पहाटेच धुकं नजरेसमोर पसरलेलें,
आनंदाचा दवबिंदू अलगद पानावर पहुडलेला,
अचानक वादळ आलं, अबोल अजानतं,
होत्याचं- नव्हतं करत, सर्व नष्ट करून गेलं!

मन कशातच गुंतत नाही,
आठवण आठवणींची आठवतही नाही,
काल होता आज आहे उद्या असेलही कदाचित,
काळासोबत अनमोल ते हास्य खुलणार नाही!

सहवास होता,सदोदित साथ देणारा,
संयम होता, माझे बोल झेलणारा,
जिद्द होती, नितांत प्रेम करण्याची,
खुपलं नियतीच्या डोळ्यात सारं,
कधी पूर्ण न होणार कस्तुरी-मृगेचं नातं!

वाट बघणार मन केव्हाच गेलं निजून,
शब्दही झाले निःशब्द पुरतं मौन धरून,
झोपेतलं सुंदर स्वप्न विरहाने गेलं विरून,
शापित ठरले नशिब अंबा सारखे,
या जन्मात जन्म घेऊन!

चिता रचली आपल्या नात्याची,
फुंकर ओठांची पोहचली नाहीं,
आटून गेले डोळे, आसवांची ओंजळ भरली नाही,
पोळणाऱ्या या राखेत, दडलायस का कुठे तू ?
शोधतेय मी सतत तुला, येशील का पुन्हा तू?

- श्र्वेता संकपाळ.

Note- (अंबा - काशी राज्याची जेष्ठ कन्या)

आम्ही ज्येष्ठ नागरिक. आयुष्याची ६०-७०-८० वर्षे वा त्याहून आधीक काळ जीवन यात्रेमध्ये घालविली. सुख दुःखाचे अनेक चढउतार बघीतले. प्रसंग अनुभवले. ज्ञानापेक्षाही अनुभव श्रेष्ठ असतो हे जाणले.

बोल सारे अनुभवाचे त्या बोलीची भाषाच न्यारी

सुख दुःखाच्या गुंत्यामधला अर्थ सांगतो कुणीतरी.

काळाप्रमाणे व परिस्थितीनुसार विचार आणि वागणे बदलते.

आमचा काळ व आजचा काळ ह्यातील तफावत जी जाणवली

त्यावर ज्येष्ठ नागरिकाचा अनुभवी सल्ला.

उगाच नाही झाले आमचे केस असे पांढरे

दिवस गेले रात्र गेली झेलले अनेक पाऊस वारे /१/

दैनंदिनीच्या चक्रामध्ये फुललो, होरपळलो

मंद मंद वारा पिऊनी उन्हात कोमेजलो /२/

तुम्हां न मिळे आजपावेतो ते आहे आमच्या पाठी

अनुभवाची उकल करितो सोडून एक एक गांठी /३/

असेच होईल जीवनी तुमच्या हा नसे माझा हट्ट

सावध करणे तुम्हास आधीं हीच खूणगांठ /४/

(तरुण विद्यार्थ्यासाठी)

