समोर ये तूं केंव्हा तरी,
बघण्याची मज ओढ लागली,
फुलूनी गेली बाग कशी ही,
बीजे जयांची तूच पेरीली ।।१।।

कल्पकता ही अंगी असूनी,
दूरद्दष्टीचा लाभ वसे,
अंधारातील दुःखी जनांची,
चाहूल तुज झाली असे ।।२।।

शीतल करुनी दुःख तयांचे,
जगण्याचा तो मार्ग दाखविला,
सोडूनी सारे वाटेवरी,
आकस्मित तू निघूनी गेला ।।३।।

आस्तित्वाची चाहूल येते,
आज इथे केंव्हातरी,
तव आशीर्वादे जगतो सारे,
हीच पावती त्याची खरी ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

माऊली मराठीच माझी मायबोली
ज्ञानयोगीयांची कनवाळू माऊली
ओम नमोजी आद्या वेद प्रतिपाद्या
स्वसंवेद्या मराठी माझी मायबोली

ज्ञानेश्वरी ही ज्ञानेश्वर माऊलीची
गाथा, जगतगुरू तुकाई माऊली
भाषाबोध सकल संतसद्गुरूंचा
माऊली मराठीच माझी मायबोली

शब्द मराठीच अस्मिता अंतरीची
गीता, भागवत, दासबोधादी ग्रंथाली
अक्षर अक्षर, साक्षात्कार स्वयंभू
माऊली मराठीच माझी मायबोली

माझ्या मराठीचा मला स्वाभिमान
जगतवंद्य! ती जगतवंद्य मानिली
प्राणांहूनही ती श्रेष्ठ आम्हा निरंतर
माऊली मराठीच माझी मायबोली

अती आदरे, मराठी अंतरी जपावी
मराठी मातृभाषा जी आम्हा लाभली
मराठी भाषा हा अलंकार वैखरीचा
माऊली मराठीच माझी मायबोली

-- वि.ग.सातपुते. (विगसा)

9766544908

२७ - २ - २०२२.

जखमी होऊन पिल्लू पडले, घायाळ, केविलवाणे, करुण आवाजी साद घाले,
आईस बोलावे सारखे,

पक्षीण भोवती घिरट्या घाले, चोचीने त्यास गोंजारी,
कळेना तिला काय जाहले,
कसे पडले ते खाली ,--?

करूण साद ती ऐकून कोणी,
धावत आला दयावंत,
अती गरीब असूनही,
पक्षिणीस भासे देवदूत,

हळुवार हाते पिल्लाला,
जवळ घेऊन कुरवाळी,
साशंक मनाने पक्षीण मात्र,
सारखी हिंडे भोवताली,

नाजुकशा स्पर्शाने जाणवे,
‌इवल्या पिल्लाच्या शरीरी,
दिसे,-- कांटा रुतलेला,
बघून कोवळ्या पिल्लाला,
त्यांतील होई देव जागा,--!!

पिल्लू सारखे वेदनेने,
तडफडून रडत असे,
पक्षीण घायाळ जखमेवाचून,
तो असहाय्य जीव असे,--!!!

प्राण तिच्या डोळ्यात सारे,
डोळ्यातूनच बोलत असे,
येई कींव दयावंता,
बाजूस करे तो काटा,
वर लावी औषध त्याला,
विचार केवढा मोठा,--!!!

घेऊन जाई घरी पिलास,
पक्षीण येत असे पाठी,
पिल्लू ठेवले कापसात,
उपचार करण्यासाठी,

पक्षीण येई रोज तेथे,
करत मुक्त संचार,--!!!
घास पिल्लाला भरवे ,
आता भरोसा तिला फार,

खूप काळ मध्ये जाई,
पिल्लू तिथल्या तिथे हिंडे,
आईस बघून तेवढे ,
उडण्यास सज्ज होई,--!!!

एक दिवस आला असा,
पिल्लू घरातल्या घरात उडे,
पक्षीण घेऊन जाई त्याला, मानवतेचे देणे केवढे,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

