साहित्य - ललित

पराकोटीच्या दुःखाला (सुमंत उवाच – ४३)

Category:

 

“ह्या quarantine समस्ये मूळे खूपच वांदे झालेत. जीवनावश्यक गोष्टी मिळणं किती कठीण झालंय.”

साहित्य - ललित

धारधार तरी उगाच चालुनी जाते (सुमंत उवाच – ५५)

Category:

 

पूर्वीच्या काळी रणांगणावर आपले कर्तृत्व दाखवायला अनेक प्रकारची शस्त्रे असायची. तलवार, भाला, धनुष्यबाण इत्यादी पण जसा काळ बदलत गेला तशी शस्त्रे सुद्धा अपग्रेड होत गेली.

साहित्य - ललित

ज्याच्या आत माझाच चा कहर (सुमंत उवाच – ५८)

Category:

 

हे जग माझ्यामुळेच आहे, माझ्यातूनच हे विश्व निर्माण झाले आहे असे जेव्हा एखाद्या मनुष्याला जाणवू लागते त्यांनी लगेच अहंकारावर औषध घ्यायला सुरुवात करायला हवी.

साहित्य - ललित

जेथें मोह सापडे (सुमंत उवाच – ४४)

Category:

 

एखाद्या गोष्टीचा मोह होणं काही गैर नाही. अजिबातच चुकीचं नाही पण, त्या मोहा पायी आपण चुकीचं काही वागत नाही ना?

साहित्य - ललित

कोण सांगे काय करावे (सुमंत उवाच – ४५)

Category:

 

मी साहेबां बरोबर असतो, मला त्यांच्या इथे मान आहे. मला कोणताही काम करायचं असल्यास परवानगी लागत नाही.

साहित्य - ललित

मोजमाप नाही ज्याचे (सुमंत उवाच – ४९)

Category:

 

जे दिसत नाही त्याला काबूत कसे आणणार? जे हातात येऊ शकत नाही त्याला पकडून कसे ठेवणार?

साहित्य - ललित

माती न विसरावी कधी (सुमंत उवाच – ५०)

Category:

 

उच्चशिक्षित मुलगी, हुशार मुलगा, कॉर्पोरेट जगात कामाचा बोलबाला पण गाव आपलं महाराष्ट्र या महान राष्ट्राच्या एखाद्या गावात आहे हे मात्र तो विसरून जातो.

साहित्य - ललित

माया तपस्वी (सुमंत उवाच – ५३)

Category:

 

जेव्हा माया करणारी व्यक्ती जवळ असते तेव्हा कसलीही चिंता वाटत नाही, पण तीच व्यक्ती मायावी विचारांची असेल तर? इथेच समाज बदलत जातोय, इथेच विचारधारा कष्ट कमी आणि लाभ जास्त या विचारांना आपलंसं करतायत आणि म्हणूनच तपस्वी प्रमाणे माया करणारी माय सुद्धा आता उघड्या डोळ्याने बघते आपल्या वानप्रस्थाश्रमाकडे.