कॉलेजातील मुले तुम्ही शिकण्या खेळण्या जाता हो

ज्ञान मिळवून खेळ खेळूनी नांव आपले करता हो /५/

काय बघतो आम्हीं येथे चित्रच उलटे पालटे

अभ्यास नाही ज्ञान नाही संस्कृती गेली लयास वाटे /६/

कोठे गेला आदर्श सारा पूर्वजांनी जपलेला

सिगरेट दारु चरस गांजा ह्यानीच सगळा झाकोळलेला /७/

शिक्षणाचा खेळ खंडोबा ज्ञानही घेती विकत

अज्ञानाच्या सागरामध्यें तरुण चालले वहात /८/

तोड-मोड आणि संप, रँगींग शिक्षकालाही मार मिळे

कशी वाहते ज्ञान गंगा हिशोब त्याचा कुणा न कळे /९/

आहो ही तर झाली रीत तुम्हास समजूनी घेण्याची

उलट सुलट होऊन जाते हीच तऱ्हा आजची /१०/

कॉलेजेस कमी आणि शिक्षक नाही विद्यार्थाचा भरणा होतो

ढोर समजुनी एकत्र कोंबूनी कोंडवाडा हा केला जातो /११/

कशी न होतील जनावरे ती विचार करा थोडा

भांडण तंटे गटबाजी आणि बेंच खुर्च्या तोडा /१२/

कॉपी करणे हक्क झाला व्यवस्थापनेलाही मार मिळे

खून खराबा बलात्कार ह्यातच अडकले सगळे /१३/

सारेच जमले चोर येथे लूटण्यासाठी टपलेले

कसे मिळतील शोधून त्यातूनी ज्ञानासाठी वाहीलेले /१४/

शिक्षकांची भरती होते जात पात बघूनी

अनुदानाच्या संख्येकडे लक्ष सारे ठेवूनी /१५/

कुणास आहे घोर भले करण्या विद्यार्थ्याचे

पोट माझे ओठ माझे जीवन जगावे चैनीचे /१६/

कसा घडेल विद्यार्थी येथे नसे कुणाला चिंता

मागविले जातील शिक्षक ही परदेशातून आता /१७/

अभिमान असावा राष्ट्राचा हे तर ब्रिद पूर्वीचे

घुसा आणि घुसू द्या तत्व ग्लोबल जीवनाचे /१८/

आरे खावो पिओ मौज करो जीन्दगी है चार दिनकी

ह्याच विचारे विचार वाही परवा किसको कलकी /१९/

प्रेम करणे हक्क तुमचा आनंद लूटणे जीवनी

परी विसरु नका सभोवताल प्रेमाच्या त्या क्षणीं /२०/

कुणी हसतो कुणी बघतो तुमच्या प्रेमाचे चाळे

निवडू नका ह्यासाठी बाग बगीचे सार्वजनिक स्थळे /२१/

गळ्यात गळा हात घालूनी व्यक्त करिंता मस्ती

विसरुनी जातां क्षणांत सारी भारतीय संस्कृती /२२/

प्रेम करावे जीव तोडूनी परी ह्रदयामध्ये घुसूनी

व्यक्त करावे हाळूवार ते मर्यादा पाळूनी /२३/

थांबा तुम्ही तरुणानो विचार करा हो राष्ट्राचा

धर्म जगणे, संस्कृती जगणे, प्रश्न असेल तो अस्तित्वाचा /२४/

राष्ट्राचे तुम्ही आधारस्तंभ आणि खांब सारे तंबूचे

एक मनाने एक सुराने दर्शन घडू द्या शक्तीचे /२५/

ज्ञान संपदा, शक्ती संपदा हा ठेवा, तुमच्या संस्कृतीचा

विद्यार्थ्यामध्ये नांव होऊं दे लौकीक आपल्या भारताचा /२६/

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

रिता माझा पाळणा अन रीती माझी झोळी गं!
रीती माझी ओटी अन नशिबाची खोटी गं!
कुणा सांगू यातना, कुणा देवू दोष रं?
रित्या माझ्या काळजाला, कुणाची ओढ रं?
वांझ माझी ओटी त्यात माझा काय दोष रं?
आई माझ्या आत्म्यातील तिला नाही झोप रं!
पान्हा देऊ कुणा अन् कुणा देवू ऊब रं?
आईपणाची झाली खोटी, ममतेची दोरी गेली दुरं रं!

- श्वेता संकपाळ (१३/०७/२०२३)

रावण नव्हता कुणी राजा, ती होती व्यक्ति ।
व्यक्तीचा तो इतिहास नव्हता, ती होती प्रवृत्ति....१,

आजही दिसती कित्येक आम्हा, रावण या जीवनीं ।
कशी रंगेल जीवन कथा, रावणा वांचूनी...२,

विरोधात्मक बुद्धी तुमची, अडथळे आणते ।
क्रोध, लोभ, अहंकार गुणांनी, प्रवाहाला रोकते...३,

सद्‌गुणांचा पाया खोलवर, जेवढा तो गेलेला ।
रावण वृत्ति हार जाईल, त्याच मग वेळेला....४

