१९३२-३३ च्या या दौर्‍यानंतर एमसीसीने क्रिकेटच्या नियमांमध्ये काही बदल केले. गोलंदाजी ही फलंदाजाला जखमी करण्याच्या उद्देशानेच केली जात आहे असे जाणवल्यास हस्तक्षेप करण्याचा अधिकार पंचांना देण्यात आला. या घटनेनंतर पाव शतकाच्या अंतराने या

घटनेशी लांबचे नाते सांगणारा एक नियम

अस्तित्वात आला. स्क्वेअर लेगच्या मागील भागात (टोल्या फलंदाजाच्या बाजूचे पंच जिथे उभे असतात ते स्थान म्हणजे स्क्वेअर लेग) जास्तीत जास्त दोनच क्षेत्ररक्षक तैनात केले जाऊ शकतील असा नियम आला. शरीरवेधी गोलंदाजीच्या युक्तीमध्ये लेग साईडला क्षेत्ररक्षकांचे कोंडाळे उभे करून जाणूनबुजून उसळते चेंडू टाकण्याचा समावेश होतो. लेगसाईडला क्षेत्ररक्षक कमी असल्यास तिकडे चेंडू टोलविला जाऊन अधिक धावा निघतील अशी शक्यता निर्माण करवून गोलंदाजाला आखूड टप्प्याचे चेंडू टाकण्यापासून परावृत्त करणे ही या नियमामागची प्रेरणा होती.