घडेल मनीचे,असेच वाटले होते
ते तर कधीच, काही घडले नाही

सरला, जरी भयाण काळोख
तरी, सभोवार उजाडलेच नाही

उरी,कृतार्थतेची आंस निर्मळी
परी, कृपावंत गवसलाच नाही

झाल्या घायाळ साऱ्या भावनां
अर्थ जीवनाचा कळलाच नाही

भासले होते सारेच सारे आपुले
व्यर्थ सारे, ही खंत सरली नाही

सत्य! कलियुगाचे हेची शाश्वत
मानवताच, जगती रुजली नाही

राम कृष्णही इथेची होवूनी गेले
महाभारत, आजही संपले नाही

सांध्यपर्वात! जाहलो आत्ममुख
तरी ही जगरहाटी कळलीच नाही

मनीचेच घडेल, असे वाटले होते
ते तर कधीच, काही घडले नाही

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १४८.

११ - १२ - २०२१.

भीतीपोटी सारे करतां

असेच वाटते....।।धृ।।

विवेकानें विचार करा, तुम्हांस हे पटते

त्रिकाळ चाले पूजा अर्चा

प्रभूविषयी होई चर्चा

बालपणींच पडे संस्कार

सारे देण्या समर्थ ईश्वर

कृपे वाचूनी त्याच्या, तुम्हां सुख दुरावते....१

भीतीपोटी सारे करता, असेच वाटते,

चूक असे हे ठसें मनाचे

कर्म ठरवीं तुम्हींच तुमचे

सहभाग नसे यात प्रभूचा

सारा खेळ असे तो मनाचा

अपयश मिळेल म्हणून टाकी, भार ईश्वरावरते.....२

भीतीपोटी सारे करता असेच वाटते

ऐषआरामाचे आम्ही पाठीं

धडपड चाले सुखासाठी

साशंक सदा मन असते

म्हणून सारे वंचित होते

मिळवण्यासाठीच त्याला भजावे, ही भावना मनी येते....३

भीतीपोटी सारे करता असेच वाटते

वाद नसे ईश्वर शक्तीचा

चालवी सतत गाडा विश्वाचा

खेळ बघे तो दूर राहूनी

सारे देई तुम्हावरती सोपवूनी

परि मन वेड्या आशेने, त्याजकडे धावते...४

भीतीपोटी सारे करता, असेच वाटते

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

निरांजनात मी ज्योत,अखंड सारखी तेवत,
पुढे माझा भगवंत,
नतमस्तक मी राहत,--!!!

मी समईतील वात,
झिजत राहते सतत,
चाल माझी मंद-मंद,
उजेडाचे रक्षण करत,--!!!

मी पणतीतील ज्योत,
मंद तरीही ठळक,
तमाला मात देत,
सर्वांना मार्ग दाखवत,--!!!

चिमणीतली मी ज्योत,
इवलीशी पण काम करत,
धीमी - धीमी प्रकाशत,
भोवताल थोडा दाखवत,--!!!

मी घरातली लेक,
वाढले लाडांकोडांत,
तेज माझे प्रखर,
विश्वाला चकित करत,--!!!

*मी घरातली सून ,
कर्तव्ये सारी निभावत,
दिवस-रात्र की कष्टत,
परसुखासाठी जळत जळत*,--!!!

© हिमगौरी कर्वे.

रणभूमीवर समर प्रसंगी मृत्यु असता सामोरी
जीवनांची तत्वे सांगती गीते द्वारे श्रीहरी //धृ//

अर्जुन असूनी महारथी द्विधा झाली मनःस्थिती
सगे सोयरे तेथे बघूनी खालती बसला निराशूनी
कसे मारुं मी माझेच सारे भगवंताला प्रश्न विचारी //१//
जीवनाची तत्वे सांगती गीते द्वारे श्रीहरी

कुणीही नाही कुणाचे येथे नाते गोते क्षणिक भासते
सत्ता येथे चालते प्रभुची खेळणी सारी ठरते त्याची
तूं आहेस अर्जुना सोंगटी प्रभू ईच्छे फिरे पटावरी //२//

जीवनाची तत्वे सांगती गीते द्वारे श्रीहरी

कर तूं, नसे तुझे ते कर्म हा आहे केवळ प्रभूधर्म
सोडून द्यावीस फलआशा न येई केव्हां तुज निराशा
तत्वे सांगुनी आर्जुनासी संशय त्याचा दूर करी //३//
जीवनाची तत्वे सांगती गीते द्वारे श्रीहरी

