एक गाणे तर चक्क मोहमद रफीने कंपोज केले आहे. सचिनदा आले नव्हते, रफीने आधी नकार दिला होता. साहीर आला होता व ते रेकोर्ड झाले नसते तर रेकोर्डिंगचे पैसे वाया गेले असते, ते गाणे होते “तंग आ चुके है “

आज मन आनंदले,
सुखाच्याही पा--र गेले,
भंवसागरी तरणे खासे,
आता सोपे वाटले,--!!!

दुनियादारी निभावणे,
असते किती कठीण,
तरीही तावून-सुलाखणे,
सहजी कसे जमले,--!!!

मनमोर थुई थुई नाचे,
पदन्यासाची तऱ्हा वेगळी, डोळ्यातून दोन थेंब सुखाचे समस्यांची असून चलती,--!

खंबीर,धीरगंभीर राहणे,
तटस्थभूमिका निभावावी,
येऊ देत वारे--वादळे,
मात्र एक झुंज द्यावी,--!

तुझ्यापेक्षा मी सरस,
म्हणत त्यांन भिडावे,
संकटांचे सतत घोर,
जिवामुळी लावू न घ्यावे

एक दत्तगुरु पाठीराखे,
राहावे निर्धास्त लेकराने, गुरुमाऊलीच्या कुशीत सगळे,
आपुले दुःख सांगावे,--!!!

ते असतां मागे,
त्यांची जाणीव ठेवावी,
एक त्यांचे स्मरण,
सारी दुनिया विसरावी,--!!!

आनंदाच्याही डोही बुडावे,
ओलेत्याने राहावे कोरडे,
पाणी जाताना नाकी तोंडी,
दत्तगुरूंनीच फक्त वाचवावे,--!!

हिमगौरी कर्वे.©

मी मुलांनो, वाट तुमची पहाते
वात्सल्य, ओघळूनी गहिवरते
जीव माझा, लेकरांत गुंतलेला
प्रतिक्षेत सारेच मी भुलूनी जाते

तुम्हावीण, मीच इथे एकटी
जडावलेले तनमन कातर होते
तुम्ही सारे पाहुण्यासारखे येता
काळजातुनी, मातृत्व पाझरते

अधीर व्याकुळ शीणली काया
तरीही, तुमच्यासाठी मी जगते
सुरकुतलेल्या या हातांनीही
जे जे तुम्हा आवडते ते ते करते

तुमचे येणे, माझे भाग्य सुखाचे
वृद्धत्वात अजुनी जगावेसे वाटते
नका विसरू कधी तुमच्या घराला
बालपण, जिथे पुन्हा परतूनी येते

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ११४.

१४ - ४ - २०२२

रविवारला नवरा स्वयंपाकखोलीत घुसला
चल ...आजतरी तुला मदत करतोच म्हणाला

मी म्हणाले ,मला आधी दिवाणखान्यात जावू द्या
पेपर वाचता वाचता तुमच्यासारख्या बातम्याही बघू द्या..

अगं, तुला मदत करायला आलो तर तुच बाहेर जाते!
भाजी पोळी करायला मला एकट्याला कुठे येते?

रोज कसं तुम्ही आँर्डर सोडता तशा आॅर्डरी मला करु द्या
कसं वाटतं मनामधी तुम्हालाही.. जरा अनुभव तर येवू द्या!

तो तयार झाला....लागला स्वंयपाकाच्या कामाला
हजार वेळा... डबा कुठाय,मसाला कुठाय..पातेलं कुठे वगैरे विचारत राहिला.

मला मेलीला, आॅर्डर करायची वेळच नाही दिली ..
येथून सांगण्यापेक्षा आत गेलेलं बरं.. म्हणून मीच खोलीत गेली

नवर्‍यांला संधी मिळाली तसा तो बाहेर सोफ्यावर पळाला
एक दिवस म्हणून आराम नाही आम्हा बायकांच्या जातीला

उद्यापासुन दिवाणखान्यातच गँस,ओटा,भांडे ठेवणार आहे
स्वंयपाकखोली नांवाचे तुरुंगाला सुंरुगच लावणार आहे!

-- श्रीकांत पेटकर

मी
कैनेरी चिमणीचा
पुनर्जन्म आहे,
जिला उतरवले जाते
खोल कोळशाच्या खाणीत
ऑक्सीजनचा अंदाज
घेण्या साठी.

मी आज सुद्धा
खोल अंधारात
नात्याच्या खाणीत
ऑक्सीजनचा शोध घेते.....

न जाणे कधी तरी
मी होते पळस
जो भर उन्हात
बहरून येतो
जो सर्वांना जीवन रस
देण्यासाठी खोल
ओल शोधीत जातो,

अस्थिर वादळात सुद्धा
मी स्थिर आहे
शाश्वत आहे माझे स्मित
दाहक लाल रंगात
मी हसू शकते,
सर्व रुक्ष वातावरणात,

कधी एखाद्या जन्मात
मी असते चकमक दगड
जो हृदयात ठेवते अग्नी
आज सुद्धा अग्नी
माझ्यात जिवंत आहे
दुसऱ्या चकमक बरोबर
स्पर्श झाला की
ठिणग्या उडतात
माझ्या जीवनात,

कधी मी असते सदाबहार बकुळ फुल
सदैव सुगंधित असते अल्पकाळ
या क्षणी सुद्धा
मला क्षणभंगुरता
विचलित करीत नाही,

हे उमजून पदर ओढते
छोट्या छोट्या आनंदाने
अल्पजीवी क्षणा साठी,

कधी कधी मी
निवडुंग असते काटेरी
सचेत करते सर्वांना दुरून
या जन्मी सुद्धा मला
अभिमान आहे
माझ्या काटेरी रूपाचा,
खूप दिवसांनी
मी फुलारून येते अचानक
ते माझे रूप असते सुंदर व दुर्लभ,

