एक होती शाळा
शाळेत होता फळा
फळ्यासमोर मुले बसत
असेच रोज वर्ग भरत

शाळेचे एक होते मैदान
चाले तिथे रोज घमासान
खेळांचे मग डाव भरत
दिवसा मागून दिवस सरत

बुद्धी आणि व्यायाम यांची होती गट्टी
रविवारी मात्र , त्यांना असे सुट्टी

आता कसली शाळा
आणि कसले मैदान
कोरोना च्या धाका पाई
मुले झालीत हैराण

हात धु , मास्क घाल, हेच रोज ऐकू येतं
अन मोबाईल हाती घेऊन, युद्ध त्यांचे सुरू होतं.

-- भैय्यानंद वसंत बागुल.

आत्मविश्वास जागृत ठेवूनी,

कार्य घेवूनी तडीस नेती ।

कधीही न राही अवलंबूनी,

मदतीसाठी दूजा वरती ।। १

ईश्वर करीतो मदत तयांना,

मदत करी जे आपले आपण ।

आपल्यातची तो ईश्वर आहे,

असते याची जयास जाण ।। २

विश्वासाने हुरूप येई,

जागृत करीती अंतर चेतना ।

लक्ष्य सारे केंद्रीत होता,

यश चमकते प्रयत्नांना ।। ३

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

एकत्र येऊं सारेजण विसरुन जाऊ भेदभाव
जाळून टाकू होळीमध्यें दुष्ट असतील ते स्वभाव //धृ//

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

किती रंग या जीवनी पहावे, कितीदा पुन्हा नव्याने जगावे,
रोज रोज नवीन ताजे,
दुःख जिवापाड सोसावे,--!!

ठरवलेले नेहमी चुकते,
विपरीत काही घडते,
अगणित अपेक्षांचे ओझे,
इवल्या हृदयाने पेलावे,-?

जे विधायक, ते दूर राहते,
नकारात्मक ते सारे घडते,
आपल्याच जिवाचा बळी
रोज नव्याने पहावे लागते,-!!

मदतीचा हात करता पुढे,
आरोपांना पेंव फुटते ,
आंधळ्या निर्जन आयुष्याला ,
रानावनीची वाट दिसते,--!!

कुणाला आपले म्हणावे,
मन एक ठरवून ठेवते,
बघता बघताअगदी सारे,
कुठेतरी बिनसलेले असते,--!!!

गैरसमजांची तुफान वादळे,
अवती भोवती घोंघावती ,
अलगद घास टिपण्या,
सभोवार तांडव करिती,-!!

शांतता करुणा प्रेम
सहकाराच्या सर्व भावना,
का हरत राहती सारख्या,--
मग जीवन कसे असावे क्षेम,-?

हिमगौरी कर्वे.©

ध्येय असावे तुमचे नेहमीं

आनंद मिळवण्याकडे

'आनंद ' हाचि ईश्वर असतो

समजून घ्याहो हे कोडे ।।१।।

शरीर देई 'सुख ' तुम्हांला

क्षणिक ते तर असती

सुखाच्या पाठीशी छाया असते

'दुःख ' तयाला संबोधती ।।२।।

सुखाबरोबर नाते असते

सदैव अशाच दुःखाचे

वेगळे त्यांना कुणी न करती

जाणा तत्त्व हे जीवनाचे ।।३।।

'आनंद ' भावना असे एकटी

नसे तेथे दुजी भावना

'मोक्ष' तयाला म्हणती कुणी

आस्तित्व त्याचे तुमच्याच मनां ।।४।।

व्यर्थ जातील प्रयत्न तुमचे

'आनंद' शोधता बाहेरी

विसरुन जाता जर देहाला

मिळेल तुम्हां ते अंतरी ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

घे कुठार ! कर उगार
घाव आता घाली । धृ. ।।

धरणीने पोशियले
रविकिरणे वाढविले
राहियला सतत मरुत
आजवरी वाली ।।१ ।।

किती विहगा खांद्यावरी
खेळविले बाळांपरि
शांत गुरे छायेमधि
आजवरी झाली ।॥२॥।

प्रेमामृत तरुण तरुणि
गेल्या ओतून इथुनि
संकेतस्थळ होणे
आजवरी भाळी ।।३।।

काळाचा कठिण घात
वस्तूचा होत पात
आनंदे पाहत मी
प्रकृतीच्या चाली ।।४॥।

होऊ देत देह छिन्न
शकलांवर शिजवी अन्न
मन निवेल ऐकुनिया
तृप्ती तुला आली ! ।॥५॥

लाभले , भोगले सारेच वैभव..
उगाच कशाला हव्यास आता..
येता जाता , बंद रिकाम्या मुठी..
दृष्टांत हा जगी जगता जगता..।।..१

जीवन , खेळ कठपुतळीचा..
नाचवितो सर्वां तो अनामिक..
दोर सारेच फक्त त्याच्या हाती..
स्मरावे , त्याला जगता जगता..।।..२

जन्मा सोबती सावलीच मृत्यू..
अंती , हेच अटळ सत्य सृष्टीचे..
जगी येणे मोकळे जाणे मोकळे..
आसक्ती , जीवा कशाला आता..।।..३

क्षणक्षण आनंदाने झेलीत जावे..
सद्विवेकाचे , भान अंतरी जपुनी..
मना मनाला नित्य सांधित जावे..
प्रीतभावनांना उधळता उधळता..।।..४

लडिवाळ वेल्हाळ हास्य लाघवी..
स्पर्श रेशमी अलवार कुरवळणारे..
दाहक , दुःख वेदनांना शमविणारे..
लाभावे या जगती जगता जगता..।।..५

©️वि.ग.सातपुते ( भावकवी)
? *9766544908*

रचना क्र. ७४ / १० - ६ - २०२१

कवि होणें सुलभ असावे रसिक होण्यापरि

जिवंत ठेविती कवितेला हीच मंडळी खरी

भावनेचे उठतां वादळ व्यक्त होई शब्दानीं

भाव शब्दांचा हार दिसतो काव्य ते बनूनी

भाव येणे सहज गुण तो मानवी मनाचा

परि बंदिस्त त्याला करणे खेळ हा कवीचा

शब्द पिंजरा नि भाव पक्षी ओळखी को रसिक

कवि मनाशीं 'स्व' भावांचे करी जुळवणूक

कविते वरली टीका टिपणी मूल्यमापन त्याचे

खरी चेतना रसिक असूनी भाव जागवी मनाचे

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

मी मनामना जोडित राहिलो..
मी माणसा माणसात राहिलो...

नाही कधीच क्षणभर थांबलो
नाही कुणास बोचलो टोचलो...

जग सारे मायबाप बंधुभगिनी
समजुनी जगती जगत राहिलो...

काय मिळविले, काय हरविले
या विचारात न मी कधी गुंतलो...

देणे घेणे हिशेब सारे संचिताचे
असे समजुनी समाधानी राहिलो...

वैभव! शाब्दिक प्रेमभावनांचे
मीच सदोदित मिरवित राहिलो...

तळहातांच्या ठळक रेषामधुनी
मीच मन:शांती शोधित राहिलो...

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २३८

१७ /९/२०२२