सरिते सारखेच जगावे
सदैव प्रवाहित असावे
कशाचीच तमा नसावी
मुक्त निर्भयी संथ वहावे
हवे कशाला उगा चिंता
भाळीच्या सुखदु:खांची
विवेकाची कास धरावी
सत्कर्मात झोकुनी द्यावे
धनी जन्माचा तो हरिहर
फासे सारे त्याच्या हाती
क्षणाचा कां असे भरोसा
त्या अगाधा स्मरत रहावे
लाभले ते जपावे मनस्वी
साऱ्यांच्याच मनात रहावे
हवेत कशाला ते हेवे दावे
संघर्षाविना जगती जगावे
जगती मन:शांती प्रेमभाव
वात्सल्यप्रीती ब्रह्मसुखदा
ध्यास , तोच जीवा असावा
जीवाजीवाप्रती मैत्र जपावे

-- वि. ग. सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १७३

२० - ७ - २०२२

संघर्षाची बिजें जळतील, जाणतां तत्व पुनर्जन्माचे ।
आपसांमधील हेवे-दावे, मिटून जातील कायमचे ।।

फिरत असते चक्र भोवती, स्वार्थीपणाचे भाव आणिते ।।
त्यांनाच मिळावे सारे काही, जाणता स्वरक्ताचे नाते ।

उगम झाला जाती धर्माचा, स्वार्थीपणाच्या याच कल्पनी ।।
वाटीत सुटतो प्रेम तयांना, केवळ सारे आपले समजूनी ।

कन्या जेव्हां सासरीं जाते, नाती-गोती नवीन बनती ।।
वाटत होते परकीय जे, आज आपले होवून जाती ।

आपलेपणाच्या भावामध्ये, दडले असते प्रेम सारे ।।
शत्रू देखील तुमचे होतील, समजूनी येता नाते खरे ।

भाऊ बहीण, मामा, चुलते, दूरवरची आप्त मंडळी ।।
बंधन ते पडून प्रेमाचे, बांधली जाती एकत्र सगळी ।

कुणास कळले याचक्षणी, परका कुणीतरी दुरीचा ।।
नात्यामध्ये नजीक असूनी, ऋणानूबंध तो पूर्वीचा ।

ओढला जाईल आत्मीयतेने, अज्ञानाचा पडदा उठता ।।
पूर्वजन्मीचे ज्ञान शिकविल, आपापसातील मानवता ।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

कधी क्वचित मी खचून जाता
उंच भरारी घेते मी
टपकलेच जर अवचित अश्रू
नकळत त्यांना पुसते मी

थोपटते मी माझे मजला
गोंजारते मलाच मी
ऊर्मी माझ्या अंतरातल्या
नजाकतीने जपते मी

दुखता खुपता होता अगतिक
दु:ख झुगारुन देते मी
नव्या दमाने श्वास घेउनी
पुढे पुढे हो जाते मी

मीच असते तेव्हा माझी
भक्ति मी शक्तिही मी
माझ्या साठी माझी प्रेरणा
केवळ मी केवळ मी

गंध कोष ह्दयांतरी
ओंजळीत भेट घेतो..
प्रफुल्लित शुभ्र कळ्या
अंगणात सजवितो..

गुंज चाले रात्रंदिन
सखी गुपित जाणतो..
तुझे बोल ऐकून तो
गंध गुपित ठेवतो…

उमलत्या स्वप्नांचे ही
खुलवतो रंग नवे..
सांग सखी श्रृंगारास
सजायला काय हवे?..

सुकलेल्या फुलासही
तुझा स्पर्श अलवार..
बहरल्या सुगंधात
मन वाहे वारंवार…

ओठी माझ्या स्मितहास्य
क्षणोक्षणी हा खुलला..
मन माझे गंधाळले
दारी मोगरा फुलला.

प्रतिभा चौगले यांच्या प्रतिभास या कवितासंग्रहाच्या इ-पुस्तकातील ही कविता.
हे इ-पुस्तक आपण खालील लिंकवर खरेदी करु शकता.