(ब)

मी कधी असते खार
माझ्या अंगावरील
पट्ट्याची कथा
मला माहित आहे,
मी माझ्या छोट्या वाटेची
आहुती यज्ञात समर्पित करते
अगदी निःसंकोचपणे

कधी मी घनदाट सावलीचा
वटवृक्ष होते
ज्यावर निवारा घेतात
पक्षी व अतृप्त आत्मा

या वेळी पक्षी दिवसा
आनंदाने चिवचिवाट करतात
आणि
रात्री अतृप्त आत्मे
अतृप्त आठवणी जागवतात,

मूळ हिंदी कविता - सुनीता मेहन, जयपूर
मराठी अनुवाद - विजय नगरकर

खर्च करावी ऊर्जा आपली, योग्य कामांकरिता
शक्तीस द्यावी दिशा चांगली, जीवन यशाकरिता ।।धृ।।

बागेतील फुले सुंदर
फुलपाखरांचे रंग बहारदार
मोहक इंद्र धनुष्याकार
निसर्गातील रम्यतेमध्यें शोधा, ईश्वरी गुणवत्ता ।।१।।
खर्च करावी ऊर्जा आपली, योग्य कामांकरिता

भजन पुजन प्रभूचे
भक्ति-भाव मनाचे
उपवास करी देहशुद्धीचे
तपसत्वाच्या शक्तीनें करा, आत्म्याची मुक्तता ।।२।।
खर्च करावी ऊर्जा आपली, योग्य कामांकरिता

गरिबासी मदतीचा भाव
दुःखितांसाठीं प्रेमळ स्वभाव
घ्या इतरांच्या मनाचे ठाव
मिळवा कल्याण करुनी, त्यांच्यात समाधानता ।।३।।
खर्च करावी ऊर्जा आपली, योग्य कामांकरिता

धनसंपत्ती गंगाजळ
मोहमोयांचे जाळ
षड्-रिपू विकार सकळ
विवेक बुद्धीने नष्ट करा, ही मनाची मलिनता ।।४।।
खर्च करावी ऊर्जा आपली योग्य कामांकरिता

सर्वत्र आहे प्रभू संचार
अणूरेणूत झाला साकार
ब्रह्मांडही त्याचा आकार
विलीन व्हा ईश्वरी तत्वांत, त्यास सर्व अर्पिता ।।५।।
खर्च करावी ऊर्जा आपली, योग्य कामांकरिता

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

हे घनश्यामा श्रीकृष्णा

कोणती जादू तुझ्यां हातीं सांग रे मनमोहना ।।धृ।।

बोटे फिरवूनी मुरलीवरी

सप्तसुरांची वर्षा करी

सर्वा नाचवी तालावरी

रंगून जाती हे श्रीहरी

बोटांमधली किमया तुझी, नाहीं कळली कुणा ।।१।।

कोणती जादू तुझ्यां हातीं सांग रे मनमोहना

बोटांत बोटे गुंतवी

राधेला तूं नाचवी

गोपींना तूं गुंगवी

गोपांना तू खेळवी

कशी लागते ओढ तुझी, कळले नाही सर्वाना ।।२।।

कोणती जादू तुझ्यां हातीं सांग रे मनमोहना

पर्वत उचलूनी बोटावरी

वष्टी पासूनी रक्षण करी

नाचूं लागूनी गोकूळपुरी

तुझ्या भोवती ताल धरी

वाहूनी नयनांतील झरे, व्यक्त होई प्रेम भावना ।।३।।

कोणती जादू तुझ्यां हातीं सांग रे मनमोहना

प्रसंग पडतां रणीं

सुदर्शन फिरे बोटातूनी

रक्षण करण्या सज्जनीं

आलास तूं धावूनी

शब्द भावना अपुरी पडतां, वाट फुटे अश्रुना ।।४।।

कोणती जादू तुझ्यां हातीं सांग रे मनमोहना

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

“जीवनात यशस्वी होण्यासाठी वास्तव स्वीकारायला शिकले पाहिजे “, असे धडे गिरवणाऱ्यांपेक्षा, परिस्थितीमुळे थिजलेल्या अश्रू,भावना, इच्छा, आकांक्षा, प्रेम अशा जाणीवांच्या वीटा पायाखाली रचून, त्यावर उभं राहून जग पाहणाऱ्यांना जीवनाचं वास्तव जास्त स्पष्ट दिसत असावं.

ग्रामीण महाराष्ट्रातली युवकांची आजची मानसिकता आणि त्याचे होणारे परिणाम यावर भाष्य करणारा आणि जळजळीत अंजन घालणारा हा लेख.

धरेवर अवघ्या सुरु जाहले
'उत्तरायण आज
मकर राशीत संक्रमणकरता
झाला रवीराज
घेऊनी आला पौष मास
सण संक्रांतीचा खास
वृध्दींगत करण्या स्नेहबंध
मुखि तिळगुळाचा घास
स्निग्धता गोडवा घट्ट रुजे हा
परस्परांच्या नात्यांत
वैर नी कटूता विरुन जाई
कांटेरी हलव्यांत
संस्कार मूल्ये नारी पुजती
सुगडांच्या स्वरुपांत
परंपरेची देवघेव जणू
वाणवसा लुटण्यांत
पतंगाचा खेळही चाले
सान-थोर पुरुषात
मैत्रीचा संदेश धाडती
भिडवून पतंग आकाशांत
तिळगूळ घ्या नी गोड बोला
हा जपूया जप ह्रदयांत
सद्भावनांचा उदात्त हेतू
इवल्याशा ह्या तीळांत

-- सौ. अलका वढावकर