-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)
(9766544908)
रचना क्र. ३२९
११/१२/ २०२२
-
विश्वगाभारा
तूं स्त्री, रूप तुझेच चराचरीस्वरूप तुझेच, विश्वगाभारासत्य! वास्तवी तूच गे ईश्वरसृष्टीतील तूंच वात्सल्यधारा।।तू जननी, तूच गे आदिमायातुझा सन्मान, तुझेच चारित्र्यदान ईश्वरी ऐश्वर्य सुखशांतीचेतूच सात्विक, ईश्वरीय सुंदरा।।तुझ्याच गे रूपात शब्दगंगोत्रीअंतरातुनी, भाव अमृती साराभरताच अलवार या ओंजळीस्पर्षतो तृप्तलेला विंझणवारा।।भाव गंधलेले तव रूप आगळेभुलवुनी जाता तनमनांतरालासाक्षात ओघळतेस काव्यरुपीतव रुपात रंगतो ब्रह्मांड सारा।।-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)9766544908रचना क्र. ७४.दिनांक : ८ / ३ / २०२२.
डॉ. भगवान नागापूरकरCopyright © 2025 | Marathisrushti