क्रियेला प्रतिक्रिया, ध्वनीला प्रतिध्वनी

तत्व ते सनातन, दिसे नित्य जीवनी

फेकतां जोराने, आदळे भिंतीवरी

प्रवास परतीचा, होई तुमचे उरीं

शिवी वा अपशब्द, दिले कुणासाठी

येवूनी धडकतील, तुमचेच पाठीं

प्रेमाने बोलणे, सुंगध आणिते

आनंदी लहरी, मनां सुखावते

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

कृष्ण कमळ –

मुसळधार वर्षा चालली,

एक सप्ताह होऊन गेला,

पडझड दिसली चोहीकडे,

भरुन वाहे नदी-नाला ।।१।।

काय प्रयोजन अतिवृष्टीचे ?

हानीच दिसली ज्यांत खरी,

निसर्गाच्या लहरीपणानें,

चिंतीत झाली अनेक बिचारी ।।२।।

दूरदृष्टी माझी मर्यादेतच,

विचार तिजला अल्प घटकांचा,

विश्वचालक काळजी करि,

साऱ्या चौऱ्यांशी लक्ष योनींचा ।।३।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

रडवून पुन्हा, अश्रू पुसण्यात मजा नाही
जेंव्हा हरतेस तू, जिंकण्यात मजा नाही

मृगजळापाठी धावावे, कुठवर कोणी?
प्रेम करुन सारखे, फसण्यात मजा नाही

नुसता उगीच हा दिखावा, काय कामाचा?
प्रेम नसेल तर मग, भेटण्यात मजा नाही

प्रयत्ने रगडता वाळूचे कण, तेल गळे!
बोलणे ते सोपे, रगडण्यात मजा नाही

हुलकावण्या वाऽ, देशील तू किती कितीदा?
पुन्हा पुन्हा सावरुन, पडण्यात मजा नाही

श्री सुनील देसाई
०३/०६/२०२२

मोहक सुंदर रंग लेवूनी आलो धरतीवरती

निराश असा एक माणूस नदीकाठी बसला होता. बाजूला त्याचे गाठोडे पडले होते. नदीच्या प्रवाहाकडे तो उदासपणे पहात होता. तेवढ्यात एक साधू तिथे आला आणि त्याच्या शेजारी उभा राहिला. दोघांची दृष्टादृष्ट झाली. त्या माणसाच्या डोळ्यात अश्रू आलेले पाहून साधू सहानुभूतीने त्याची विचारपूस करू लागला.

तो माणूस म्हणाला, 'माझे नशीबच वाईट आहे. जवळ पैसे नाहीत, कष्ट उपसूनही वीट आला आहे. जगण्यात आता रस उरला नाही. आपल्या बोलण्यावर साधू काही तरी उपदेश करील, कदाचित एखादा आशीर्वाद देईल, एखादा चमत्कारही घडविल ज्यायोगे आपली स्थिती सुधारेल, या अपेक्षेने तो माणूस साधूकडे पहात होता. साधूच्या चेहऱ्यावर मात्र कोणतेही भाव दिसले नाहीत. काही न बोलता साधूने एकवार इकडेतिकडे नजर टाकली आणि त्या माणसाला काही कळायच्या आत अचानक त्याचे गाठोडे उचलून धूम ठोकली. साधूच्या या अनपेक्षित वागण्याने तो माणूस एकदम गोंधळला, बावरला, उठला आणि आपल्या चपला तिकडेच टाकून जीवाच्या आकांताने त्या साधूमागे पळत सुटला. साधूचा बराच पाठलाग केला तरी त्याला काही गाठता येईना.

बऱ्याच अंतरावर रस्ता एका बाजूला वळला होता. आता तर साधूने गति वाढविली तो दिसेनासाही झाला. तो माणूस वळणावर आला तर एका झाडाखाली आपले गाठोडे पडलेले त्याला दिसले. धापा टाकतच तो गाठोड्याजवळ आला आणि संशयाने त्याने ते उघडूनही पाहिले. सर्व वस्तू तशाच असल्याचे दिसल्यावर तर त्याला आश्चर्य वाटले. तोच झाडामागून तो साधूही पुढे आल्यावर तर तो अधिकच कोड्यात पडला.

