सोळा वर्षांचा ज्ञानोबा
महाकवी झाला,
गीतेंवरी टिपणी लिहून
मुकुटमनी ठरला ।।१।।

गजाननाचा आशीर्वाद
लाभला त्याला,
ज्ञानेश्वरीचा प्रवाह
हातून वाहूं लागला ।।२।।

अष्टावक्र दिसे विचित्र
परि महागीता रचली,
अकरा वर्षाच्या मुलानें
मान उंचावली ।।३।।

विटी दांडू खेळत असतां
काव्य करुं लागला,
शारदा होती जिव्हेवरती
ज्ञान सांगू लागला ।।४।।

निसर्गाची रीत न्यारी
चमत्कार तो करीतो,
भव्य दिव्यता दाखवूनी
अस्तित्वाचा प्रत्यय देतो ।।५।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

विश्वसनीय असे बघणे प्रेक्षकाला आवडते. जादुई कला मनोरंजक होण्यामागे हे एक कारण आहे. जादूगार,मुलांना प्रचंड आवडतो. कारण,तो मुलांना फसवतो.त्यांची फजिती करताना त्यांना हसावतो.आणि हसवता हसवता त्यांना जादुई खेळात सहज सामील करून घेतो. Birthday पार्टीत म्हणूनच जादूगारांना प्रचंड मागणी असते. मुले जादूगार भोवती लोह चुंबकाप्रमाणे गोळा होतात. त्याच्या जादूच्या प्रयोगात,जादुई खेळात, आनंदाने सामील होतात.

चमकत होते अगणित तारे,

आकाशी लुकलुकणारे ।

लक्ष्य वेधूनी घेतां घेतां,

फसवित होते आम्हांस सारे ।।१।।

कधी जाती चटकन मिटूनी,

केंव्हां केंव्हां दिसती चमकूनी ।

खेळ तयांचा बघतां बघतां,

चित्त सारे गेले हरपूनी ।।२।।

एक एक जमती नभांगी,

धरणीवरल्या मांडवी अंगीं ।

संख्या त्यांची वाढतां वाढतां,

दिसून येती अनेक रांगांनी ।।३।।

हसतो कुणीतरी मिश्कील तारा,

डोळे मिटतो दुजा बिचारा ।

स्थिर राहूनी लपतां लपतां,

खेळांचा वाढवी पसारा ।।४।।

निशाराणीची मुले ही सारी,

खेळत राहती रात्री बिचारी ।

उषाराणीची चाहूल येतां,

निघूनी जाती आपल्या घरी ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

नाचत होत्या दोन बाहुल्या, इकडून तिकडे ।

टकमक पाहात हांसत होत्या, चोहीकडे ।।

झीम्मा खेळे, फुगडी खेळे, गरगर फिरती ।

हातवारे करुन त्या, माना डोलावती ।।

जवळ येवून गुजगोष्टी, सांगे एकमेकींना ।

सासू नणंद यांच्या, कुलंगड्या काढतांना ।।

सुख दुःखाच्या कथा, सांगितल्या त्यांनीं ।

कांहीतरी करुन दाखवूं, वदल्या दोघीजणी ।।

अज्ञानी गरीब बिचाऱ्या, जेंव्हा संकल्प करती ।

कळसूत्री बाहुल्या त्या, दोर इतरां हातीं ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

झाडा वरल्या
खोप्या मधल्या
गुज सांगती
पिला आपल्या.... १

चारा खाऊनी
पाणी पिऊनी
घरी आपल्या
सुखी राहूनी.....२

पंखात बळ
येता बक्कळ
उडून जाती
पिले सकळ......३

पिले उडाली
आई एकली
पाखरांसाठी
हळहळली.....४

दुनियादारी
ऐक रे न्यारी
गुज सांगती
समर्थ सारी....५

-- सौ.माणिक शुरजोशी

किती रे खोड्या करिशी कृष्णा
यशोदा तर गेली थकूनी..।।धृ।।

झोपू दे रे तिजला आतां, ती तर गेली खूप दमूनी
दही दुधांनी भांडी भरली,
काही प्याली, काही वाटली,
काही तर ती उपडी झाली,
पिऊनी सांडूनीच सगळे, नासलेस दही दूध लोणी...१,

किती रे खोड्या करशी कृष्णा, यशोदा तर गेली थकूनी
गणरायाचे पूजन करितां
मग्न झाली यशोदा माता
लक्ष्य तुझे नैवेद्यीं पडतां
फस्त करशी कांहीं मोदक, ताटामधले तूंच खाऊनी....२,

