प्रकाश आणि अध:कार तो,
दोन बाजू नाण्याच्या
सत्व नि तमोगुण, ठरती त्या प्रभूच्या....१

सृष्टी दिसे समोर आपल्या,
नयन ठेवूनी उघडे
अध:कार वाटे आम्हां,
त्याच मिटलेल्या डोळ्याकडे...२

जाण देई आंतून कुणी,
प्रकाश तमाच्या आस्तित्वाची
आगळ्या नसूनी स्थिती दोन्हीं,
कल्पना केवळ विचारांची...३

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

हे देवा,
परीक्षा अशी नसावी
की घामाच्या थेंबातच स्वप्न विरघळावे,
प्रश्नपत्रिकेच्या कडेला
आशेची अक्षरे फिकी पडावी.

तू दे संकटे,
पण ती दीपासारखी असू दे,
अंधार दाखवणारी,
दिशा हरवणारी नव्हे.

मेहनतीचे हात थकले
तरी मन मोडू नये,
फळ येईपर्यंत
विश्वास गळून जाऊ नये.

बीज पेरले आहे, देवा,
मातीवर आमचा हक्क नाही,
पण आकाश इतके दूर नको
की पावसावरच शंका येईल.

देवा...अपयश दे,
पण ते माणूस मोठं करणारं असू दे,
स्वतःकडे पाहण्याची हिंमत
हिरावून घेणारं नसू दे.

परीक्षेच्या या रस्त्यावर
एक तरी वळण असू दे
जिथे थांबून
आपण स्वतःला मिठी मारू शकू,
आणि म्हणू शकू “थांब…
तू पुरेसा आहेस.”

परीक्षा येऊ दे,
तिला अर्थ असू दे,
वेदनेतून वाट काढताना
मात्र उद्याच्या आशेची
आस जिवंत राहू दे.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे

तुझं अवेळी कोसळणं भावतं मला
भावनांचे उद्रेक झेलतानांही शांत असतोस
माझा पाऊस नसतोच असा..
उन्मुक्त ,अव्यक्तच रहाणारा
बेभान होणं जमत नाही तुला..
अनावरतेचा मखमली साज ही पेलत नाही तुला
नागचाफ्यांतला गंध श्वासांत भरून रहातो..
शुभ्रमौतिकांचे सडे सांडत येणारी
प्रत्येक ओळ मी
गिरवत रहाते माझ्या तळहातावर..
प्रतिबिंबातला अनोळखी होत जाणारा
शहारा सरसरत रहातो शरीरभर...
अंगभर लपेटून घेते
इवल्या सोनचाफ्याचा बहर
केशर माखल्या ऋजुतेची ग्वाही..
क्षणभरच ओझरती ठेवत
तू तुझा पाऊस मिटून घेतोस
सैंरध्रींचा मखमली साज
ओघळत रहातो अनावर...

© लीना राजीव.

वाढता हवेत हा गारवा
बाजारी चिंच,बोरे,आवळा
ऊस नी हिरवा हरबरा
खाण्या हा जीव होई बावळा

सांजवात होताच शेकोटी
पेटवू उब मिळविण्यास
फड रंगे गप्पांचा भोवती
चहा रिचवावा हाच ध्यास

पहाटे चला जाऊ शेतात
भरित मेजवानी जोमात
जोडीला हुरडा असावाच
हवेत हा गारवा झोकात

-- सौ. माणिक (रुबी)

आईबापाच्या सेवेमध्यें, पुंडलीक रंगला,
उभा विठ्ठल दारावरती, हेच तो विसरला ।।धृ।।

आईबाप हे दैवत ज्याचे,
रुप पाही त्यांच्यात प्रभूचे ।
सेवा करीत आनंद लूटतां, तल्लीन जो जहला
उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।१।।

निद्रेमध्यें असतां दोघे,
मांडी देऊनी आपण जागे ।
कशी मोडू मी झोप तयांची, प्रश्न विचारी भगवंताला,
उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।२।।

वीट देऊनी विठ्ठलासाठीं,
उभे केले त्या जगजेठी ।
आपण गेला घेऊन त्यांना, स्नानाकरीता चंद्रभागेला,
उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।३।।

आठ्ठाविस युगे गेली उलटूनी,
कटीवरती हात ठेवूनी ।
पांडूरंग बघे वाट तयांची, भक्तितच जे विसरती जगाला,
उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

