कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
दिव्य शक्ति
व्याकूळ झाला जीव प्रभू तुझ्या दर्शना
अर्पितो मी भाव तुझीया चरणा //१//तेजांत लपले तुझे दिव्य स्वरुप
नयना न जमले टिपण्या ते रुप //२//निनादाच्या स्वरी तुच आहेस संगीत
कर्ण अवलोकन न करी ऐकण्या तुझे गीत //३//पुष्पातील सुवास तुंच आहेस सुगंध
न येई घ्राणेद्रियास ओळखता तो आनंद //४//मधुर रसाची फळे सर्वात तु बसलास
जिव्हेला मात्र न कळे तुझा सहवास //५//स्पर्शांत आहेस तूं माझ्या अवती भवती
समज न येई परंतु तुझी अस्तित्व शक्ति //६//इंद्रिये असमर्थ असूनी न शोधती तुला
ये मानव रुप घेऊन दर्शन देई मजला //७//अथवा दे मजलागी अपूर्व दिव्य शक्ति
समरस व्हावे तुझ्यांत हिच माझी विनंती //८//डॉ. भगवान नागापूरकर
9004079850
bknagapurkar@gmail.com-- डॉ. भगवान नागापूरकर
-
डोळियांमध्ये किती तरंग
डोळियांमध्ये किती *तरंग*,
सुख-दु:खांची प्रतिबिंबे,
समाधान,तृप्ती,हर्ष,खेद,
आनंद,लोभ,लालस *उधाणे*,--!!आत्मिक भावनांचे किती रंग,
प्रेम, भूतदया,शांती,अशी रुपे,
बोलकी उदाहरणे कित्येक,--! कधी मात्र असती *नि:स्संग*,--!!!डोळे रडती, डोळे हसती, डोळ्यातूनच उमटे राग,
अस्वस्थता जिवाची *काहिली*, *घालमेल* कधी असते उगीच,--!!कधी कामवासना उफाळे,
डोळे बोलती, माणसे राक्षस, बरसात करती *संजीवने*,
कधी सुखाची ओसंडत *रांस*,--!!!डोळ्यांचे असते *विश्व* निराळे,
त्यात माणसांची *लकब* दिसे,
सत्ता, लालसा, पैसा, दर्शवती,
हक्क कर्तव्य अधिकार *सोहाळे*,-©️ हिमगौरी कर्वे.
-
सद्गुरु
भटकत जातो वाटसरू ,
जंगलामधील अज्ञात स्थळी,
आंस लागते जाण्याकरिता,
दूरवरच्या दिव्या जवळी ।।१।।
मार्ग जाण्याचे अज्ञात असूनी,
निराशेने वेळ दवडितो,
ध्येय दिसत असून देखील,
मार्गामुळे अडून पडतो ।।२।।
अज्ञानाच्या अंधारात ,
शोधत असतो असेच त्याला
मार्गदर्शन सद्गुरुचे,
न लाभता ध्येय मिळे कुणाला ।।३।।
वाट दाखवी सद्गुरु ,
प्रभूचरणी जाण्याचा,
दुवा साधतो आमच्यामध्ये,
त्यात एकरूप होण्याचा ।।४।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
समत्व बुद्धी
एका टोंकावरती जातां, शांत न राही झोका तेथें
विलंब न करता क्षणाचा, जायी दुजा टोका वरती,जीवनांतील झोके देखील, असेच सदैव फिरताती
बऱ्या वाईटातील अंतर, नेहमी चालत असतीसमाधान ते मिळत नसे, जेव्हां बघता तुम्हीं भोग
त्यांत देखील निराशा येते, मनीं ठरविता जेव्हां योगजवळपणाच्या नात्यामध्यें दुरत्वाचे अंकूर फूटते
दूर असता कुणी तरी, जवळ करावे वाटते,संतूलन करूनी मनाचे, समत्व बुद्धी ठेवावी
टोकावरती जाण्याची भूमिका, सदैव टाळीत रहावी,मध्य बिंदू तो साधतां, निवड न राही एकाची
स्थिरत्व येईल जीवनाचे, टोके जातां सुख दु:खाची.डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
प्रेमाचा उगम
दाखवू नकोस प्रेम तुझे उपरेपणाच्या भावनेने ।
तसेच मिळेल परत तुला केवळ वाणीच्या शब्दाने ।।
कंठामधूनी भाष्य निघाले आदळे कर्णपटावरी ।
प्रेमाचा बघूनी ओलावा परिणाम होई मनावरी ।।
शब्द निघता हृदयामधूनी झेप घेई हृदयस्थरावरी ।
आत्म्याची तळमळ भिडते आत्म्याच्या गाभ्यावरी ।।
खोलवर आणिक जाता ईश्वर बिंदूत विलीन होतो ।
सत्याचा शोध लागूनी आनंदाचा पाऊस पडतो ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
लेझीम
दिवस सुगीचे सुरू जाहले
ओला चारा, बैल माजले
