... देवाची करणी...
नारळात भरलं पाणी
तुझीच रे करणी
आभाळाला नाव तुझं देवा..
तुझीच रे धरणी..!!

दिवे लाखो चांदण्याचे
चंद्र तुझा लामणदिवा
उजेडाच्या दुलईवर
खेळ खेळतसे हवा..
चुलीतली आग भरी पोट
कशी नेतोस रे तरी सरणी..!!

जग पाखरांचे वेडे
फुलपाखरू कोषातून घडे..
पाण्यातल्या माशांना देतो
पोहण्याचे कोण धडे..
जोंधळ्याचे भरले गोंडे..
उसात कशी साखरेची केली पेरणी..!!

-- राजेश जगताप

पहिला पाऊस....,
काव्य ही सोय असते
भिजणं ही पण सोय

भिजत भजी खायची
की,
भिजत ‘ती’ बहरायची...

ही, लज्जतदार सोय!
काव्य ही सोय असते
भिजणं ही पण सोय
भिजत भजी खायची
की,

भिजत ‘ती’ लाजायची...
ही तर बहारदार सोय!

लेखक - श्री घनश्याम परकाळे

श्री घनश्याम परकाळे यांच्या कॉमन मॅन या ललित लेखन संग्रह इ-पुस्तकातील हा लेख.
हे इ-पुस्तक खरेदी करण्यासाठी खालील लिंकवर क्लिक करा...
https://marathibooks.com/books/common-man-by-ghanashyam-parkale/

किंमत : रु.१५०/
सवलत किंमत : रु.७५/-

पूर्वीच्या काळी जैविक/सेंद्रिय अन्न धान्य अस वेगळ काहीच नव्हते कारण सर्व काही उत्पादित अन्न हे जैविक / सेंद्रियच होते.

आरं आरं आबा …..!!! काय झालं बाबा …..!!! ही वात्रटिका नसून मयुर टिका आहे……!!! वास्तविका आहे……!!!

सावरकरांना भारतरत्न दयावे की नाही यावर अजूनही वाद-विवाद होत आहेत यावरूनच अजूनही या प्रखर आणि धगधगत्या राष्ट्रपुरुषाची उपेक्षा थांबलेली नाही हे स्पष्टच होते. पण भारताच्या या थोर राष्ट्र भक्ताचे आपणही काही देणे लागतो आणि ते या LOCK DOWN च्या अवघड काळाने आपल्याला जाणवावे हीच माफक अपेक्षा आहे. त्यांच्या त्या LOCK UP मधल्या पर्वताएवढया दुःखांपुढे आपल्या आजच्या LOCK DOWN मधले कष्ट खरोखरच तीळमात्र आहेत ही जाणीव सुद्धा फार सुखदायी आहे.

सातारा जिल्ह्यातील वाई हे गाव अठराव्या व एकोणिसाव्या शतकामध्ये महाराष्ट्राची सांस्कृतिक राजधानी होती. याच्या खुणा आजही जागोजाग पहायला मिळतात. कृष्णेच्या तिरावर वसलेले वाई, जसे ऐतिहासिकदृष्टया प्रसिद्ध आहे

कुन फू पांडा – चक्क मराठीत !!!!!

भाजीचं वजन करतांना भाजीवाला तराजू नावाचं जे साधन वापरतो, त्याने तो भाजीचं वजन मोजत नाही. तो फक्त मापाचं वजन आणि भाजीचं वजन यांची तुलना करतो. मग एखाद्या वस्तूचं वजन करायचं असेल तर काय करता येईल?

प्रेमःएक आठवणींची कविता. पुढे चालू…