किंमत : रु.८०/-
सवलत किंमत : रु.५०/-

https://marathibooks.com/books/pratibhas-by-pratibha-chougale/

कसे मानू उपकार, देवा तुझे
देऊन बुद्धि विसर, करी कल्याण माझे ।।१।।

खेळ आहे जेथें, हार जीत आहे
घर बांधणीते, पड झड पाहे ।।२।।

असे जन्ममरण, ह्याच देहीं
हेच असतां जीवन, सुख दुःखे पाही ।।३।।

एक दुःख येतां, मन होई निराश
काळ पुढे जाता, विसरे ते सावकाश ।।४।।

एका दुःखाचा चटका, दग्ध करी मनां
जमता दुःखे अनेक, नष्ट करील जीवनां ।।५।।

निसर्गाची रीत, दुःख तोची काढी
करता दुःखावर मात, दुःखाचा विसर पाडी ।।६।।

दुःख होते दुर, हेच आणिल समाधान
दुःख बुद्धि विसर, असे तत्व महान ।।७।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

कशांत दडले समाधान ते,

शोधत असतो सदैव आम्ही,

धडपड सारी व्यर्थ होऊनी,

प्रयत्न ठरती कुचकामी ।।१।।

बाह्य जगातील वस्तू पासूनी,

देह मिळवितो सदैव सुख,

क्षणीकतेच्या गुणधर्माने,

निराशपणाचे राहते दुःख ।।२।।

'समाधान' ही वृत्ती असूनी,

सुख दुःखातही दिसून येती,

चित्त तुमचे जागृत असतां,

समाधान ते सदैव मिळते ।।३।।

सावधतेने प्रसंग टिपता,

समाधान ते येईल हाती,

सुख दुःखाला दूर सारता,

अंतरभागी समाधान दिसती ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

आज मज कळो यावे,का रिकामे आपुले आभाळ, अनभिषिक्त प्रेम चांदणे,
नाहीसे का आज ओढाळ,--!!!

मंदमंद प्रेम प्रकाश,
हळूहळू नाहीसा होई,
जीवनीचा तम मग,
बघ, कसा वाढत जाई,--!!!

रोज रोज अमावस,
असे कसे चालायाचे,
रात्रंदिनी निष्प्रभ खास,
चंद्र - चांदणे मज भासे,---!!!

अनुभवल्या जिथे पोर्णिमा,
चंदेरी धवल लख्ख,
तेच प्रेमाभाळ वाटे,
धूसर तममय मख्ख,--!!!

कुठे गेला माझा चंद्र,
आणि त्याचे प्रेमळ चांदणे,
विरहार्त गीत गाई,
पक्षी एकाकी दिवाणे,--!!!

चंद्र चांदण्या भरून बहरे,
खरे तर रात्र लोभसवाणी,
जशी ती जवळ येते,
आठवांनी काळीज चरे,--!!!

या रम्य निरव एकांती,
पुन्हा एकदा तू जवळ यावे, पहिल्यासारखे लाजलाजूनी,
कवेत माझ्या सामावून जावे,--!!

पुन्हा एकदा व्हावा तो, लाजराबुजरा शृंगार ,
नदीस जसा सागर भेटतो,
बघत राहावे त्यांचे उफान,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

असावा सुन्दर पापलेटचा बंगला

चंदेरी रुपेरी सुरमईचा चांगला

पापलेट्च्या बंगल्याला सारंग्याचे दार

धारदार डेग्याच्या कुर्ल्या पहरेदार

दोन कोळंब्याच्या खिड्क्या दोन

हॅलो हॅलो करायला लॉबस्टरचा फोन

मांदेल्याचा सोनेरी रंग छानदार

बांगड्यांना अंगभर खवले फार फार

बंगल्याच्या छतात कालवा रहातो

शिंपल्यातल्या तिसर्यांशी लपाछपी खेळतो

लांब लांब करल्यांचा नाच रंगला

बोंबिलाचा मासा मस्त चांगला

किती किती चवीचा पापलेट्चा बंगला

सोलकढी भातासंगे मस्त हाणला

(व्हॉटसऍप वरुन)

शिव कुणाचे चिंतन करितो ?

प्रश्न पडला मनी,

तोच तर आहे प्रभू जगाचा

काय तयाचे ध्यानी...१,

जेव्हां आम्ही चिंतन करितो,

ध्यान लावी प्रभूकडे,

प्रयत्न करूनी जगास विसरे,

लक्ष केंद्रितो त्याजकडे....२,

उलट दिशेने शिवाचे चिंतन,

चालते जगतासाठीं

ध्यानामध्यें स्वतःसी विसरे,

लक्ष्य त्याचे इतरांसाठीं ....३

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०