शेतकरी-मन प्रफुल्ल झाले
छन् खळ खळ छन्
ढुम् ढुम् पट ढुम् । लेझिम चाले जोरात !दिवटी फुरफुर करु लागली
पटक्यांची वर टोके डुलली
रांग खेळण्या सज्ज जहाली
छन् खळ खळ.छन्
ढुम ढुम् पट ढुम् । लेझिम चाले जोरात !भरभर डफ तो बोले घुमुनी
लेझिम चाले मंडल धरुनी
बाजुस, मागे, पुढे वाकुनी
छन् खळ खळ छन्
ढुम् ढुम् पट ढुम् । लेझिम चाले जोरात !पहाट झाली, तारा थकल्या
मावळतीला चंद्र उतरलापरी न थकला लेझिम-मेळा
छन् खळ खळ छन्
ढुम् ढुम् पट ढुम् । लेझिम चाले जोरात ! -
नाते प्रेममयी , विश्वासदायी, नाते जिवीच्या जिवलगी
नाते प्रेममयी , विश्वासदायी, नाते जिवीच्या जिवलगी,
दाखवी आपुलकी,
नुरणे सलगी,--!!!धागे मैत्रीचे, धागे जिव्हाळ्याचे, धागे आपुल्या सुसंवादाचे,
धागे सहकार्याचे,धागे अंतराचे
घट्ट विणी,--!!!बंध रेशमी, नसावे तू अन् मी, द्वैतातून अद्वैत इतुकी एकी,
असे आत्मिक एकजिवी,
ठाम गोडी ,--!!!परस्परा संकटी, एकमेका सहकारी, नसावी बिलकूल दुरी,
आपुल्या जीवनी,
अशी दोस्ती,--!!!माझ्यात तू अन तुझ्यात मी,
प्रेमभरली गोडी,
दोस्ताच्या पुढे असशी,
मर्यादा राखून थोडी,
मैत्री जिवांची,--!!!सुखदुःखे तुझी, सुखदुःखे माझी, आपली मानून झेलावी,
मान कापूनही द्यावी,
अगदी प्रसंगी,--!!!हात न सुटती, असता "अडी-नडी,"
आड येत नाही, धर्म जात काही,
एकोप्याची भावना इतुकी,
दोघांत एकजिवी ,--!!!प्रारब्धभोग दोन तनी,
संघर्ष मात्र एकतानी,
एकरूप जीव होती,
आपुली यारी,
आत्मिक मिलनी,--!!!हिमगौरी कर्वे.©
-
चेहरा
चेहरा, बिलोरी आरसा
अंतरीच्याच भावनांचाप्रतिबिंब मनसंवेदनांचे
सत्य साक्षात्कार मनाचाऋणानुबंध सारे वोखटे
अंतरात स्वार्थ स्वत:चाहीच आजची जगरहाटी
इथे नाही कुणी कुणाचाचेहरा हसरा इथे बेगडी
सत्य एक आरसा मनाचा--वि.ग.सातपुते.(भावकवी )
9766544908
रचना क्र.१९३
८/८/२०२२
-
अहं ब्रह्मास्मि
एके काळीं हवे होते,
मजलाच सारे कांहीं
आज दुजाला मिळतां
आनंद मनास होई
माझ्यातील 'मी ' पणानें
विसरलो सारे जग
तुझ्यामध्येंही ' मी ' आहे,
जाण येई कशी मग
जेंव्हा उलगडा झाला
साऱ्या मध्ये असतो 'मी'
आदर वाटू लागला,
जाणता 'अहं ब्रह्मास्मि'
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
पडछाया!
चालत असता संथ गतीने, एका वाटेवरती
संगे माझ्या, माझी छाया, मागून येत होती
वेगामधली बघुनी तीव्रता, ती ही वाढावी वेग
खंड न पडता साथ देणे, हेच तिचे अंग
तळपत असता रवि आकाशी, जवळ ती आली
समरस होण्या माझ्यामध्ये, पायी घुटमळली
ढळू लागला सूर्य हळू हळू, पश्चिम दिशेला
प्रकाशातील तीव्रपणा तो कमी होऊ लागला
पडू लागले पावूल माझे मंद मंद आता
श्रमलो दमलो बसलो खाली, अंधार तो होता
दूर दूर ती जावू लागली, छाया मजला सोडूनी
काळोखाच्या गर्भामघ्ये, गेली ती विरुनी
एकटाच मी होतो तेथे, अंधाऱ्या रात्री
प्रकाश्यातली साथ लाभली, ती छाया नव्हती
सुखामधली सोबत सुटते, दु:खाच्या वेळी
सगेसोयरे साथ सोडती, पडत्या संकट काळी
पहाट होता बघू लागलो, पुनरपि छायेला
सोडून गेली रात्री, त्याचा निषेध नोदविलाछाया म्हणते:
रविकिरणांच्या संगे गेली, मीही त्यांच्या मागे
आठव देण्या रवि उदयाची, त्याला मी सांगे
तुझे नि माझे अतूट नाते, त्याच्या अस्तित्वाने
पुनरपि आले तव सहवासे, त्याचाच साक्षीनेडॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
डॉ. भगवान नागापूरकरCopyright © 2025 | Marathisrushti