करुनी दयेची बरसात
पावन करीतो दुष्टाला
तुझ्या मनाचा ठाव
उमजला नाहीं कुणाला
वाल्या होता खूनी
पापांनी भरले रांजण
परि तुझ्या दयेद्वारे
गेला तो उद्धरुन
कालीदास होता ऐष आरामी
राहात होता वेश्येघरीं
महाकवी बनवूनी त्याला
किमया तूंच करी
बहकला होता पुंडलीक
पत्नीच्या विपरीत नादानें
उभे केले तुला विटेवरी
आईबाप सेवा शक्तिनें
क्षमा करुनी पाप्यांना
पावन तूं करितो
कळले नाहीं आम्हांला
काय कसोटी लावतो.
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
चित्र उमटते दर्पनात ते, सुंदर असेल जसे तसे
धूळ सांचता दर्पना वरी, चित्र स्पष्ट ते दिसेल कसे
दर्पना परि निर्मळ मन, बागडते सदैव आनंदी
दुषितपणा येई त्याला, भावविचारांनी कधी कधी
निर्मळ ठेवा मन आपले, झटकून द्या लोभ अहंकार
मनाच्या त्या पवित्रपणाने, जीवन होत असे साकार
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
क्षणा क्षणाला घटते जीवन, जाण त्याची येईल कोठून ।
मोठे प्रसंग जेंव्हा टिपतो, तेच सारे लक्षांत ठेवतो ।।
जीवनाच्या पायऱ्या मोजता, मना विचारा काय राहता ।
ढोबळतेचा विचार येता, सूक्ष्मपणाला विसरूनी जातो ।।
मृत्यू येई हर घडीला, जाण नसते त्याची कुणाला ।
गेला क्षण परत न येई, आयुष्य तेवढेच व्यर्थ होई ।।
समाधान जे मिळे तुम्हाला, देता किंमत प्रत्येक क्षणाला ।
घटनांची क्रिया चाले सतत, झिजवावा देह ईश सेवेत ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
घर -दार
ऑफिस- बिफीस
पोरं-सोरं
लोकल -बिकल
रीक्षा -बिक्षा
रोज दिवसभर
जा- ये
पुन्हा
तसंच
ये -जा
लोकल- बिकल
परत -फिरत
घर -बार
जेवण- खावण
जीवन -बिवन
चालत राहतं
वेळ कुठे
कविते-बिवितेसाठी?
ती तर
सतत--सोबत
पाठी- पाठी
मुखी -ओठी///
# कौशल
श्रीकांत पेटकर
९७६९२१३९१३
कुठे काय अन कुठे काय
पैशाला येथे फुटले पाय
दीड-दोन दमडी साठी
ईमान येथे विकला जाय
कुठे काय अन कुठे काय
सत्य झाले मिथ्य, मिथ्यस मानले तथ्य
मक्कारी दुनिया करे खोट्याचे नेपथ्य
चौका चौकां मध्ये असत्या चा
पोवाडा आता गायला जाय
कुठे काय अन कुठे काय
जुने गीत, नवीन संगीत
चोरीस आम्ही नाही भित
नाविण्य आला नाही संधी
हुन्नर येथे लयाला जाय
कुठे काय अन कुठे काय
कसला छंद, ही कसली धुंदी
नशेच्या बाजारातील हे सगळे नंदी
दिवसा ढवळ्या या पोळ्यांचा
रंगा नाच रचला जाय
कुठे काय अन कुठे काय
लोकांचे राज्य, पोसले राजे
जाे तो स्वार्थाची पोळी भाजे
तळागाळातील लोकांन साठी
येथे कोणी वाली नाही
कुठे काय अन कुठे काय
तर्काचा बाेध, उत्तरांची शोधा शोध
विज्ञानाच्या नावे सोडला प्रबोध
आधुनिकतेच्या पायाखाली
नैतिकता ही चिरडली जाय
कुठे काय अन कुठे काय
नवा दिवस नवीन प्रीत
रोज हवा नवीन मित
वासनेच्या लाटेवरती
मन मात्र पोहोत जाय
कुठे काय अन कुठे काय