सीतेकरता व्याकुळ झाला
अवतारी चक्रपाणी
अजब ही रामप्रभू कहानी ।।धृ।।

पत्नीहट्ट हा त्याला सांगे
कांचनमृग शोभेल अंगे
मृगयेच्या तो गेला मागे
प्रसंग घेई रावण साधूनी ।।१।।
अजब ही रामप्रभू कहानी

रावण नेई पळवूनी सीता
दिसेन रामा कोठे आता
तरुवेलींना पुसत होता
वाहत होते अश्रु नयनीं ।।२।।
अजब ही रामप्रभू कहानी

बाणी ज्याच्या शक्ती शिवाची
ह्रदयामाजी दया सागराची
त्यालाही दिसे नियती खेची
सामान्यतेच्या मापी तोलूनी ।।३।।
अजब ही रामप्रभू कहानी

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com

विवीध-अंगी
१***
Path of Knowledge- ज्ञान मार्ग अर्थात ह्या मिथ्या, सत्य नसलेल्या जगाला ओळखण्याचा प्रयत्न करणे. त्याच वेळी स्ववर ' मी कोण ' ह्याचा शोध घेण्यासाठी लक्ष केंद्रित करणे, मनामधले विचार नष्ट करुन निर्माण होणाऱ्या शांततेची जाणीव ठेवणे हे असेल. ह्यालाच Objectless Awareness म्हणता येईल. अर्थात ध्येय रहीत जाणीव

-- डॉ. भगवान केशवराव नागापूरकर

मानव जीवन तुम्हां लाभले,
महत् भाग्य ते समजावे
कर्म दिधले पाठी तुमच्या,
सद्उपयोगी यांसी करावे....१,

जीवन रेखा मर्यादेतच,
ठेवली असती तुमचे हातीं
जाणीव त्याची मनीं असावी,
कर्म कार्ये जेव्हां करिती...२,

हाती घेतल्या कार्यामध्ये,
एकचित्त तो प्रयत्न व्हावा
काळ केवढा तुमचे जवळी,
याचा विचार सतत यावा...३,

कार्ये राहता अपूर्ण अशी,
वेळ न उरे तुमचे हाती
अभाव असता योजनेचा,
अपयश ते पदरी पडती....४

कार्य व्याप्तीची दिशा असावी,
शक्ती साधन काळ बघूनी
जीवन यशाचा आनंद खरा,
लुटाल तुम्ही हे ध्या जाणूनी.....५

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

रम्य नील अंबरी लकाकतात तारका मंद्र सप्तकातुनी सतार चंद्र छेडतो

या मित्रांनो सारे या, सर्व मिळूनी खेळू या ।।धृ।।
खेळ आमच्या देशाचे गरिबांसाठी सोईचे ।
मैदान नको मोठे ते वस्तूही अल्प लागते ।।
खेळांना त्या समजून घ्या- १--- या मित्रांनो सारे या,

हुतुतूचा खेळ बघा दोन गट, छोटी जागा ।
स्पर्श रेषा ओलांडूनी ह्तुतू म्हणती तोंडानी ।।
एकाच दमात भिडू मारू या -२--- या मित्रांनो सारे या,

खो खो मध्ये चपळाई चकमा देण्याची घाई ।
उलट सुलट बसे एकाच रांगेत दिसे ।।
मिळता खो भिडूला पकडू या- ३--- या मित्रांनो सारे या,

लपंडाव हा खेळ कसा लपलेल्यांना शोधत बसा ।
राज्य येते त्यावरती शोध घेई सभोवती ।।
तीक्ष्ण नजर ती ठेऊया – ४--- या मित्रांनो सारे या,

आट्या पाट्या च्या खेळात कांही घरे आखतात ।
सीमेवरती दक्ष राहती घरात येण्या ते रोकती ।।

चपळाईने घरात शिरू या – ५--- या मित्रांनो सारे या,

एका पायाची गम्मत लंगडी आहे माहित? ।
उड्या मारीत पळावे भिडू सारे पकडावे ।।
आखल्या रेषेतच खेळू या- ६--- या मित्रांनो सारे या,

एक दिलाने खेळू या आनंद सारा लुटू या ।
निरोगी सदा राही तो प्रफुल्ल मन बाळगतो ।।
शीण अभ्यासाचा घालवू या – ७ --- मित्रांनो सारे या,

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०