म्हावरा

खडखडे लाडू नि, मालवणी खाजा;

जेवणाक म्हावरा व्हया, फडफडीत ताजा

रोज आमच्या चुलीर, म्हावराच शिजो

झक मारत जावंदे तो, बर्गर नी पिझ्झो

जिताडा, सरंगो, रावस नि तारली;

डेंग्यांका मोडून आमी, खाताव ती कुर्ली

पापलेट , सुरमय , बांगडो का मिळो;

वासावर सांगतलाव, ताजो की शिळो

नीट करून झालो, सुंगठ्याचो वाटो;

की वाटपाक वल्या व्हयो, वरवंटो-पाटो

धणे-मिरी, लसूण नी, लागतलो कांदो;

बेडगी मिरची नसात तर, होतलो वांदो

चाटशाल बोटा असा, मोरीचा तिकला;

चवदार आमटीतला, एक एक शिपला

मांदेली, पेडव्याचा, असा खमंग सार ता;

खाशाल तर मटनाच्याव, तोंडात मारता

तांदळाच्यो भाकर्‍यो नी भाताची रास;

वांगडा आमकां लागताच, म्हावऱ्याचो वास

कुळदाची पीटी, नी सोलाची कढी;

म्हावरा जर मोठा तर, मेजवानी बडी

वला जर नसात तर, सुका तरी लागता;

करदी, जवल्याच्या, वासातंव भागता

खल्लास जर नाय तुम्ही, कुस्करला सुकट

सांगतंय मी तुमचो, जलमच फुकट

मालवणी मसालोच, असो असा खास;

आमसुलान, तिरफळान घमघम तो वास

चुलीवर रटरट, उकाळता कालवण;

तेवा वाटता स्वर्ग म्हंजे, आपला ह्या मालवण

-कॅप्टन वैभव दळवी

(व्यास क्रिएशन्स च्या कोंकण प्रतिभा दिवाळी २०२२ ह्या विशेषांक मधून प्रकाशित)