सुरेश गोपाळ काळेआभाळ दाटून आले चहूकडे अंधार झाला
तोडण्यास लचके कुणाचे लांडगा सिंह झाला
फुंकली हवा शिडात विषारी जातीयतेची
भिडवतात धर्मांधांना भरण्या तुंबडी स्वतःची।
भासवती निधर्मी स्वताला येथे तुम्हा आम्हास
ऊचलता तळी ऊपऱ्यांची यांचा जातो जन्म लयास
बहुसंख्य जातोय बळी ना अंत लांगुलचालनास
भावना पायदळी तुडवतात ना खंत कधी कुणास ।
टपलेत मदारी येथे रोज दाखवती नवीन खेळ
मिथ्या आरोप करुन ते रोज ऊडवतील राळ
परी पुरुन ऊरशील तू त्या ढोंगी मदाऱ्यांना
वेळ येताच तुझी तू लोळवशील खास त्यांना ।
लागलीय एकदा ठेच ना अक्कल अजुनी आली
का पडतोय आपण सतत ना जाणीव त्यांना झाली
आता पुन्हा एकदा आलेत ते खचीतच मस्तीत
होईल कपाळमोक्ष हे त्यांचे भविष्य आहे निश्चित ।
पाहून या काजव्यास मनी संतोष आज झाला
मुकाबला करण्यास रात्रीचा काजव्याचा जन्म झाला
आता एकची आधार तू हा अंधार मिटवण्याला
रुप घेऊन काजव्याचे साक्षात सुर्य धरतीवर आला ।
— सुरेश काळे
सातारा.
मो.9860307752
दि. २३ आक्टोंबर २०१८
