इंग्रजीची निर्मिती १५०० पेक्षा जास्त वर्षांपूर्वी ब्रिटिश बेटांवर आक्रमण करणाऱ्या जुन्या जर्मनिक जमातींपासून झाली. त्यांच्या भाषा एकत्र आल्या आणि त्यातून ‘ओल्ड इंग्लिश’ (Old English) विकसित झाली. इसवी सन ६०० च्या सुमारास जेव्हा रोमन मिशनरी तिथे आले, तेव्हा त्यांनी लॅटिन वर्णमालेचा वापर करून ही भाषा लिहिण्याच्या पद्धती शोधून काढल्या, आणि ज्या ध्वनींसाठी लॅटिनमध्ये अक्षरे नव्हती, त्यांच्यासाठी काही जर्मनिक रून्सची (runes – प्राचीन अक्षरे) मदत घेतली.

इंग्रजी स्पेलिंग अधिक सुलभ आणि कमी गुंतागुंतीचे करण्यासाठी स्पेलिंग सुधारक (spelling reformers) सातत्याने बदलांचा आग्रह धरत आहेत. इंग्रजीच्या या गोंधळाचे एक उदाहरण पहा: “enough” मधून “g-h” चा ध्वनी, “women” मधून “o” चा ध्वनी आणि “action” मधून “t-i” चा ध्वनी घ्या, आणि तुम्ही असा युक्तिवाद करू शकता की “g-h-o-t-i” म्हणजे “fish” (मासा) असा शब्द बनतो. मग इंग्रजीला हे असे स्वरूप कसे आले? अरीका ओक्रेंट इंग्रजी स्पेलिंगच्या नियमांमधील गुंतागुंत स्पष्ट करतात.