विपरित वागूनी मन, नाश करीते शरीराचा ।
वासनेतील तफावत, काळ बनतो इंद्रियाचा...१,

उदर भरले असताना, अन्नाला विरोधते पोट ।
परि अतृप्तता जिभेची, घालते आग्रहाचा घाट....२,

मद्य सेवन करीता, झिंग ती येवून जाते ।
मेंदूतील चेतनेसाठीं, यकृत बिघडूनी जाते...३,

नाच गाणे देत असते, सूख नयनां – कर्णाला ।
शरीर वंचित होते, मिळणाऱ्या त्या विश्रांतीला....४

एक इंद्रियाची वासना, असती पूरक दुजाला ।
साध्य करण्यासाठीं हेच, जागृत ठेवावे मनाला...५

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

तू किती पारदर्शी,
दाखवशी आरपार,
तुझ्यापासून कोण लपवी,
आपुले रे निखळ अंतर, --!!!

माणसा, तू कसा असशी
बघ एकदा निरखून,
काय चालले तुझ्या चित्ती,
भावनांचेच चढ-उतार, --!!!

वरून पाहता प्रतिमा देखणी, लक्षपूर्वक पहा वरील रूप,
आत खळाळत्या खोल समुद्री, मनाची डचमळे कशी लाव,

रूप, रंग, गंध ,स्पर्शी,
कुठलेही नसे संवेदन,
संवाद साधावा आरशाशी,
राहून स्थिर अगदी निश्चल,--!!!

स्वतःकडे पहा माणूस म्हणुनी स्थान आपुले आहे काय,
मग ठरवावे विचारांती,
महत्त्व तेही, नक्की काय--!!!

तू खरे चित्र दाखवी,
मनुजा करीत आवाहन,
रूप त्याचे फक्त वरपांगी,
रंग खरे आत विलक्षण,

जीव अस्वस्थ तुझ्या भेटी,
आत कुठे चाले खळबळ,
काय लपवले मी हृदयी,
विचार करतो असा निव्वळ,--!!!

आरशां, तू खरा मुनी,
शांत स्थिर स्थितप्रज्ञ,
माणूस असता विमोचनी,
तारक नसतो कुणी अन्य,--!!!

हिमगौरी कर्वे©

चंद्रा तुझे रूप कसे रे, गोंडसवाने छान
टक लावूनी बघता, हरपूनी जाते भान
मधूर शुभ्र नभी चंद्र तो, जणू चांदीची थाली
अगणीत वाट्या विखूरलेल्या, दिसे भोवताली
टपोर चांदणे वाहूनी जाते, त्या थाली मधूनी
स्वाद लूटता धुंद होतो, घेता ते झेलूनी
रिक्त होते एक वाटी
ती, भरूनी जाई दुजी
प्राशन करिता सीमा नसे मग, आनंदा माजी
अतृप्त सदा मन तरीही, त्या चांदण्यापाई
आतूरतेने दुजा रात्रीची, सतत वाट पाही

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com

मजला नव्हते ज्ञान कशाचे, पद्यामधल्या काव्य रसाचे ।
कोठून येते सारी शक्ती, काव्य रचना करूनी जाती ।।

अवचितपणे विचार येतो, भावनेशी सांगड घालीतो ।
शब्दांचे बंधन पडूनी, पद्यरूप जातो देऊनी ।।

सतत वाटते शंका मनी, हे न माझे, परि येई कोठूनी ।
असेल कुणी महान विभूती, माझे कडूनी करवून घेती ।।

तळमळ आता एक लागली, जाणून घ्यावी शक्ती आगळी ।
अर्पीन माझे प्राण त्याला, स्फूर्ती देवता जो मज झाला ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

