गरमागरम फुलके करून वाढणार्‍या ‘ऊत्तरप्रदेशी भय्याने’ तो प्रश्न चुटकीसरसा सोडवला कसा?

संध्याकाळी डॉ. लागूंनी मला रोखठोक शब्दात सुनावलं ‘त्यांचं’ तत्वज्ञान.

पंचवटीत अण्णाना (गदिमांना) भेटायला यायचं तर् तीन ‘फाटकं’ ओलांडावी लागतात. पहिलं रेल्वेच्ं फाटक!, दुसरं बंगल्याच्ं फाटक!! आणि तिसरं, हा बाबा फाटक!!! इति – साक्षात पुलं!!

व्यवसायातला पहिला पगार गदिमांना कसा मिळाला, याची विलक्षण हकीकत!

गदिमांचे आपल्या आईवर विलक्षण प्रेम होते. आपल्या साहित्याला ते ‘आईच्या गीतगंगेतील भरली कळशी’ म्हणत. पण ‘त्याचा गाडी न घेण्याशी’ काय संबंध होता?

गदिमांनी लिहिलेल्या एका ‘तरल शृंगारिक’ लावणीवर् सेन्सॉरने ऑब्जेक्शन घेतले आणि ती पार ‘सपक’ करून टाकली!! काय करावे या कर्माला?

एकेकाळचे ‘यंग टर्क’ मोहन घारिया आणि गदिमांच्या निखळ मैत्रीचा एक लोभस मासला!