किती रे खोड्या करशी कृष्णा, यशोदा तर गेली थकूनी,
गोपींच्या तूं फोडल्या घागरी,
पळवी त्यांची वस्त्रे सारी,
दुधा तुपाची केली चोरी,
मौज वाटते गोप-गोपींना, नटखटता तुझी बघूनी...४

किती रे खोड्या करशी कृष्णा, यशोदा तर गेली थकूनी,
खोंड्या नच लीला बघूनी,
प्रेमभावना उचंबळूनी
जाई यशोदा ती बावरूनी
डोळ्यामधले लपवून आश्रू, लटका राग दिसे शब्दानी...५,

किती रे खोड्या करशी कृष्णा, यशोदा तर गेली थकूनी
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

दाखवू नकोस प्रेम तुझे उपरेपणाच्या भावनेने ।

तसेच मिळेल परत तुला केवळ वाणीच्या शब्दाने ।।

कंठामधूनी भाष्य निघाले आदळे कर्णपटावरी ।

प्रेमाचा बघूनी ओलावा परिणाम होई मनावरी ।।

शब्द निघता हृदयामधूनी झेप घेई हृदयस्थरावरी ।

आत्म्याची तळमळ भिडते आत्म्याच्या गाभ्यावरी ।।

खोलवर आणिक जाता ईश्वर बिंदूत विलीन होतो ।

सत्याचा शोध लागूनी आनंदाचा पाऊस पडतो ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

उतरते ऊन पुन्हा
परसातल्या दारातुनी
उजळले दीप पुन्हा
शिशिराच्या सांजेतुनी

हवेहवेसे होते कधी
समुद्रवाऱ्याचे शहारे
मागून का मिळते कधी
पहाटेचे स्वप्न गहिरे?

शोधताना चांदणे
वेचले उन्हाचे कवडसे
राहिले मग दूर मागे
दिव्यांचे बिलोरी आरसे...

---आनंद

मी कोण आहे
मी एक स्त्री आहे
आई-बाबांच्या लाडात वाढलेली
थोडीशी खोडकर थोडीशी हट्टी
मी एक मुलगी आहे

मी एक स्त्री आहे
मातापित्यांच्या सावलीत वाढलेली
चांगले संस्कार घडलेली
थोडीशी अल्लड, थोडीशी बालिश
मी एक कळी आहे

मी एक स्त्री आहे
त्याची ती आहे
होय प्रेयसी आहे
स्वप्नात वावरणारे मी एक परी आहे

मी एक स्त्री आहे
पतीची पत्नी आहे
कर्तव्याची जाण असलेली
मी समजूतदार बाई आहे.

मी एक स्त्री आहे
मुलाबाळांची आई आहे
संस्कृती संस्कार यांची शिकवण देणारी
मी परिपूर्ण माता आहे

मी एक स्त्री आहे
नातवंडांची आजी आहे
मृत्यूचा शोध घेणारी
मी जख्खड म्हातारी आहे

खरं सांगायचं तर मी कोणी नसून
मी एक शून्य आहे
नियतीच मला घडवत आहे
कृती माझ्यात अवतरते आहे
या सर्वांपलीकडचा
मी एक आत्मा आहे

- तृप्ती काळे-भगत

व्यास क्रिएशन्सच्या कस्तुरी - महिला विशेषांकातून साभार

हा न्याय आंधळा, ती प्रीत आंधळी
धन सत्य न्यायदा, धन सत्य प्रीती।।धृ।।

या युगी धनी ज्येष्ठ वडीलधारी
जगी गुणी,निर्धन कनिष्ठ होई
मंदिरात, धनिका दर्शन आधी
निर्धनास, दर्शनही दुर्लभ होई ।।१।।

कलियुगाची हीच रित असली
कुठली नाती अन कुठली प्रीती
कोण ते जन्मदाते, बंधुभगिनी
सखी, संतती कर्तव्याची नाती ।।२।।

जो तो हवा तसा धावत सुटला
विवेक सारा धनसंचयी गुंतला
प्रेमभाव सारे, मातीमोल झाले
भोगवाद, भोगूनी तोषली वृत्ती ।।३।।

दानपात्रे बेगड्या दातृत्वी भरली
कल्पना वृद्धाश्रमाचीच रुजली
प्रेम सोडुनी,सारेसारे इथे मिळते
मनुजा धनाने कबर तुझी खोदली ।।४।।

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २६.

२६ - १ - २०२२.