ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावेमाझं तुझ्यावर अनंत प्रेम आहे,
आकाशाच्या काठावर विसावलेल्या संध्येसारखं,
दिसतं थोडंसं,
पण पसरतं अथांग.
पुरावा काहीच नाही माझ्याजवळ,
ना शब्दांची
शिक्कामोर्तब साक्ष,
ना शपथांचा आवाज.
फक्त हृदयाच्या गुहेत
तुझ्या नावाचा मंद नाद.
हे प्रेम दीपस्तंभासारखं,
वादळातही शांत उभं.
जळतं आतून अखंड,
पण धूर कुठेच नाही.
तुझी आठवण येते तेव्हा
वेळ थांबत नाही,
पण क्षण थबकतो;
जणू पाण्यावर उमटलेलं चांदणं
हलकंसं थरथरतं.
मी तुला कधी सांगितलं नाही
त्या नजरेतला समुद्र,
त्या शांततेतली भरती.
कारण लाटांना शब्द नसतात,
त्या फक्त किनाऱ्यावर विरघळतात.
माझं प्रेम असंच आहे,
न लिहिलेलं, न बोललेलं,
पण प्रत्येक श्वासात गुंफलेलं.
तुझ्या अनुपस्थितीच्या सावलीतही
प्रकाशासारखं जिवंत.
आणि जर जगानं विचारलं
“साक्ष कुठे?”
तर मी आकाशाकडे पाहीन
कारण अनंताला
पुराव्याची गरज नसते.
•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे
