आपणच आपला आरसा झालो
की आयुष्य सोपं होतं,
परक्यांच्या नजरेत आपलं
प्रतिबिंब शोधणं थांबतं.
चुकांची कबुली देताना
लाज वाटेनाशी होते,
स्वतःशी प्रामाणिक राहिलं
की वाट आपोआप सापडते.
नकळत घातलेले मुखवटे
हळूहळू गळून पडतात,
खऱ्या चेहऱ्याशी ओळख झाली
की भीतीही दूर जाते.
स्वतःकडे पाहण्याचं धाडस
जेव्हा मनात येतं,
तेव्हाच कळतं,
आपणच आपला आरसा झालं
की आयुष्य खरंच सोपं होतं.
•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे
Save to Read Laterकळत नाही कुणाचं का पुन्हा नाव येतं आहे, शांत ओठांवर तुझंच नकळत नाव येतं आहे. विस्मृतीच्या वाटेवरती ठेवले कितीही पहारे, आठवणींचे मोडुनी सारे ठाव येतं आहे. टाळतो मी चांदण्यांना, टाळतो सुगंधी वारे, […]
Save to Read Laterनको आता तुझं परत येणं, त्या दारावरची पाऊलखूण पुसून टाक. एकदा गेलीस तर, गेल्याचं ओझं नीट वाहून जा, परत येऊन जखमांना नावं देऊ नकोस. परत येणं आणि पुन्हा निघून जाणं हा खेळ […]
Copyright © 2025 | Marathisrushti
