Login Here Join Now

C-बालकवी (त्र्यंबक बापूजी ठोंबरे)

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • आनंदी आनंद गडे !

    इकडे तिकडे चोहिकडे,
    वरती खाली मोद भरे,
    वायुसंगे मोद फिरे,
    नभात भरला, दिशात फिरला, जगात उरला
    मोद विहरतो चोहिकडे । आनंदी आनंद गडे ।

    सूर्यकिरण सोनेरी हे,
    कौमुदि ही हसते आहे,
    खुलवी संध्या प्रेमाने
    आनंदे गाते गाणे
    मेघ रंगले, चित्त दंगले, गान स्फुरले,
    इकडे तिकडे चोहिकडे । आनंदी आनंद गडे ।

    नील नभी नक्षत्र कसे
    डोकाऊनि हे पाहतसे,
    कुणास बघते? मोदाला
    मोद भेटला का त्याला ?
    तमामधें तो सदैव असतो, सुखे विहरतो
    इकडे तिकडे चोहींकडे ! आनंदी आनंद गडे !

    वाहति निर्झर मंदगती,
    डोलति लतिका वृक्षतती.
    पक्षी मनोहर कूजित रे
    कोणाला गातात बरे?
    कमळ विकसले, भ्रमर गुंगले, डोलत वदले
    इकडे तिकडे चोहिकडे ! आनंदी आनंद गडे !

    स्वार्थाच्या बाजारात
    किती पामरे रडतात,
    त्यांना मोद कसा मिळतो ?
    सोडुनि स्वार्था तो जातो
    द्वेष संपला, मत्सर गेला, आता उरला
    इकडे तिकडे चोहीकडे ! आनंदी आनंद गडे !

      June 16, 2026


  • ते डोंगर सुंदर

    ते डोंगर सुंदर दूरदूरचे बाई,
    पाहीन गडे त्या हिरव्या हिरव्या राई ।

    त्या विमल जलासह वळणे वळणे घेत,
    हिंडेन झऱर्‍यांच्या शीतल कुंजवनात ।

    दरडीवर बसल्या चढून चिमण्या वेली,
    परि हाय फुलांची पाखर पायाखाली ।

    उचलून उराशी धरीन चुंबुनि त्याते,
    गुंफिन तयांची माला मी निज हाते ।

    ती हरिण-बालके नयनी पाहुनि माते,
    म्हणतील आज हे नवेच कोणी येथे ।

    उडतील भरारा राघू बोलत बोल,
    आकाश मंडळी त्यांची माळ खुलेल ।

    कुरणातहि किलबिल करिती बहिणी सात,
    मी बघेन भांडण कसले चाले त्यांत ।

      June 11, 2026


  • श्रावणमास

    श्रावणमासी हर्ष मानसी हिरवळ दाटे चोहिकडे
    क्षणात येते सरसर शिरवे क्षणात फिरुनि ऊन पडे

    वरती बघता इंद्रधनुचा गोफ दुहेरी विणलासे
    मंगल तोरण काय बांधिले नभोमंडपी कुणी भासे

    झालासा सूर्यास्त वाटतो सांज अहाहा! तो उघडे
    तरुशिखरांवर उंच घरांवर पिवळे पिवळे ऊन पडे

    उठती वरती जलदांवरती अनंत संध्याराग पहा
    सर्व नभावर होय रेखिले सुंदरतेचे रुप महा

    बलाकमाला उडता भासे कल्पसुमांची माळचि ते,
    उतररुनि येती अवनीवरती ग्रहगोलचि की एकमते

    फडफड करुनि भिजले अपुले पंख पाखरे सावरती
    सुंदर हरिणी हिरव्या कुरणी निजबाळांसह बागडती

    खिल्लारे ही चरती रानी, गोपहि गाणी गात फिरे
    मंजुळ पावा गाय तयाचा श्रावण महिमा एकसुरे

    सुवर्ण चंपक फुलला विपिनी रम्य केवडा दरवळला
    पारिजातही बघता भामारोष मनीचा मावळला!

    सुंदर परडी घेऊनि हाती पुरोपकंठी शुद्धमती
    सुंदर बाळा या फुलमाला रम्य फुले-पत्री खुडती

    देवदर्शना निघती ललना, हर्ष माहीना हृदयात,
    वदनी त्यांच्या वाचुनि घ्यावे श्रावण महिन्याचे गीत !

      June 11, 2026