हपालेल्या निष्ठूर काळा, समाधानी तू कसा होशील

बळी घेण्याचे सत्र तुझे ते, केंव्हां बरे तू थांबवशील ?...१,

नित्य तुला तें भक्ष्य लागते, वेध घेई तू टिपूनी त्याचा

मिस्कीलतेने हासत जातो, गर्व होई तो स्वकृत्याचा....२,

अवचित कशी ही भूक वाढली, मात करूनी त्या वेळेवरी

सुडानें तूं पेटूनी जावूनी, बळी घेतले गरीबांचे परी....३,

काळ येई परि वेळ न आली, म्हणून सदा तूं हताश होतो

वेळेची ही ढिलाइ बघूनी, तांडव नृत्य ते करितो...४,

शांत होऊ दे क्रोध तुझा तो, बळी कुणाचा राग कुणावरी

‘वेळवरती’ अवलंबूनी तूं, जाण ठेव मनी याची तरी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

जीवनाच्या सांज समयीं ।
उसंत मिळतां थोडीशी ।।

हिशोब केला स्वकर्माचा ।
वर्षे गेली होती कशी ।।

दिवसामागून वर्षे गेली ।
नकळत अशा वेगानें ।।

सुख दुःखाच्या मिश्रणीं ।
जीवन गेले क्रमाक्रमानें ।।

आज वाटे खंत मनीं ।
आयुष्य वाया दवडिले ।।

ऐहिक सुखाच्या मागे जातां ।
हातीं न कांहीं राहीले ।।

'घेणे' सारे आपल्यासाठीं ।
करीत जीवन घालविले ।।

'देण्या' मधल्या आनंदाला ।
मन सदा वंचित राहिले ।।

सुधारुन घे आतां तरी ।
अनुभवाने चूक आपली ।।

उर्वरित वर्षे जाऊं दे ।
त्यागवृत्ति मध्यें सगळी ।।

भोगातले सुख कसे ते ।
क्षणांत येवून क्षणांत जाई ।।

त्यागातील समाधान परि ।
उशीरा लाभून सदैव राही ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

-- स्वाती ठोंबरे.

कळत नाही कुणाचं का पुन्हा नाव येतं आहे,
शांत ओठांवर तुझंच नकळत नाव येतं आहे.

विस्मृतीच्या वाटेवरती ठेवले कितीही पहारे,
आठवणींचे मोडुनी सारे ठाव येतं आहे.

टाळतो मी चांदण्यांना, टाळतो सुगंधी वारे,
का पुन्हा प्रत्येक श्वासात भाव येतं आहे?

रोज माझ्या हासण्यामागे लपविले किती मी अश्रू,
जखम जुनी जागी करून घाव येतं आहे.

शोधताना मी स्वतःला दूर गेलो सर्वांपासून,
तुझ्याच दारी शेवटी हे पाऊल येतं आहे.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

१

आत्म्याला ओढ असते ईश्वराच्या मिलनाची
जाण सदेव राहते प्रभुमय स्वरुपाची ।।१।।

अंशात्मक भाग असे आत्मा हा परमात्म्याचा
उत्कंठ ते आकर्षण गुणस्वभाव तो त्याचा ।।२।।

आत्म्यास पडले असे बंधन ते शरीराचे
जीवन कार्ये करुनी प्रयत्न करी मुक्तीचे ।।३।।

मुक्त होई त्या क्षणीं अनंतात सामवतो
परमेश्वरि रुपांत विलीन होऊन जातो ।।४।।

आत्मा मुक्त होत असे देहकर्म फळावर
चांगले कर्म नसता नविन देह घेणार ।।५।।

दोन प्रकारांनी आत्मा प्रभू समर्पण होतो
देह मृत वा सजीव असतांना हे साधतो ।।६।।

ध्यान साधना करणारे उतरती समाधीत
त्याच क्षणी शरिराला आत्मा असे सोडित ।।७।।

देह सोडूनी भुवरी आत्मा येई बाहेरी
क्षणिक काळा करितां मीलन होई ईश्वरी ।।८।।

समाधी असे साधन प्रभु मिलन होण्याचे
देह समाधीत जाणें सार असते जिवनाचे ।।९।।

जीवंतपणीच तुम्हीं प्रभुमय होत असे
आनंदी नितांत क्षण खराखुरा तोच असे ।।१०।।

आत्म चिंतन करुनी आत्म ज्ञान प्राप्त होई
तोच ईश्वर असूनी दुजा ठिकाणीं तो नाहीं ।।११।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

“सुमनांजली” या काव्यसंग्रहातून…

गंधाळ प्रीतीचा अजरामर
चाफा प्राजक्त बकुळ मोगरा
गुलाब जाई निशिगंध लाजरा
तो तुच माळलेला गं गजरा...

धुंद बेधुंदले आसमंत सारे
आजही तोच माहौल न्यारा
ओढ़ प्रीतीची आसुसलेली
लोचनी तुझा प्रसन्न चेहरा...

तुच गंधाळ सुमनी कुसुम सुगंधा
दरवळ तो मनास भुलविणारा
मी सारे सखये विसरू कसे
गंधाळणारा तो तुझा गजरा...
********

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

(9766544908)

रचना क्र. ३१०

२८/११/२०२२

भगवान श्रीकृष्ण

मानव जीवन तुम्हां लाभले, महत् भाग्य ते समजावे

कर्म दिधले पाठी तुमच्या, सद्उपयोगी यांसी करावे....१,

जीवन रेखा मर्यादेतच, ठेवली असती तुमचे हातीं

जाणीव त्याची मनीं असावी, कर्म कार्ये जेव्हां करिती...२,

हाती घेतल्या कार्यामध्ये, एकचित्त तो प्रयत्न व्हावा

काळ केवढा तुमचे जवळी, याचा विचार सतत यावा...३,

कार्ये राहता अपूर्ण अशी, वेळ न उरे तुमचे हाती

अभाव असता योजनेचा, अपयश ते पदरी पडती....४

कार्य व्याप्तीची दिशा असावी, शक्ती साधन काळ बघूनी

जीवन यशाचा आनंद खरा, लुटाल तुम्ही हे ध्या जाणूनी.....५

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com