लेक चालली सासरी,
डोळ्यांच्या कडा पाणावल्या,
आज निघाली आपल्या घरी,
तिच्याही पापण्या ओलावल्या,--!!
काळीज तिचे धपापे,
अंतर्नाद ऐकू येती,
उलघालीचे स्वर बोलके,
थेट कानास बघा भिडती,--!!!
बदलले जीवन सारे,
मांडेल नवीन संसारा,
मने आमुची कृतार्थ झाली,
लेक निघता त्या घरा,--!!!
जावई समजूतदार ते,
सासू सासरे सूज्ञ असती,
लेकी सुनांनी घर भरले,
एकत्र कुटुंब म्हटल्यावरती,--!!!
माणूस म्हटल्यावर तो चुके, सांभाळून घ्या हो सर्वांनी,
आई बापाचे मन झुरते,
एवढी ऐकावी विनवणी,--!!!
लाडकी सगळ्यांची असे,
तिचे कौतुकच आमच्या घरी, कोवळे वय आहे तिचे,
सारखी आम्हा वाटे काळजी,--!!
अनुभव नसल्यावर कसले, निभावेल कशी सासरी,--??
भिजून पुन्हा पुन्हा आमचे डोळे, तिची पाठराखण मन करी,--!!!
आई बाप आता तुझे,
सासू-सासरे केवळ नसती,
या घरात तुम्ही पाहुणे,
रिवाज सामाजिक आजमिती,--!
हिमगौरी कर्वे©
हे घनश्यामा श्रीकृष्णा
कोणती जादू तुझ्यां हातीं सांग रे मनमोहना ।।धृ।।
बोटे फिरवूनी मुरलीवरी
सप्तसुरांची वर्षा करी
सर्वा नाचवी तालावरी
रंगून जाती हे श्रीहरी
बोटांमधली किमया तुझी, नाहीं कळली कुणा ।।१।।
कोणती जादू तुझ्यां हातीं सांग रे मनमोहना
बोटांत बोटे गुंतवी
राधेला तूं नाचवी
गोपींना तूं गुंगवी
गोपांना तू खेळवी
कशी लागते ओढ तुझी, कळले नाही सर्वाना ।।२।।
कोणती जादू तुझ्यां हातीं सांग रे मनमोहना
पर्वत उचलूनी बोटावरी
वष्टी पासूनी रक्षण करी
नाचूं लागूनी गोकूळपुरी
तुझ्या भोवती ताल धरी
वाहूनी नयनांतील झरे, व्यक्त होई प्रेम भावना ।।३।।
कोणती जादू तुझ्यां हातीं सांग रे मनमोहना
प्रसंग पडतां रणीं
सुदर्शन फिरे बोटातूनी
रक्षण करण्या सज्जनीं
आलास तूं धावूनी
शब्द भावना अपुरी पडतां, वाट फुटे अश्रुना ।।४।।
कोणती जादू तुझ्यां हातीं सांग रे मनमोहना
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
डॉ.बाबासाहेब आंबेडकर,अथांग ज्ञानाचा सागर।।
अविरत कष्ट करूनी ठरती दलित तारणहार
।।धृ।।
घेउनी अतीउच्च शिक्षण,झाले तुम्ही विद्याविभुषित।।
भारतरत्न पुरस्कार मिळे हो आपणा मरणोत्तर।।
आपणास भुषविले पहा ना संविधानाचे शिल्पकार।।
अविरत कष्ट करूनी ,ठरती दलित तारणहार।।१।।
भारताचे पहिले कायदा व न्यायमंत्री हे बोधिसत्व।।
मुकनायक,प्रबुद्ध भारत यातून ज्वलंत अस्तित्व।।
दलितांप्रती आपुल्या मनी माया ममता अपरंपार।।
अविरत कष्ट करूनी,ठरती दलित तारणहार।।२।।
-- सौ. माणिक दिलीप शूरजोशी
हादरून गेलो मनात पूरता, ऐकून त्याची करूण कहानी
केवळ एका दु:खी जीवाने, हृदय दाटूनी आणीले पाणी १
असंख्य सारे जगांत येथे, प्रत्येकाचे दु:ख निराळे
सहन करिल का भार येवढा, ऐकूनी घेता कुणी सगळे २
सर्व दुखांचा पडता डोंगर, काळीज त्याचे जाईल फाटूनी
कसाही असो निर्दयी कठोर, आघात होता जाईल पिळवटूनी ३
मर्म जाणीले आज परि मी, पाषाणरूप तुझे कां देवा
सर्वजणाची दु:खे झेलण्या, वज्र देह हा धारीला असवा ४
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
१९६८ साली प्रदर्शित झालेल्या धर्मकन्या या चित्रपटातील हे गीत. या गाण्याचे गीतकार होते पी. सावळाराम. उषा मंगेशकर आणि कृष्णा कल्ले यांनी या गीताला आपला आवाज दिला. संगीतकार होते पंडित ह्रदयनाथ मंगेशकर. चला तर मग ऐकुया हे गाणे..
तेवत होती ज्योत दिव्याची,
प्रकाश देऊनी सर्व जनां,
आनंदी करण्या आनंद वाटे,
तगमग दिसे तिच्या मना ।।१।।
शांत जळते केंव्हां तरी,
भडकून उठते कधी कधी,
फडफड करीत मंदावते,
इच्छा दाखवी घेण्या समाधी ।।२।।
जगदंबेच्या प्रतिमेवरती,
प्रकाश टाकुनी हास्य टिपते,
हास्य बघूनी त्या देवीचे,
चरण स्पर्शण्या झेपावते ।।३।।
अजाणपणाच्या खेळामधली,
स्वप्न तरंगे दिसती,
दिव्यामधले तेल संपता,
काजळी धरती वाती ।।४।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
जमीन खोदतां पाणी लागते, हीच किमया निसर्गाची,
कमी अधिक त्या खोलवरती, साठवण असे जलाशयाची.....१,
प्रत्येक जणाला ज्ञान देवूनी, समानता तो दाखवितो,
अज्ञानाचा थर सांचवूनी, आम्ही आमचे ज्ञान विसरतो.....२,
एक किरण तो पूरे जहाला, अंधकार तो नष्ट करण्या,
ज्ञान किरण तो चमकूनी जातां, फूलून येते ज्ञान वाहण्या.....३
डॉ. भगवान नागापूरकर
9004079850
bknagapurkar@gmail.com
दाखवू नकोस प्रेम
उपरेपणाच्या भावनेने ।
तसेच मिळेल परत
केवळ वाणीच्या शब्दाने ।।
कंठामधूनी भाष्य निघाले
आदळे कर्णपटावरी ।
प्रेमाचा बघूनी ओलावा
परिणाम होई मनावरी ।।
शब्द निघता हृदयामधूनी
झेप घेई हृदयस्थरावरी ।
आत्म्याची तळमळ भिडते
आत्म्याच्या गाभ्यावरी ।।
खोलवर आणिक जाता
ईश्वर बिंदूत विलीन होतो ।
सत्याचा शोध लागूनी
आनंदाचा पाऊस पडतो ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
Copyright © 2025 | Marathisrushti