तू

जीवनाच्या प्रवासात तासन – तास उभ राहून

एखाद्या स्त्रिची वाट पाहण्याची सवय तू मला लावलीस

आणि स्वत : मात्र नामानिराळी राहिलीस ……

आई तुझे प्रेम,

अनंत त्याचे दाम ।

तुलनेसी ब्रम्हांडी,

जड तुझीच पारडी ।।१।।

पुंडलीक तुझ्यासाठी,

विसरला जगत् जेठी,

कळण्या तुझ्या प्रेमाचा अर्थ,

शब्दांत नाही सामर्थ्य ।।२।।

बलीदानाची तू मूर्ती,

'प्रेमाचे प्रतिक' हीच तुझी कीर्ती,

कष्ट करुनी वाढविले छोटे,

विसरती तुला होऊन मोठे ।।३।।

सोडीनी एकटे तुजसी,

पंख फुटता उडे आकाशी,

निरोप देऊन प्रेमाचा,

कळस गाठला महानतेचा ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

जगण्यात मौज आहे,
सुखदुःखाची फौज आहे,
रिवाजांचे शासन आहे,
रीतींचे आसन आहे,
आश्वासनांचे नभ आहे,
निराशांचा पाऊस आहे,
क्वचित आशेचा किरण आहे,
कल्पनांचे साम्राज्य आहे,
वज्राहून कठोर वास्तव आहे, लोण्याहून मऊ हृदय आहे सैतानाहून कठोर भावना आहे,
संताहून हळवे कुठे मन आहे,
देवाहून थोर कधी माणुसकी आहे, पत्थराहून टणक अनीती आहे,
अत्याचाराचा विळखा आहे,
कधी प्रेमाचा झरा आहे, जिव्हाळ्याचा शब्द बोलका,
मुके प्रेम कधी थोर आहे,--!!
आभाळाहून मोठे मन आहे, विहिरीत कोंडलेले कधी सान आहे,
सुदैव कधी जादूगार आहे,
कधी दुःख मोठे प्रहार आहे,--
जीव कधी कसानुसा आहे,
कधी कधी त्याला भरवसा आहे, दुनियेत कधी ईश्वराचा वास आहे मध्येच कधी, राक्षसी भास आहे,--!
*जगण्यात मौज आहे,
सुखदु:खांची फौज आहे*---!!!

हिमगौरी कर्वे.©

अल्प वर्षे राहिली, उम्मीदपणाच्या हालचालीची ।

मना वाटते आगळे करावे, उरली वर्षे जीवनाची....१,

वृधत्वाचा काळ गांजता, साथ न देयी शरीर कुणाला ।

मना मारूनी बसावे लागे, एक जागी सर्वाला....२,

निसर्गरम्य स्थळ निवडूनी, मर्यादेत जगावे जीवन ।

दुजास कांहीं येईल देता हेच ठरवावे आजमावून...३,

बरेच केले स्वत:साठीं, समाधान परि नाहीं लाभले ।

दुजास मिळतां आनंद येई, खरे तत्त्व आज जाणले....४,

जेंव्हां असते स्वत: करीता, स्वार्थी भाव लपला असे ।

दुजासाठी करीता सारे , स्वार्थी भाव राहील कसे ?....५,

शेवटचे सरते जीवन, ईश चरणी समर्पण व्हावे ।

अंतिम विनंती हीच, दुजाच्या सेवेतच निघून जावे...६

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

WhatsApp वरुन आलेली कविता

आयते शर्ट
ते बी ढगळ,
चड्डीला आमच्या
मागून ठिगळ!!

त्यावर करतो
तांब्यानी प्रेस,
तयार आमचा
शाळेचा ड्रेस!!

खताची पिशवी
स्कूल बॅग,
ओढ्याचं पाणी
वाॅटर बॅग!!

धोतराचं फडकं
आमचं टिफीन,
खिशात ठेवुन
करतो इन!!

करदोडा आमचा
असे बेल्ट,
लाकडाची चावी
होईल का फेल ?

मिरचीचा ठेचा
लोणच्याचा खार,
हाच आमचा
पोषण आहार!!

रानातला रानमेवा
भारी मौज,
अनवाणी पाय
आमचे शुज!!

काट्यांच रूतणं
दगडांची ठेच,
कसा सोडवायचा
हा सारा पेच!!

मुसळधार पाऊस
पाण्याचा कडेलोट,
पोत्याचा घोंगटा
आमचा रेनकोट!!

जुन्या पुस्तकांची
अर्धी किंमत,
शिवलेल्या वह्यांची
वेगळीच गंमत!!

पेन मागता
कांडी मिळायची,
गाईड मागण्याची
भिती वाटायची!!

केस कापण्याची
एकच शक्कल,
गप्प बसायचे
होईपर्यंत टक्कल!!

शाळा एक आठवण

-- WhatsApp वरुन आलेली कविता

-- सुशांत

उन्हाळ्यातल्या निवांत रात्री
मंद मंदसा वाहे वारा
चांदण्यांच्या स्वप्निल नेत्री
निरवतेचा शुभ्र किनारा

शब्दांचे विणता धागे
आठवणींचे घेऊन मोती
हृदयाचे आर्जव विरते
उन्हाळ्यातल्या चांदण राती...

-- आनंद

पहाटे जाग येते तेव्हा
खिडकीतून चंद्रप्रकाश
अंगभर पसरलेला असतो
जणू आईच्या मायेची
अंगभर चादर पसरतो

शीतल शांत निराकार
आईची कुशी उबदार
जावेसे वाटते फार चंद्रा
तिच्या मायेच्या मांडीवर

चंद्रा तुझ्या शितल
चांदण्याचा स्पर्श
जणू मायेने तोंडावर
फिरतोय आईचा हस्त

आहे ना रे आई माझी
तुझ्या संगे देवापाशी?
तिच्या मायेचा हात
असेच येऊ दे तुझ्या किरणात!

-- विनायक अत्रे.