कुठे काय अन कुठे काय
सगळच येथे जुनेच हाय
तुम्हीच तुमचं बघा विनोद बाबू
बाकी दुनिया भाड मे जाये
-- विनोद खराडे
जात्याच्या पात्यामध्ये, भरडला जाई दाणा ।
दोन चाकांत येईल, मोडेल त्याचा कणा ।।
जीवन मृत्यूची चाके, सतत फिरत राही ।
येई जो मध्ये त्याच्या, मागे न उरेल काही ।।
मध्यभागी राही स्थिर, आंस त्यास म्हणती ।
वरचे चाक फिरे, त्याच्या भोवती ।।
आंसाजवळील दाणा, दूर तो चाकापासूनी ।
परिणाम चाकाचा तो होईल, मग कोठूनी ।।
जन्म मृत्यूची चाके, ईश्वर हा फिरवतो ।
जवळीक त्याची मिळता, दु:खातून मुक्त होतो ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
पूजा पाठ करीत असतां पूजा गेलो विसरुनी
प्रभुचरणी ध्यान लागतां भान गेले हरपूनी
पूजेमधल्या विधीमध्यें बहूत तास घालविले
मनी घेऊनी आनंदे पूजा कर्म केले
पूजेमधली सर्व कृतिं कटाक्षाने पाळली
नेटकेपणासाठी योग्य साधने जमविली
वर्षामागून वर्षे गेली पूजाअर्चा करुनी
खंत मनी राहून गेली झालो नसे समाधानी
मूर्ती समोर बसूनी एक चित्त झालो
ध्यान अचानक लागूनी स्वतःसी विसरलो
आनंदाचा मार्ग मिळाला देई खरे समाधान
पूजा विधीतील भावाला असे महत्वाचे स्थान
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
शब्दांचे अर्थ शब्दांकडे
हवे तसे वळलेच नाहीत
तिचे ते हलके इशारे
त्याला लवकर कळलेच नाहीत
निरागस तिचा चेहेरा
त्यानं जेव्हा पाहिला होता
जुन्या शब्दांचा नवा अर्थ
तेव्हा त्याला उमगला होता
तरीही न जाणे का नंतर
तो रेंगाळतच राहीला
समाजातील अंतर जणू
तो न्याहाळत राहीला
तिला मात्र समाजाच्या दरीत
डोकावयाचे नव्हते
परीमाण ते वास्तवाचे
तिला असे तोलायचे नव्हते
तिला कसं मुक्त
बेधुंद गायचं होतं
स्वप्नांच्या झुल्यावर
ऊंच ऊंच झुलायचं होतं
सुंदर स्वप्नं तिचे ते
मग स्वप्नचं राहीले
कोमल विश्व तिचे
ते हळूहळू मुरझले
निरपेक्ष प्रेमाचे झरे
आता आटले होते
पंख गोड स्वप्नांचे
अलगद तिनं छाटले होते
अल्लड भावनांना
तिनं मग आवरलं होतं
मनात उठलेले तुफान
एकटीनच सावरलं होतं
त्याच्या मनात काय होते
तिला अजून नाही कळले
पण डबडबलेल्या डोळ्यातुन
अश्रू कधीही नाही ढळले...
- डॉ.सुभाष कटकदौंड
मानव देह देऊनी ईश्वरा,
उपकार केले मजवरती,
सेवा करण्या तव चरणाची,
संधी लाभली भाग्याने ती ।।१।।
कर्म दिले मानव योनीसी,
श्रेष्ठत्व येई त्याचमुळे,
उद्धरून हे जीवन नेण्या,
कामी येतील प्रयत्न सगळे ।।२।।
मुक्त होणे जन्म मरणातूनी,
साध्य होई प्रभूसेवेने,
परि तीच मुक्ती वंचित करते,
आनंदमयी प्रभू दर्शने ।।३।।
एक मागणे प्रभू चरणी,
मुक्ती न देई मजला,
संधी देऊनी तव सेवेची,
सहवास मिळवा हर घडीला ।।४।।
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
Copyright © 2025 | Marathisrushti