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com

निसर्ग देणं
वापरा हो जपून
आहे ते लेणं

घेणे हा हक्क
दिला आहे सर्वांना
घेतो की चक्क

किती ही हाव
सदा ओरबाडतो
नाशास वाव

ऊस चाखावा
नको चाखूस मुळ
वंश जपावा

हो रे सावध
विनाशकाली स्वत:
होशी पारध

निसर्ग जप
परहितात हित
हे असो तप

सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक
८८७९३3८०१९

गालावरील लाली तुझ्या आजही टिकून आहे
धुंदी गुलाबी ओठांची अजूनही तशीच आहे ।
पाहून मजकडे स्मीतहास्य तू आता नको करु
गालावरची गोड खळी ती घायाळ करीत आहे ।
माळू नकोस तू तव केसात गजरा तो सुगंधी
नहालेल्या केसांचा सुगंध धुंद मज करीत आहे ।
खट्याळ तव नजरेने मजकडे तू पाहू नको
भाव तव डोळ्यातील बेहोश मज करीत आहे ।
आजही तीच तू आणि मीही आज तोच आहे
ओढ अजूनही एकमेकांना आजही तशीच आहे ।

सुरेश काळे
मो. 9860307752
सातारा.
दि. १० सप्टेंबर २०१८

गड्यांनो, -- या लवकरी,उघडा हा दरवाजा,
लेकरु वाट पाहे खाली,
तान्हुला बाळ माझा,

संध्याकाळ होऊन गेली ,
उशीर किती झाला आता,
बाळ माझे झोळीत खाली,
फुटू लागला मलाही पान्हा,

भुकेलेला बाळ माझा,
रडत असेल तो केव्हाचा
,घरांत दुसरे कोणी नाही,
धनीही मोहिमेवर माझा,

कुणी नसते अशावेळी,
लेकराला लागतां भुका,
मायच भूक जाणे त्याची,
जीव तडफडे कसा तिचा,--!!!

राजांस वंदन करुनी,
निरोप द्याल का माझा,
असतां ताकीद तुमची,
मोडते नियम तुमचा,--!!!

पदर आपुला पसरुनी ,
भाकिते तुमची करुणा,
समजून घ्या हो काकुळती,
खरा त्यातला आर्तपणा,

करते पुन्हापुन्हा विनवणी,
आईपण माझे जाणा,
नका दाखवू नियमांचा बडगा,
तुमचीही आई आठवा,

सोडा मला तुम्ही झडकरी,
दाखवा माझ्यावरती दया,
व्हा भाऊ माझे तुम्ही,
जाणा माझी ममता, माया,

कठोर काळजाचे तुम्ही,
का मला असे रडवतां,-?
रडते माझ्यातील आई,
समजावू कसे आता तुम्हां,--!!!

का घालता अशा भिंती,
का छळता मज गरीबा,
आई आहे चिमुकल्याची,
करत नाही जिवाची पर्वा,

विनंती तुम्हा शेवटची,
थोडा दरवाजा उघडा,
बुरूज इथे दिसल्यावरती,
थांबेन कशी मी जरा,--??

बुरुजच आता माता-पिता,
टाकते उडी लेकरासाठी,
आता विनवणी भगवंता,
तोच राहील माझ्यापाठी,--!!!

हिमगौरी कर्वे.

©

दारु, बिडी-सिगार, अफू, गांजा, त्यांचा राजा गर्द !

लत लागतां, कित्येक संसार, त्याने केले सारे बरबाद

अजगराच्या विळख्याहूनी, महाभयंकर सत्य

एक नव्हे, अनेक सारे, नष्ट होतील त्यांत

होत आहे उध्वस्त आमची, तरुण ही मंडळी

नशेच्या ह्या चक्रामध्ये, गुंतली जी सगळी

जाणूनी घ्या त्या शत्रुला, छुपा रुस्तूम तो

प्रवेश एकदा शरिरीं मिळतां, कायमचा तो राहतो

सहज काढून टाकीन त्याला, नका करुं वल्गना

घेऊन जाईल प्राण तुमचे, हीच त्याची गर्जना

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०