`आम्ही साहित्यिक' फेसबुक ग्रुपएका धाग्याची रे वीण
एका नात्यात रे जिणं
गाठ बांधून पदरी
आले आता तुझ्या घरी
एका खोप्याचं जगणं
तुझं माझं काही देणं
जीव जीवाला जागलं
सारं मायेनं झाकलं
एका दु:ख काही घाव
दुजा सारखाच भाव
आता नाही रं वेगळं
सारं मीपण गळं
नातं नवं, नवी दिठी
पर अशी कायम राहो विटी
कुणी हटलं, म्हटलं
तरी राहो संग झाड वठलं!!
— वर्षा कदम.
