Guest Authorआभाळ भरून आलं होतं
पापण्यांची उघडझाप व्हावी
तशा लपापत होत्या विजा
झाड उन्मळून पडलं होतं
मुळापासून….
आधार तुटला तरी
राहून राहून फांदी
अंग हलवत होती
वादळवार्यात….
अखेरचा निरोप देताना
— संतोष दौंडे
निरोप देताना
कविता
(User Level: User is not logged in.)
Copyright © 2025 | Marathisrushti