(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • कळसूत्री बाहुल्या

    नाचत होत्या दोन बाहुल्या, इकडून तिकडे ।
    टकमक पाहात हांसत होत्या, चोहीकडे ।।१।।

    झीम्मा खेळे, फुगडी खेळे, गरगर फिरती ।
    हातवारे करुन त्या, माना डोलावती ।।२।।

    जवळ येवून गुजगोष्टी, सांगे एकमेकींना ।
    सासू नणंद यांच्या, कुलंगड्या काढतांना ।।३।।

    सुख दुःखाच्या कथा, सांगितल्या त्यांनीं ।
    कांहीतरी करुन दाखवूं, वदल्या दोघीजणी ।।४।।

    अज्ञानी गरीब बिचाऱ्या, जेंव्हा संकल्प करती ।
    कळसूत्री बाहुल्या त्या, दोर इतरां हातीं ।।५।।

    डॉ.भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

  • जागृत आंतरात्मा

    कोण उठविते प्रात:समयी निद्रेमधूनी,

    न ऐकीली कधीही हाक तयाची कानी ।।१।।

    चाळविली न निद्रा शरिरा स्पर्श करूनी,

    नित्य जागवी तरीही तीच वेळ साधूनी ।।२।।

    निद्रेसाठी जाण्यापूर्वी प्रभू वंदन केले,

    प्रात:काळी ध्यान करावे हेच मनी योजिले ।।३।।

    नाम प्रभूचे घेता घेता डोळे मिटले,

    निद्रेच्या आधीन जाता जग परि विसरले ।।४।।

    तोच अचानक जाग येवूनी बघे जगाला,

    कुणी नव्हते जवळी माझ्या त्या घटकेला ।।५।।

    तनमन निद्रेमध्ये असता जागे राही कुणी,

    पूर्ण करी ते संकल्प मनीचा अंतरयामी राहूनी ।।६।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

  • देही स्पर्श मयुरी

    गंगाभागिरथी, किनारी
    ओलेती सांजाळ केशरी
    अस्ताचली बिंब लालगे
    गंगाजळी, चैतन्य लहरी
    उजळलेली तिन्हीसांजा
    मंद, मंद तेवते गाभारी
    तनमनअंतर प्रसन्न सारे
    गंगौघाच्या शांत किनारी.
    आसक्त! अधीर यामिनी
    गहिवरलेले प्रीतभाव उरी
    शीतल,झुळझुळ लाघवी
    मनगंगेच्या, या लाटावरी.
    गगनी,घननीळ सावळा
    देही, सारेच स्पर्श मयुरी
    वेद! मनी, आलिंगनाचे
    पुण्यप्रदी,गंगेच्या किनारी
    ब्रह्मस्वरूपी, राधा, मीरा
    लोचनी, तो श्रीरंगमुरारी
    द्वैत,अद्वैताचे रूप मनोहर
    घुमते मंजुळ हरिची पावरी
    -- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

    9766544908

    रचना क्र. ७०.
    ४ - ३ - २०२२.
  • आईच्या प्रेमाचा निरोप

    आई तुझे प्रेम

    अनंत त्याचे दाम

    तुलनेसी ब्रम्हांडी ।।

    जड तुझीच पारडी

    पुंडलीक तुझ्यासाठी

    विसरला जगत् जेठी ।।

    कळण्या तुझ्या प्रेमाचा अर्थ

    शब्दांत नाही सामर्थ्य ।।

    बलिदानाची तू मूर्ती

    'प्रेमाचे प्रतिक' हीच तुझी किर्ती ।।

    कष्ट करुनी वाढविले छोटे

    विसरती तुला होऊन मोठे ।।

    सोडीनी एकटे तुजसी

    पंख फुटता उडे आकाशी ।।

    निरोप देऊन प्रेमाचा

    कळस गाठला महानतेचा ।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

  • नशीब

    का असा धांवतोस तूं ,
    नशिबाच्या मागें मागें,
    यत्न होता भगिरथी,
    नशीब येईल संगे ।।१।।

    प्रयत्न होतां जोमाने,
    दिशा दिसताती तेथें,
    यशाचे ध्येय सदैव,
    योग्य मार्गानें मिळते ।।२।।

