रेल्वे ही आधुनिक जगाची जीवनवाहिनी. रेल्वे इंजिनाची धडधड माणसांच्या ह्रदयाशी कायमची जोडली गेली आहे. दळणवळणाबरोबरच माणसांच्या भावनिक-सांस्कृतिक विश्वाशीही रेल्वेनं नातं जोडलं आहे.. भारतीय रेल्वेनं जात-धर्म, लिंग भेद दूर करत गरीब-श्रीमंत अशा माणसांना माणूस म्हणूनही एकत्र जोडलं.

सुनिल गोबुरे यांच्या कथांचा हा संग्रह. फेसबुकवरील आम्ही साहित्यिक या ग्रुपचे ते सभासद आहेत.

प्रकाश लेले एम.टी.एन.एल. मध्ये अधिकारी होते. त्यांना हिमालयात पायी फिरण्याचा छंद आहे. पायी जात असताना निसर्गाचं रम्य दर्शन, बर्फाच्छादित शिखरं, वन्य प्राणी, विविध रंगाची फुलं, वनौषधीची झाडं यांचा त्यांना परिचय झाला. गंगोत्री, यमनोत्री, केदारनाथ, बद्रीनाथ या धार्मिक स्थळांना भेट देताना त्याचे पुराणातील संदर्भ त्यांनी दिले आहेत.

साहित्य संशोधन, समीक्षा, चरित्रलेखन यामध्ये डॉ. अनंत देशमुख हे गेली ४० वर्ष सातत्त्याने कसदार लेखन करीत आले आहेत. त्यांच्यापाशी असलेली सूक्ष्म निरीक्षणशक्ती, रसिकता आणि प्रवाही निवेदन यामुळे हे लेखन वाचनीय आणि मननीयही होते.

त्यांच्यापाशी निसर्गामध्ये रमण्याची, माणसांशी संवाद साधण्याची असाधारण वृत्ती आहे. इसवीसन २००० पासून आजवर ते १० वेळा अमेरिकेला जाऊन आले आहेत. तिथली पर्यटनस्थळं, समुद्रकिनारे, नगरं, ग्रंथालयं, बागा आणि जंगलं यामध्ये त्यांनी मनमुराद भटकंती केली आहे. या भटकंतीचं रसरशीत चित्रण आपल्या अत्यंत प्रत्ययकारक आणि चित्रदर्शी शैलीत ते इथं घडवीत आहेत.’ओ अमेरिका!’ हे त्यांनी अमेरिकेविषयी लिहिलेले प्रवासवर्णन निसंशयपणे मराठीतील एक लक्षणीय लेखन मानता येते.

‘कॉमन मॅन’ म्हटलं की तात्काळआपल्या डोळ्यासमोर झुपकेदार मिशी असलेला, चौकडी जॅकेट परिधान केलेला, कमी उंचीचा, धोतर नेसलेला, सारं काही चूपचाप दुरून न्याहाळणारा व्यंगचित्रातील आर. के. लक्ष्मण यांचा सामान्य माणूस तरळतो!

पण आज हा कॉमन मॅन दुरून पाहत नाहीये. तो व्यक्त झालाय… शब्दांनी. विविध प्रसंगावरील त्याचे टपोरे शब्द सरस्वतीच्या प्रांगणात टपटप सांडलेत. हेच आहे ‘कॉमन मॅन’मधील ‘अनकॉमन’! या शब्दांनी व्यक्त झालेल्या शंभराहून अधिक छोटेखानी लेखांचा संग्रह म्हणजे ‘कॉमन मॅन’