वाटते फार अपमानितासारखे
वागवे शहर विस्थापितासारखे
रोषणाई प्रखर लखलखे रात्रभर
हिंडते चांदणे शापितासारखे
वाढले जसजसे वय, उमगले तसे -
राहिले बालपण संचितासारखे
नागवी भूक धर्माप्रमाणे जणू
लाघवी पोर अन् प्रेषितासारखे
काम झाल्यावरी मी घरी पोचतो,
जेवतो, झोपतो आश्रितासारखे
पूल चोखाळतो वेगळी वाट अन्
पाहतो काठ प्रस्थापितासारखे
ॐकार जोशी
वाटते फार अपमानितासारखे
वागवे शहर विस्थापितासारखे
रोषणाई प्रखर लखलखे रात्रभर
हिंडते चांदणे शापितासारखे
वाढले जसजसे वय, उमगले तसे –
राहिले बालपण संचितासारखे
नागवी भूक धर्माप्रमाणे जणू
लाघवी पोर अन् प्रेषितासारखे
काम झाल्यावरी मी घरी पोचतो,
जेवतो, झोपतो आश्रितासारखे
पूल चोखाळतो वेगळी वाट अन्
पाहतो काठ प्रस्थापितासारखे
ॐकार जोशी
Copyright © 2025 | Marathisrushti
ॐकार जोशी