का रमाकृष्ण ना कोणी वदले?.....

राधे कृष्ण राधे कृष्ण, मी ही मनापासून वदले
हरि सोबत तु असतानाही, रमाकृष्ण ना कोणी वदले .....

ना तुझे नाव माझे झाले, ना तुझे मन माझे झाले
रंग मलाही सावळा लागला, तरी रमा कृष्ण ना कोणी वदले ....

तुझी राधेवरची ती माया, का रे एकदाच सारे घडले
मी अर्धांगिनी रुक्मिणी, तुझी वाट पाहुनी थकले .....

तुझी संपूर्ण मी होऊनही, अपूर्ण काहीसे राहीले
संगम मनाने केला मनाशी, तरी मनोरमा नाही बनले ....

स्वर गुणगुणनारी ती, बासरी एकदाच तिच्याशी हसले
जे तुला कधी न कळले, ते सारेच तिने जाणिले ....

हरि बनुनी येउनी जा, एकदा रमेचे होऊनी जा
जाता जाता वृंदावनात, रमाला राधा बनवूनी जा ....

-- स्वाती पवार

मी मनामना जोडित राहिलो..
मी माणसा माणसात राहिलो...

नाही कधीच क्षणभर थांबलो
नाही कुणास बोचलो टोचलो...

जग सारे मायबाप बंधुभगिनी
समजुनी जगती जगत राहिलो...

काय मिळविले, काय हरविले
या विचारात न मी कधी गुंतलो...

देणे घेणे हिशेब सारे संचिताचे
असे समजुनी समाधानी राहिलो...

वैभव! शाब्दिक प्रेमभावनांचे
मीच सदोदित मिरवित राहिलो...

तळहातांच्या ठळक रेषामधुनी
मीच मन:शांती शोधित राहिलो...

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २३८

१७ /९/२०२२

मी सवंगड्यां सोबती राहतो
जीवनी, सुखसागरी डुंबतो

विसरूनिया साऱ्या व्यथ्यांना
वैफल्यातही सुखानंदी जगतो

शैशवी, आठव सारे खट्याळ
मैत्रभावनांच्या स्मृतीत जगतो

मित्र भेटीस, मी आसुसलेला
गळाभेटीच्या प्रतीक्षेत जगतो

जरी हरविले क्षण सारे यौवनी
अंतरी, निज शैशवात जगतो

मित्रांसोबती, नशा यौवनाची
निडर, निवांत तृप्ततेत जगतो

जीवास नाही कुठलीच चिंता
हसुनी, हसवत नित्य जगतो

मी आज उभा, पसरुनीया बाहु
स्वानंदा! मुक्त उधळीत जगतो

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ८१.

१४ - ३ - २०२२.

हर्ष आहे शोक आहे, अजुनही माणूस तूं
त्याहुनी आश्चर्य आहे - अजुनही माणूस तूं !

राग हृदयीं लोभ हृदयीं अन् असूया द्वेषही
सर्व दुर्गुण असुनही हे, अजुनही माणूस तूं ?

ईश ना शकसी बनूं, सैतान तरि होऊं नको
त्यापरी स्वीकार कर हें – अजुनही माणूस तूं ।।

कधिच तूं बनलास फत्तर, तरि कधी नयनातलें
सांगतें जें नीर वाहे – अजुनही माणूस तूं ।।

श्वापदाहुन हीनतम कृत्यें तुझी, म्हणुनी तुला
देव ‘आ’ वासून पाहे – अजुनही माणूस तूं !!

-- सुभाष स. नाईक

कृष्ण कमळ-

माझ्या बाबांच्या शुक्राणूतून
आलेली २३ गुणसूत्रं
माझ्या आअीच्या पक्व बीजांडातून
आलेली २३ गुणसूत्रं
मिळून झाला ४६ गुणसूत्रांचा
माझ्या गर्भपिंडाचा आराखडा …

त्यानंच ठरविलं माझं
रूपमत्व, व्यक्तीमत्व आणि बुध्दीमत्व
त्यानंच ठरविला माझा जीवनप्रवास
त्यानंच ठरविलं माझं जन्मनक्षत्र
नाडी, गण, योनी आणि जन्मरास

या गुणसूत्रांत …
नाही शनी, नाही मंगळ,
नाही राहू नाही केतू
कुणी नाही वक्री ...
कुणाची नाही दृष्टी वाकडी,
नाही साडेसाती,
नाही ग्रहांची पीडा किंवा कृपा
कशासाठी जाअू ज्योतिषीकडे?
निसर्गानंच लिहीली ...
माझी …… जन्मपत्रिका ...

-- गजानन वामनाचार्य, मुंबअी

सुमनांजली या काव्यसंग्रहातून….. 

वरद गणपती, गुणद गणपती, सुखद गणपती रे

तव शुभ नामें बिकट पथा निष्कंटक करती रे ।।

चिवट दाट भवतापकर्दमीं जीवनशकट रुते

कुटिल भयप्रद संकट भेसुर विकटकास्य करते

नतद्रष्ट विघ्नांचें सावट, विकटा, हटव पुरें ।।

दुष्ट-कष्ट करतोस नष्ट तूं, हे मंगलमूर्ती

दासांच्या आशांची अविरत तूं करसी पूर्ती

क्लेशमुक्त होतात भक्तगण तव-गुण गाणारे ।।

पापाचरणीं गुरफटलो, प्रिय वासनाच वाटे

भरकटलो मी, उपभोगाचा मजला मार्ग पटे

प्रगट जाहला तूं, हृदयीं मिटले विभ्रम सारे ।।

महोत्कटा, मी घट्ट लगटण्यां चरणां, आसुसलो

तव पदरजभेटीसाठी किति वाट बघत बसलो

हट्ट पुरवुनी तुष्ट करिल मन तुजविण कोण बरें ?

सिद्धीविनायका, कर माझ्या सुखांमधें वृद्धी

अवगुण नाशुन, गुणस्वामी, दे मजला सद्बुद्धी

उघड अनंता या पतिताला चिदानंददारें ।।

- - -

- सुभाष स. नाईक. Subhash S. Naik

सांताक्रुझ (प), मुंबई. Santacruz (W), Mumbai.

Ph-Res-(022)-26105365. M – 9869002126

eMail : vistainfin@yahoo.co.in

Website : www.subhashsnaik.com / www.snehalatanaik.com

छान चाललंय सगळं आपलं,
फक्त थोडंसं वातावरण तापलं,
गंमतीने आयुष्याच्या नावेमधलं,
हळूच स्मृतींच गाठोड मापलं…

इतभर सुख गोड मानलेलं,
पुरतं हसण्याचं मनी ठाणलेलं,
सांगा! आडव्या-तिडव्या आयुष्याचं,
गुपीत तरी कोणी जाणलेलं?

झुकझुक गाडी अन् वाऱ्यासारखं ,
आयुष्य भूरर्कन निघून गेलं,
रेसलींगच्या या वाटेवरती,
नेहमी भेटलं सारख्यास वारखं…

तूं तू – मी मी करता करता,
नात्यांचा धागा झीजुन गेला,
आपलेपणाचा काळा शालू,
माणुसकीने पांघरलेला……

– श्र्वेता संकपाळ