विचार कर तूं आहेस कोण जाणार कोठे, येई कोठून
चक्रे फिरती अनेक तूं आहेस त्यातील एक
स्वतंत्र असूनी कांही अंशी अवलंबून तूं दुजावरी //४//
जीवनाची तत्वे सांगती गीते द्वारे श्रीहरी

गीता सांगे अपूर्व ज्ञान जीवनाची करी उकलन
प्रश्न त्यांचे सारे सुटती आत्मचिंतन जेव्हां करिती
केवळ समजतां गीतेला खरें समाधान लाभे उरीं //५//
जीवनाची तत्वे सांगती गीते द्वारे श्रीहरी

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

जाळी जळमटे वाढूं लागली, घरा भोवती ।
किडे नि मुंग्या झुरळे, यांची रेलचेल होती ।।

चिवचिव करीत चिमण्या, येती तेथे ।
काड्या-कचरा आणूनी, घरटी बांधत होते ।।

झाडून घेई हळूवारपणे, तो कचरा ।
भिंती आणि माळ्यावरी ठेवी, तसाच पसारा ।।

स्वातंत्र्याची मुभा होती, झुडपांना तेथे ।
स्वच्छंदानें अंगणी वाढती, सर्व दिशांनी ते ।।

जगणे आणि जगू देणे, ब्रीद निसर्गाचे ।
पाळीत होता तत्व महान, जीवन जगण्याचे ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

सखे तुझं वागणं हे बरं नव्हे,
हे मी आता मनाशीच म्हणतो.
शब्द उरले नाहीत बोलायला,
मौनाचीच आता भाषांतरे.

तू गेलीस तेव्हा रडलो नाही मी,
फक्त श्वास थोडा थांबला होता.
कळलं नाही कोणत्या क्षणी,
आपला संवाद शेवटचा झाला होता.

आठवणींचा आवाज फार मोठा असतो,
तो शांततेतच अधिक बोचतो.
तुझं नाव न उच्चारताही,
रोज तुझ्यासाठी झुरतो.

मी वाट पाहत नाही आता,
फक्त तुझी अनुपस्थिती सवय झाली आहे.
विरह म्हणजे रडणं नव्हे,
तो आत आत विरघळत जाणं आहे.

सखे,
जर कधी माझं अस्तित्व आठवलं,
तर शोधू नकोस मला शब्दांत.
मी त्या शांततेत आहे,
जिथे तू न बोलता निघून गेलीस.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

जीवनात नाहीच ,माझ्या जागा त्याला कोठेही
धावावे लागतेच मला उगाच त्याच्यासाठी...

नसत्या माझ्या गरजा, जर साऱ्याच निगडीत त्याच्याशी
तरी जगलो असतो, जीवनच मी राजेशाही...

विनाकारणच नसता, झाला माझा संघर्ष कोणाशी
बळी द्यावाच नसता, लागला मज प्रेमाचाही...

माझ जगणंच झालाय , आज ते तर निगडीत त्याच्याशी
त्याच्याच शिवाय जगण , घंटा ठरतेय धोक्याची...

त्याच्या मागे धावत, अखेर ही होणार जीवनाची
मागचे साधतीलच, मग की जवळीक त्याच्याशी...

कवी - निलेश बामणे

जीवनाच्या सांज समयीं । उसंत मिळतां थोडीशी ।।
हिशोब केला स्वकर्माचा । वर्षे गेली कशी ।।१।।

दिवसामागून वर्षे गेली । नकळत अशा वेगानें ।।
सुख दुःखाच्या मिश्रणीं । जीवन गेले क्रमाक्रमानें ।।२।।

आज वाटे खंत मनीं । आयुष्य वाया दवडिले ।।
ऐहिक सुखाच्या मागे जातां । हातीं न कांहीं राहिले ।।३।।

' घेणे ' सारे आपल्यासाठीं । करीत जीवन घालविले ।।
' देण्या ' मधल्या आनंदाला । मन सदा वंचित राहिले ।।४।।

सुधारुन घे आतां तरी । अनुभवाने चूक आपली ।।
उर्वरित वर्षे जाऊं दे । त्यागवृत्ती मध्यें सगळी ।।५।।

भोगातले सुख कसे ते । क्षणांत येई क्षणांत जाई ।।
त्यागातील समाधान परि । उशीरा लाभून सदैव राही ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

International Civil Defence Organisation च्या जनरल असेंब्लीमध्ये हा दिवस साजरा करण्याचा निर्णय घेण्यात आला होता. नागरी संरक्षण म्हणजे देशाच्या, राज्याच्या नागरिकांना हल्ल्यांपासून, मोठ्या संकटांपासून आणि नैसर्गिक आपत्तींपासून बचावणे.