    प्रयत्न करूनी बघा,
    ईश्वर देखील मिळेल,
    इच्छा शक्ती प्रभावानें,
    नशीबही बदलेल ।।३।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

  • निसर्ग स्वभावाचे दर्शन

    बहूमोल निसर्ग ठेव, निरनिराळे स्वभाव

    उमटविती भाव मनावर आमच्या ||१||

    चांदण्याची शितलता, मनाची प्रफूल्लता

    देहाची आल्हादकता लाभली चंद्राचे ठायी ||२||

    नाजूक सहवास, मधूर मिळे वास,

    कोमलतेचा भास जाणविला फूलांनी ||३||

    रंगाची विविधता, छटाची आकर्षकता,

    मनाची वेधता इंद्रधनुष्य देई || ४||

    पळण्याची चपलता, फिरण्याची चंचलता,

    वेगाची तीव्रता, भासे हरिणाच्या पायी ||५||

    प्रवाहाची संथता, पाण्याची खळखळता,

    स्वभावाची निर्मलता, समजली नदीमुळे ||६||

    शक्तीचे दर्शन, क्रूरता भयान,

    निर्दयतेची जाण, दिसली हिंस्त्र पशूत ||७||

    जीवनाची प्रेमलता, हृदयातील अक्षरता,

    भावनेची कोमलता मातेच्या रुपाने मिळाली ||८||

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

  • शेवटी जगणं सोडू नको

    जाणिवा ओल्या हव्या सखे
    शब्दांचं कोरडेपण नको
    शुभेच्छा ते श्रद्धांजली
    एकाच मापात तोलणं नको
    दिवसामागून रात्री जातात
    तसेच प्रहर ढकलू नको
    एक एक क्षण जगून घे
    शेवटी राहीलं जगायचं असं नको
    भेटून घे हवं त्याला
    नुसते आभासी चेहरे नकोत
    नाहीतर किमान बोलून बघ
    फक्त लेखणीचे खेळ नकोत
    माझ्यातला 'मी' शोधून बघ
    एकांत हवाचं एकटेपण नको
    छंदांत मग्न झिंगून घे
    कामात स्वतःला झोकू नको
    आपल्यासाठी व्याप आहेत
    व्यापांसाठी आपला बळी नको
    वेगळ्या वाटांवर अडखळून बघ
    वहिवाटीवरचं धोपट पळणं नको
    जगणंच इतकं बेफाम धावतंय
    तरीही जगणं सोडू नको
    धाप लागली तर थोडं थांबून बघ
    चटकन यातून पळणं नको!!
    -- वर्षा कदम.
  • तुझ्या अव्यक्ततेमधील व्यक्तता

    आपलं कधी असं ठरलं नव्हतं
    आपण बोलताना
    हा असा अमुक अमुक विषय काढू
    तमक्या विषयावर तू तुझं मत मांड
    हा विषय ऐनवेळीचा विषय म्हणून
    घेऊया का चर्चेस
    हा एक इतका महत्वाचा विषय आहे
    तू तुझे विचार ऐकव
    आणि मग मी माझे मत मांडते
    मग तुझ्या वाट्याला एवढी वाक्ये आणि
    एका वाक्यात अमके एवढेच शब्द बसण्याची मर्यादा
    आपलं अस काहीच नव्हतं ठरलं
    हे आज आठवलं म्हणजे मग
    आताशा माझ्या लक्षात येतंय की
    फक्त मीच तर बोलायचे...
    मी बोलायचे आणि तू ऐकायचास
    असही नाहीच म्हणू शकत मी
    मी बोलायचे आणि मला तू ऐकत
    असल्याचा निदान आभास तरी व्हायचाच
    मी बोलायचे
    काही जुन्या आठवणी निघायच्या
    काही आवडती गाणी सांगायचे
    मी आजूबाजूच्या
    प्रत्येक गोष्टीवर बोलायचे
    मला पडलेल्या स्वप्नांवर
    माझ्या स्वतःच्या स्वप्नांवर
    तू काय केले पाहिजेस सांगायचे
    तू आज कसा छान दिसतोस हे देखील
    बोलूनच सांगायचे
    आपण भेटलो ना की मी बोलायचे
    उधानलेल्या पावसाने
    उधानलेले पाणी जणू
    तसे कसेही आणि कुठेही वळायचे माझं बोलणे
    आणि ...
    माझ्या प्रत्येक गोष्टीला प्रतिसाद म्हणून
    तू हसायचास..
    मग मीच अर्थ लावायचे या हसण्याचे
    तू खळाळून हसलास की
    तुला पटल किंवा तू तुझ्या हास्याच्या धबधब्यात
    माझं बोलणं उडवून लावलंस
    तू फक्त बुद्धासारखं पुसटस हसलास की
    मला वाटायचं तुला नाही बोलायचं या विषयावर
    हे असे नेमके हेच आहेत का अर्थ
    असही मी विचारलंच नाही तुला कधी
    पण आज ....
    प्रत्येक गोष्ट बोलून का दाखवतेस?
    या तुझ्या एका प्रश्नासरशी
    तुझ्या अव्यक्ततेमधील व्यक्तता जाणवली
    'नाहीच बोलणार मी आता'
    आता हे देखील नसते बोलले तरी चाललं असतंच म्हणा
    असो.....

