काळोखातही सृष्टीची ही गंमत न्यारी

मंद मंद हा सुगंध दरवळते रातराणी अंतरात गंध धुंद सळसळते रातराणी

अनंत काळापासून आहे त्याचे माझे मैत्र

रम्य नील अंबरी लकाकतात तारका मंद्र सप्तकातुनी सतार चंद्र छेडतो

काळोखाचे कोमल धागे हलके हलके गुंफत जाते

बंधनातले जग आमुचे हे जरी घातले कुंपण

कोमेजणार म्हणून फूल उमलायचे राहते काय

बीजाबीजांतून ठेवून जातो तुमच्यासाठी इतुके काही

तेजाचा हा लोळ असा भिजतो पाण्यामध्ये