ध्यान लागतां डुबूनी जाई अंतर्यामीं
बाह्य जगाला त्याच क्षणीं विसरतो मी ।।१।।

चित्त सारे केंद्रित होई आत्म्याकडे
दुर्लक्ष्य होऊनी देहाचा विसर पडे ।।२।।

संवाद होता आत्म्याशी
विचारा सारे आतून कांहीं ।।३।।

आंतल्या आवाजांत सत्याचा भाव
भविष्यातील घटणाचा त्यासी ठाव ।।४।।

नियमीत ध्यान साधना करती
इतर जीवांचे प्रश्न समजती ।।५।।

ऋषीमुनींना ध्यान शक्ती अवगत
राजाश्रय मिळूनी राज गुरु ठरत ।।६।।

प्रश्न सोडवी ध्यान शक्तीने
आत्म्याची मदत घेई युक्तीने ।।७।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

आमचं अन्न, आमची माती
आमचं धान्य, आमची शेती
कळेनाच कोणालासुद्धा
कुठून कोठे जाती !
-
आमच्या विहिरी, आमच्या सरिता,
आमचे निर्झर अन् सरोवरें
पडतिल कधि कोरडेठाक हे,
कोणां ना ठाऊकच रे !
-
वितळतील कां नद्या हिमाच्या
चढेल वरवर सागर-पाणी ?
बुडतिल कां काठाची शहरें ?
विचार हृदयीं कंपन आणी !
-
‘घडलें नाहीं असें आजवर
म्हणुनच, ना घडणार उद्याही’,
व्यर्थच आहे सें बोलणें
घटित उद्या कळणारच नाहीं !
-
ज़रा बघा रे होउन जागे,
भूमातेच्या नयनीं पाणी,
‘मला वाचवा’, भिक्षा मागे,
‘तऽरच टिकेल मनुष्यप्राणी’ !
*
आपली माणसं, आपली नाती
हलवुन उठवूया सर्वांना
पिढ्या-उद्याच्या ज़गण्यांसाठी
जिवंत ठेवूं पर्यावरणा .

- सुभाष स. नाईक

शेवटी साथ जर पाहिजे
माणसांची कदर पाहिजे

तूच असशील ज्याच्यामधे
स्वप्न ते रात्रभर पाहिजे

जीव तर लावतो गाव पण
माणसाला शहर पाहिजे

कर्जमाफी नको उद्धवा
शेतमालास दर पाहिजे

जीव होईल वेडापिसा
फक्त पडली नजर पाहिजे

फक्त एका क्षणाची नको
साथ आयुष्यभर पाहिजे

तू असे चुंब की आठवण
राहिली जन्मभर पाहिजे

काल होता हवा पायथा
आज त्याला शिखर पाहिजे

जी हवी ती दवा दे मला
व्हायला बस् असर पाहिजे

भोवती लाख असतात पण
आपला एकतर पाहिजे

- महेश मोरे (स्वच्छंदी)
9579081342

कृष्ण कमळ-

चैत्र नेसतो सतरा साड्या
वैशाख ओढतो व-हाडाच्या गाड्या
ज्येष्ठ बसतो पेरित शेती
आषाढ धरतो छत्री वरती
श्रावण लोळे गवतावरती
भाद्रपद गातो गणेश महती
आश्विन कापतो आडवे भात
कार्तिक बसतो दिवाळी खात
मार्गशीर्ष घालतो शेकोटीत लाकडे
पौषाच्या अंगात उबदार कपडे
माघ करतो झाडी गोळा
फाल्गुन फिरतो जत्रा सोळा
वर्षाचे महिने असतात बारा
प्रत्येकाची न्यारीच त-हा।।

निसर्ग नियमें दया प्रभूची, सदैव बरसत असते ।
दयेचा तो सागर असता, कमतरता ही पडत नसते ।।

अज्ञानी ठरतो आम्हींच सारे, झेलून घेण्या तीच दया ।
लक्ष्य आमचे विचलित होते, बघून भोवती फसवी माया ।।

उपडे धरता पात्र अंगणीं, कसे जमवाल वर्षा जल ।
प्रयत्न सारे व्यर्थ जाऊनी, निघून जाईल वेळ ।।

भरेल भांडे काठोकाठ , केवळ धरता योग्य दिशेने ।
टिपून घ्या तुम्ही दया प्रभूची, अशीच केवळ शुद्ध मनानें ।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०