    ©राजश्री शिवाजीराव जाधव-पाटील
    १८/०८/२०१८

  • कोण आहेस तूं कृष्णा ?

    कोण आहेस तूं कृष्णा ?
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ? ।।धृ।।

    जीवन तूझे 'बहूरंगी'
    सर्व क्षेत्री अग्रभागीं
    आवडतोस तूं सर्वाना ।।१।।
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

    दहीं दूध खाई लपून
    तूप लोणी नेई पळवून
    'खादाड' वाटलास सर्वांना ।।२।।
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

    फळे चारली बागेमधली
    गोपींची शिदोरी नेली
    'चोर' वाटलास सर्वांना ।।३।।
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

    गौळणीचे उचली कपडे
    दगड मारुनी मटकी फोडे
    'खोडकर' वाटलास सर्वांना ।।४।।
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

    मधुरगीत बांसरीतूनी
    नाचलास तूं तन्मय होऊनी
    'कलाकार' वाटलास सर्वांना ।।५।।
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

    कंसाला तूं ठार मारले
    कित्तेक राक्षसा संहारले
    'रक्षणकर्ता' वाटलास सर्वांना ।।६।।
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

    वेडे केले तूं प्रेमानी
    भवती जमल्या सर्व गौळणी
    'प्रेमिक' वाटलास सर्वांना ।।७।।
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

    पाठीराखा द्रौपदीचा
    मान राखला सुभद्रेचा
    'प्रेमळ बंधू' वाटलास सर्वांना ।।८।।
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

    राज्य करण्यातील तंत्र
    पांडवा दिले तूं मंत्र
    'राजकारणी' वाटलास सर्वांना ।।९।।
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

    जीवनाचे महान ज्ञान
    दिलेस तू गीता सांगून
    'महाज्ञानी' वाटलास सर्वांना ।।१० ।।
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

    दाखवूनी जीवनद्वार
    ठरलास तूं 'पू्र्णावतार'
    आदराने झुकती तुजपुढें माना
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ।।११।।
    सांग मला रे, कोण आहेस तूं कृष्णा ?

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०

  • देहाला कां शिणवितां ?

    शरीरातील अवयव सारे, यंत्रवत् असती ।
    आपल्यापरी कार्य करुनी, कार्यारत राहती ।।१।।

    यंत्रामधल्या मुख्य गाभ्याला, आत्मा म्हणती कुणी ।
    अविरत मिळे चैत्यन्य शरीराला, त्याचे कडूनी ।।२।।

    शुद्ध अशुद्ध संस्कार सारे, अवयवी घडती ।
    त्याच रुपें आत्म्याकरवी, परिणाम होती ।।३।।

    खाणें शुद्ध पिणे शुद्ध विचार निर्मळ, पवित्र ते ।
    संगम होता योग्य साऱ्यांचा, शुद्धीकरण घडते ।।४।।

    उपास तापास करुनी कांहीं, शिणविती देहाला ।
    हट्टयोग साधूनी कित्येक, दमविती शरीराला ।।५।।

    देह असे साधन केवळ, प्रभूकडे जाण्याचे ।
    साध्य होईल त्याच आधारें, इप्सित जीवनाचे ।।६।।

    खाद्यपाणी हे तर इंधन, असे शरीर यंत्राचे ।
    अभावी त्याचे कसे चालेल, जीवन मग तुमचे ।।७।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com