साहित्य - ललित
भक्ती सांगे सक्ती नको (सुमंत उवाच – १९)
Category:
साहित्य - ललितकोणी सांगतंय म्हणून एखादी गोष्ट करू नये, त्यात मनाला कसं वाटतयं याचा विचार झाला पाहिजे. सक्तीने भक्ती करून त्यातून काहीच मिळत नाही.
23-F-01
साहित्य - ललित
मी आणि कावळे
Category:
साहित्य - ललितआता झोप लागो न लागो.. गोळी बंद.. दुपारनंतर झोप लागली.. झोपेच्या गोळ्या उचलून फेकून दिल्या … बघू काय होते .. जिथे कावळे सुधारले .. तिथे आपण कोण?
साहित्य - ललित
अंतर–ज्ञानी
Category:
साहित्य - ललित“अंतर” हा आपल्या दैनंदिन आयुष्यातला एक महत्वाचा भाग आहे. आपण एकमेकांशी बोलताना,वागताना सुद्धा व्यक्तीपरत्वे त्याच्याशी किती “अंतर ठेवायचं” , कोणाला “अंतर द्यायचं” नाही तर कोणापासून कायम कसं “अंतर राखून” असायचं ह्याचा हिशोब आपल्या “अंतर-मनात” आपण “निरंतर” करत असतो.
साहित्य - ललित
कुणी त्यागतो पूर्ण वैराग्य (सुमंत उवाच – १८)
Category:
साहित्य - ललितपूर्वी वैराग्य म्हणजे अलिप्तता धारण केली जायची.
साहित्य - ललित
पतंग (मी आणि ती कथा )
Category:
साहित्य - ललितआपल्या पतंगाला ढील दिला की दुसऱ्याचा पतंग आपोपाप कटतो.
साहित्य - ललित
मास्क आणि मुखवटे
Category:
साहित्य - ललित“मास्क” या शब्दाशी आणि वस्तूशी “सामान्य माणसाचा“ दुरदुरपर्यंत संबंध नसायचा . पण आता काळाची चक्र अशी काही फिरली की “मास्क” हा शब्द तर परवलीचा झालाचं आणि तो वापरणं एक मुख्य गरजही होऊन बसली
साहित्य - ललित
किती कोण हा मोठा पंडित (सुमंत उवाच – १७)
Category:
साहित्य - ललितमला किती कळतं किंवा मलाच सारं कळतं या भावनेच्या पोटी जर एखाद्या विषयातील व्यक्ती राहू लागला तर हा समाज त्याच्या तोंडावर चांगलं तर पाठीमागे वाईट बोलू लागतो.
साहित्य - ललित
जे केले ते न करायचे (सुमंत उवाच – १६)
Category:
साहित्य - ललितआयुष्यात कोणत्याही वेळी काय करायचे हे कसे ठरवायचे? मग लहान मूल असो किंवा पूर्ण वाढ झालेला माणूस त्याला कोणीतरी उपदेश देणारा लागतोच.
साहित्य - ललित
पुतळे उभारुनी (सुमंत उवाच – १५)
Category:
साहित्य - ललितएखाद्या व्यक्तीचे पुतळे नुसते जागोजागी उभारले म्हणजे त्यांना आपलंसं केलं असं होतं नाही.
साहित्य - ललित
सरांना पत्र
Category:
साहित्य - ललितअखेर तुम्ही या व्यवहारी जगाचा निरोप घेतलात. तुम्ही जे जे काही उत्तम छंद जोपासलेत त्यामुळे तुम्ही नुसते शिक्षक राहिला नाहीत हे आम्हा सर्वाना माहीत आहे. मला माहित आहे तुम्ही काय किंवा मी काय आपल्यासारखे छांदिष्ट या व्यवहारी जगात जगायला लायक आहोत का खरेच माहित नाहीत. परंतु तुम्ही मात्र आयुष्य आघात सोसूनही, परिस्थितीचे चटके बसूनही तुम्ही हसतमुख होतात,