१९९० चे दशक हे भारतासाठी आर्थिक उदारीकरणाचे (Liberalization) वर्ष होते. केबल टीव्ही आणि एमटीव्ही (MTV) संस्कृती भारतात आली होती. यामुळे चित्रपट संगीताचा बाज अधिक आधुनिक आणि कॉस्मोपॉलिटन झाला. परंतु, याच काळात गाण्यांमधील शब्दांवरून आणि कोरिओग्राफीवरून अनेक मोठे सामाजिक आणि राजकीय वादही निर्माण झाले.

“चोली के पीछे क्या है”: बॉलिवूडमधील सर्वात मोठा वाद

१९९३ मध्ये सुभाष घाई यांचा ‘खalनायक’ चित्रपट आला. या चित्रपटातील “चोली के पीछे क्या है” हे गाणे भारतीय चित्रपट इतिहासातील सर्वात वादग्रस्त आणि तितकेच सुपरहिट गाणे ठरले. माधुरी दीक्षित आणि नीना गुप्ता यांच्यावर चित्रित झालेल्या या गाण्याच्या दुहेरी अर्थाच्या शब्दांवरून (Double Meaning Lyrics) संसदेतही चर्चा झाली. परंतु, लक्ष्मीकांत-प्यारेलाल यांचे राजस्थानी लोकसंगीतावर आधारित संगीत आणि इला अरुण व अलका याग्निक यांचा आवाज यामुळे हे गाणे ऑल-टाइम ब्लॉकबस्टर ठरले. या गाण्याने सिद्ध केले की, वाद जेवढा मोठा, तेवढी गाण्याची कमाई जास्त.

मलैका अरोरा आणि ‘चल छैया छैया’ चा ट्रेन चमत्कार

१९९८ मध्ये मणिरत्नम यांच्या ‘दिल से’ चित्रपटाने चित्रपट निर्मितीची सर्व तंत्रे बदलून टाकली. ए. आर. रहमान यांनी संगीतबद्ध केलेल्या “चल छैया छैया” या गाण्याने जागतिक पातळीवर खळबळ उडवली. मलैका अरोरा (Malaika Arora) आणि शाहरुख खान यांनी उटीच्या चालत्या ट्रेनच्या छतावर (Roof of a Moving Train) कोणतेही सुरक्षा कवच न घेता हे गाणे शूट केले होते. फराह खान यांनी कोरिओग्राफ केलेल्या या गाण्याने मलैका अरोरा हिला आधुनिक काळातील सर्वात मोठी ‘आयटम क्वीन’ बनवले.

रवीना टंडन आणि सुश्मिता सेन

याच दशकात रवीना टंडन हिने ‘मोहरा’ (१९९४) चित्रपटातील “तू चीज बडी है मस्त मस्त” या गाण्याद्वारे स्वतःला ‘मस्त मस्त गर्ल’ म्हणून प्रस्थापित केले. हे गाणे सुफी संगीताच्या तालावर आधारित एक वेगवान डान्स नंबर होते. तसेच, माजी मिस युनिव्हर्स सुश्मिता सेन हिने ‘सिर्फ तुम’ (१९९९) चित्रपटातील “दिलबर दिलबर” या गाण्यात केलेल्या अप्रतिम अरबी नृत्याने ९० च्या दशकाचा शेवट अतिशय ग्लॅमरस पद्धतीने केला.