आज लोपले शब्द ओठचे, भावनाच्या आकाशीं
प्रखर बनतां त्याच भावना, विचार जाती तळाशीं....१,

भावनेला व्यक्त करण्या, सांगड लागे शब्दांची
थोटके पडती शब्द सूर ते, गर्दी होता विचारांची...२,

भावनांचे झरे फुटूनी, विचार जलाशय झाले
विचारांचे बनूनी धबधबे, वाहू मग लागले.....३,

आकार देती शब्द भाषा, बांध घालूनी विचाराला
निश्चीत होतो वेग नी मार्ग, आकार देता भावनेला....४,

भाषेमधली शक्ती जावूनी, मूक बनविले तिने
उंचबळणाऱ्या विचार भावना, टिपल्या मात्र चेहऱ्याने....५

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

मला एकदातरी मंत्री करा हो
खरच सांगते
आश्वासनांच टॉनिक पाजून
प्रजा सारी निरोगी करते

मला एकदा तरी शिक्षणमंत्री करा हो
एक एक अकरा म्हणून गणित साऱ्यांचं पक्क करते.

मला एकदा अर्थमंत्री करा हो
खरच सांगते
कर्जाचा डोंगर उभा करून
पुढील येणाऱ्या सरकारला फेडायला सांगते

मला एकदा गृहमंत्री कराच हो
खरं सांगते घरगुती भांडण चव्हाट्यावर मांडून
केलेली युती मोडीत काढते

मला एकदा संरक्षण मंत्री करा हो
खरं सांगते
देशाचं संरक्षण खातं तुमच्याच हातात देते

मला एकदा प्रधान मंत्री तर करून पाहा हो
खरं सांगते
साऱ्या मित्र राष्ट्रांनी शत्रू गोटात सामिल करते

विश्वास ठेवा
या दुनियेत जे कधी घडलच नाही,
ते सारं मी मंत्री झाल्यावरच अवश्य करते

-- सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

असा कसा, जसा तसा,
जीवनाचा हा प्रवास,
किती कष्ट दुःखे, यातना,
कधी आनंदाचा मधुमास,--

कधी कटू कधी गोड,
कधी तिखट, कधी आंबट,
चवी जितक्या येती वाट्या,
तितुके पडती विविध सायास,--

कधी गंमत, कधी मजा,
कधी जोरा, कधी सजा,
कधी रंक होतो राजा,--
कधी राजाचाच बने दास,--!!!

केव्हा वाटे जीवनगाणे,
सुरेल स्वर्गीय ते तराणे,
कधी अंतर्दुःख पुराणे,
कधीही सोसावे घोर शल्यांस,--!!

पाऊस आठवणींचा जसा,
हृदयात अविरत पडतां,
गहिंवर मनातले संचारता
ओसंडे संयमाची कांस,--!!!

कधी प्राक्तनाचा लचका,
कधी दुष्कर्मांचा फटका,
केव्हा सामोरी अपघाता,
कधी अचानकच हर्षोल्हास,--!!!

वेळ पुढे-पुढे धावता,
आयुष्याला गती मिळतां,
सरता काळाचा महिमा,
भूतकाळी रमणे खास,--!!!
वेदनांची रेलचेल होता,
शारीरिक व्यंगे उफाळता,
यातनांचा करता सामना,
हतबलता करे सारखे उदास,--!

कधी श्रद्धा, तर अंधश्रद्धा,
तोंड देणे, कधी विश्वासघांता,
कधी नात्यांचा होतसे चुरा,
असे शत्रुत्वही घेते घास,--!!!

प्रश्न कधी अस्तित्वाचा,
केव्हा अस्मिता, अहंकाराचा,
कधी दीनदुर्बळ जिकिरीचा,
अपुरे ठरती सारे प्रयास,--!!!

हिमगौरी कर्वे ©

एके काळीं हवे होते,

मजलाच सारे कांहीं

आज दुजाला मिळतां

आनंद मनास होई

माझ्यातील 'मी ' पणानें

विसरलो सारे जग

तुझ्यामध्येंही ' मी ' आहे,

जाण येई कशी मग

जेंव्हा उलगडा झाला

साऱ्या मध्ये असतो 'मी'

आदर वाटू लागला,

जाणता 'अहं ब्रह्मास्मि'

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

दिव्याची ज्योत पेटली, वात दिसे जळताना

जळेना परि वात ती, दिव्यांत तेल असताना,

जळत असते तेल, देवूनी प्रकाश सारा

आत्मबलीदानाचा दिसे, शोभून तेथे पसारा

बागडे मूल आनंदी, तिळा तिळाने वाढते

आई-बापाच्या मायेनी, झाड कसे बहरते

कष्ट त्याग हे जळती, सुगंध आणिती जीवनी

गर्भामधली ही चेतना, जाणतील का कुणी ?

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

सत्य ! एकमेव हेची जीवनी । पुनरपी जननं, पुनरपी मरणं ।

सतत फिरत राहते चक्र निसर्गाचे

उत्पत्ति स्थीति लय ह्या कालकृमणाचे ।।धृ।।

एक एक पाकळी

लहानशी कळी

जाई उमलून

फूल त्याचे बनून

सुगंधी टपोरे फूल

कांही वेळ राहील

कोमेजून जाई

देऊनी रुप बीजाचे

परत अंकूरण होई

दुजा एका झाडाचे ।।१।।

सतत फिरत राहते चक्र निसर्गाचे

एक एक पाऊल

टाकते मुल

वाढते हसून

बनते यौवन

एटदार तो दहधारी

कांही काळाची उभारी

देह होई विलीन

पेटवूनी दिवे वंशाचे

होई अवतरण

नव्या एका मानवाचे ।।२।।

सतत फिरत राहते चक्र निसर्गाचे

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

हादरून गेलो मनात पूरता, ऐकून त्याची करूण कहानी
केवळ एका दु:खी जीवाने, हृदय दाटूनी आणीले पाणी

असंख्य सारे जगांत येथे, प्रत्येकाचे दु:ख निराळे
सहन करिल का भार येवढा, ऐकूनी घेता कुणी सगळे

सर्व दुखांचा पडता डोंगर, काळीज त्याचे जाईल फाटूनी
कसाही असो निर्दयी कठोर, आघात होता जाईल पिळवटूनी

मर्म जाणीले आज परि मी, पाषाणरूप तुझे कां देवा
सर्वजणाची दु:खे झेलण्या, वज्र देह हा धारीला असवा

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

एके काळीं हवे होते,
मजलाच सारे कांहीं
आज दुजाला मिळतां
आनंद मनास होई

माझ्यातील 'मी ' पणानें
विसरलो सारे जग
तुझ्यामध्येंही ' मी ' आहे,
जाण येई कशी मग

जेंव्हा उलगडा झाला
साऱ्या मध्ये असतो 'मी'
आदर वाटू लागला,
जाणता 'अहं ब्रह्मास्मि'

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०