आजही बऱ्याच अहिल्या पडल्या शिळा होऊनी

कांहीं पडल्या वाटेवरी कांही गेल्या उद्धरुनी ।।१

कित्येक होती अत्याचार अबला स्त्रीयांवरी

उध्वस्त करुनी जीवन शिळा त्यांची करी ।।२

काय करील ती अबला डाग पडता शिलावरी

दगड होऊनी भावनेचा फेकला जातो रस्त्यावरी ।।३

भेट होता तिची अवचित् कुण्या एखाद्या रामाची

शब्द मिळता सहाऱ्याचे अंकुरे फुटती आशांची ।।४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

अगणित तारे जीव जीवाणूं ।

अथांग विश्व अणू रेणू ।।

रंगरूप हे नेत्री दिसती ।

भिन्न भिन्न राहूनी जगती ।।

रस गंध दरवळे चोहीकडे ।

जगण्याचा तो मार्ग सापडे ।।

हे जर आहे रूप ईश्वरी ।

बघती त्याला आमुच्या नजरी ।।

सुख दु:ख ही त्याची निर्मिती ।

फिरे सदा आमचे भोवती ।।

निराकार निर्गुण, म्हणती त्याला ।

म्हणूनच तो साऱ्यात सामावला ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

-- सौ. सुधा नांदेडकर

घोड्यावरती बसू देईना, चालू देईना पायी
जगाची ही रीत , कशी समजत नाही ..१,

सज्जनतेची वस्त्रे लेवूनी, निर्मळ जीवन आले
आपण बरे नि काम बरे, तत्व अंगीकारले...२,

मोठा झाला शिष्ठ समजोनी, वाळीत टाकीले मला
दुष्कृत्यामध्ये साथ हवी, त्यातील कांहीं व्यक्तीला...३,

जीवन जगणे कठीण होता, मार्ग तो बदलला
आगळी धडपड करूनी, यश मिळाले मला....४,

मिसळत होतो सर्वामध्ये, अतिशय प्रेमानी
तरीही ऐकला ‘शिष्ट’ शब्द , माझ्याच कानानी..५,

व्यक्ती तितक्या प्रकृती , असती येथे
भिन्नतेचे स्वभाव तेंव्हा , निराशा मनी आणते ..६,

चित्ती येईल तसेच करावे, जागृत भाव ठेवून
इजा न होईल इतर जनाना, हे लक्षात घेवून...७

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

सकाळी गारवा थंडीचा
किलबिलाट घुमतो पक्षांचा
सखी गुथलेली कामात
रुणुझुणुतो ताल पावलांचा

@ शरद शहारे
वेलतूर

सरिते सारखेच जगावे
सदैव प्रवाहित असावे
कशाचीच तमा नसावी
मुक्त निर्भयी संथ वहावे
हवे कशाला उगा चिंता
भाळीच्या सुखदु:खांची
विवेकाची कास धरावी
सत्कर्मात झोकुनी द्यावे
धनी जन्माचा तो हरिहर
फासे सारे त्याच्या हाती
क्षणाचा कां असे भरोसा
त्या अगाधा स्मरत रहावे
लाभले ते जपावे मनस्वी
साऱ्यांच्याच मनात रहावे
हवेत कशाला ते हेवे दावे
संघर्षाविना जगती जगावे
जगती मन:शांती प्रेमभाव
वात्सल्यप्रीती ब्रह्मसुखदा
ध्यास , तोच जीवा असावा
जीवाजीवाप्रती मैत्र जपावे

-- वि. ग. सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १७३

२० - ७ - २०२२

तुझ्या भिंतीवर मारला खिळा
आणि पडला भोक तिला...

त्या भोकातून पाहिले तुला
पण दिसला चंद्र मला...

त्या भोकाला लावला डोळा
तेंव्हा दिसला काळोख मला...

त्या भोकातूनच मग भिडला
तुझ्या डोळ्याला माझा डोळा...

त्या भोकातून पाहिले तुला
तुही मग पाहिले मला...

त्या भोकावर टांगले मला
तुही मग टांगलेस तुला...

त्या भोकातून दिले तुला
तुही दिले प्रेम मला...

त्या भोकाने धोका दिला
एका धक्काने मोकळा झाला...

प्रेमाचा मार्ग भोकात गेला
आपले प्रेम इतिहास झाला...

© कवी – निलेश बामणे ( एन.डी.)
दिनांक – 15 मे 2016

जगलो जरी सारे खेळ प्राक्तनाचे
तरी अर्थ जीवनाचा कळला नाही

भाळीचे, भोग भोगले जरी सारे
हव्यास मनीचा अजूनी सरला नाही

जडली नाती, जगता जीवन सारे
गूढ नात्यांचे आजही उकलले नाही

सत्य ! जन्मदात्यांचेच ऋणानुबंध
अन्य रक्ताची नाती कळलीच नाही

सारेच माझे, म्हणता संपला काळ
ओढ प्रीतीची ती जाणवलीच नाही

सांगा, या मनालाच कसे सावरावे
काहूर ! वेदनांचे कधी शमले नाही

जखमा साऱ्याच अजूनही ओल्या
लेप प्रीतचंदनी कुठे भेटलाच नाही

शोधीतो, मीच वाट आत्मसुखाची
रुसली पाऊले, तरी थांबणार नाही

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ४८.

१५ - २ - २०२२.

मिळता मजला बाह्य एकांत, छळते गर्दी विचारांची
मन गुंतविण्या कुणी नसता, चलबिचल होते भावनांची...१,

शब्द वर्णांचा घेवून आधार, भावना काढी मार्ग आपला
आविष्कार घडविण्यासाठी, विचार करितो मदत तिला...२,

शब्दांना नटवी थटवी, ध्वनी लहरी नि सूर गेयता
अलंकार मिळता अंगी, रचली जाते एक कविता...३

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००५०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com