साधू हसत हसत म्हणाला, जीवनाला कंटाळला असताना आणि निराशेने घेरले असतानाही या यःकिंचित गाठोड्यासाठी तुला माझा पाठलाग करावासा वाटला. त्या पाठलागात तुझ्यातले नैराश्य, तुझ्यातले दुर्मुखलेपण आणि जगण्यातली उदासी तर कुठल्याकुठे दूर पळाली! हे गाठोडे मिळविण्यासाठी जसा तू प्रयत्न केलास तसाच प्रयत्न एखादे ध्येय समोर ठेवून तू मोठ्या उमेदीने केलास तर तुला जीवनात रस वाटेल!

ध्येयाशिवाय जीवनाला दिशा नाही की जीवनात रसही नाही!

शब्द हसवतात शब्द रडवतात ....
शब्द शब्दांची सांगड घालत
मनात रूजंवतात नवं कोर वाक्य !

शब्द तारतात शब्द मारतात
शब्दच तलावरीचे घाव होऊन
मन घायाळ करतात ....!

शब्द अन् शब्दाचा समजून
घेण्याचा भाव बदलला की
शब्दच रूसून छळू पहातात ....!

शब्द आतड्यांत उकीरडयाचे
भक्ष विनतो शब्द शब्दांची
रानफुल होऊन मृगजळ बनतो !

शब्द कोवळे घन थरारतो
थवे होऊन पक्षाचे उंच डोंगरावर
संध्येच्या प्रहरी गंधारतो !

शब्द निद्रेमधले गीत होतो
शब्द माझ्या कवितेचे प्रित होतो
शब्द करुणाघन होऊन शिळ

घालत क्षितीजाच्या संग
शुभ्र रत्न होऊन कोकिळाच्या
कंठातले मधुर सूर होतो .......

© कोमल मानकर , सिंदी रेल्वे . वर्धा

9011071641

नाते प्रेममयी , विश्वासदायी, नाते जिवीच्या जिवलगी,
दाखवी आपुलकी,
नुरणे सलगी,--!!!

धागे मैत्रीचे, धागे जिव्हाळ्याचे, धागे आपुल्या सुसंवादाचे,
धागे सहकार्याचे,धागे अंतराचे
घट्ट विणी,--!!!

बंध रेशमी, नसावे तू अन् मी, द्वैतातून अद्वैत इतुकी एकी,
असे आत्मिक एकजिवी,
ठाम गोडी ,--!!!

परस्परा संकटी, एकमेका सहकारी, नसावी बिलकूल दुरी,
आपुल्या जीवनी,
अशी दोस्ती,--!!!

माझ्यात तू अन तुझ्यात मी,
प्रेमभरली गोडी,
दोस्ताच्या पुढे असशी,
मर्यादा राखून थोडी,
मैत्री जिवांची,--!!!

सुखदुःखे तुझी, सुखदुःखे माझी, आपली मानून झेलावी,
मान कापूनही द्यावी,
अगदी प्रसंगी,--!!!

हात न सुटती, असता "अडी-नडी,"
आड येत नाही, धर्म जात काही,
एकोप्याची भावना इतुकी,
दोघांत एकजिवी ,--!!!

प्रारब्धभोग दोन तनी,
संघर्ष मात्र एकतानी,
एकरूप जीव होती,
आपुली यारी,
आत्मिक मिलनी,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

एक दगड वाटेवरचा,मला उचलले कुणी
आणले मंदिरी, जरासा आकार देवूनी ।।

हात जोडती... पाया पडती
अंगावर किती थर जडती
वेगळाच मी ठरतो, देव शब्दात अडकुनी ।
एक दगड वाटेवरचा,मला उचलले कुणी।।

किती खाऊ,किती फळेफुले
तोंड न मजला, देतच सुटले
कशासाठी कुणासाठी, मला पडे ना पचनी ।
एक दगड वाटेवरचा......मला उचलले कुणी।।

शाळेच्या भिंती आम्ही बांधू
धरणाच्या भिंतीतही आमचे बंधू
असे यावे क्षण म्हणतो.. सार्थ ठरावे जीवनी ।
एक दगड वाटेवरचा...मला उचलले कुणी ।।

कौशल.

-- श्रीकांत पेटकर