धनंजय महाराज मोरेनेदी कळो केल्याविण तें कारण । दाखवी आणून अनुभवा ||१||
न पुरेसा हात घाली चेंडूकडे । म्हणितले गडे सांभाळावें ||२||
सांभाळ करिता सकळा जीवांचा । गोपाळांसी वाचा म्हणे बरे ||३||
बरे विचारुनि करावे कारण । म्हणे नारायण ब-या बरे ||४||
बरे म्हणुनियां तयाकडे पाहे । सांडविला जाय चेंडू तळा ||५||
तयासवे उडी घातली अनंते । गोपाळ रडत येती घरा ||६||
येतां त्यांचा लोकीं देखिला कोल्हाळ । सामोरी सकळ आलि पुढे ||७||
पुसती ते मात तया गोपाळांसी । हरिदुःखे त्यांसी न बोलवे ||८||
न बोलवे हरि बुडलासे मुखेँ । कुटितील दुःखे ऊर माथे ||९||
मायबापे तुका म्हणे न देखती । तैसे दुःख चित्तीं गोपाळांच्या ||१०||
माझी वाणी तुझे वर्णी गुण नाम | ऐसें देईं प्रेम कांहीं कळा ||धृ||
बाळक्रीडा अभंग क्र.३६
संत तुकाराम महाराज यांनी श्री भगवान श्रीकृष्ण यांचे बालपणाचे वर्णन करणारे जे अभंग आहेत, त्या अभंगाला बाळक्रीडा अभंग असे शिर्षनाम देण्यात आलेले असून त्या अभंगांना वारकरी सांप्रदायात फार मोठ्या प्रमाणात गायिल्या जात असतात. हे बाळक्रीडा अभंग ४२ असून त्या सर्व अभंगांना (माझी वाणी तुझे वर्णी गुण नाम | ऐसें देईं प्रेम काहीं कळा ||धृ||) हे गाताना एकाच धृपद लावले जाते.
