रोपाचे बनता झाड,फांदी अन् फांदी डंवरे,
सडा पडे खाली फुलांचा,
जणू गालिचाच पसरे,
फांद्या फुटण्याआधी कसे,
धुमारे तिथे फुटती,
बघतां बघतां आकार वाढून,
तिज फांदी म्हणती,
किती बहर येई फुलांचा,
ती भरे *नखशिखांत
बघणारा हरखून जाई ,
कुठे फांदी-? याच भ्रमात,
फूल अन् फूल उमले,
जागा नाही कुठे उगवण्या लेकुरवाळ्या फांदीलाही,
अभिमान वाटे मिरवण्यां,
फुले माझी, किती ताजी,
टवटवीत आणि सुरेख ,
जो येतो तो बघत राही,
अगदी अगदी प्रत्येक,
काय ईश्वराने दिले मजला,
वरदानच म्हणते की, --!!!
मुले माझी सारी,---
इतुकी सुंदर वाटती,
या सगळ्या जगालाही,--!!!!

हिमगौरी कर्वे.©

संघर्षाची बिजें जळतील, जाणतां तत्व पुनर्जन्माचे ।

आपसांमधील हेवे-दावे, मिटून जातील कायमचे ।। १

फिरत असते चक्र भोवती, स्वार्थीपणाचे भाव आणिते ।

त्यांनाच मिळावे सारे काही, जाणता स्वरक्ताचे नाते ।।२

उगम झाला जाती धर्माचा, स्वार्थीपणाच्या याच कल्पनी ।

वाटीत सुटतो प्रेम तयांना, केवळ सारे आपले समजूनी ।।३

कन्या जेव्हां सासरीं जाते, नाती-गोती नवीन बनती ।

वाटत होते परकीय जे, आज आपले होवून जाती ।।४

आपलेपणाच्या भावामध्ये, दडले असते प्रेम सारे ।

शत्रू देखील तुमचे होतील, समजूनी येता नाते खरे ।।५

भाऊ बहीण, मामा, चुलते, दूरवरची आप्त मंडळी ।

बंधन ते पडून प्रेमाचे, बांधली जाती एकत्र सगळी ।।६

कुणास कळले याचक्षणी, परका कुणीतरी दुरीचा ।

नात्यामध्ये नजीक असूनी, ऋणानूबंध तो पूर्वीचा ।।७

ओढला जाईल आत्मीयतेने, अज्ञानाचा पडदा उठता ।

पूर्वजन्मीचे ज्ञान शिकविल, आपापसातील मानवता ।।८

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

जून महिना. शाळा सुरू झाली. नवा वर्ग.नवा मित्र. नवा संवाद. नवा खेळ. नवा अभ्यास. पावसाळी ढगाळ वातावरण. हिरवे झालेले डोंगर.

तूच अशीच निश्चिंत
रमलीस इथे क्षणभर

वृक्षातळी हे वृंदावन
लोचनी याच निरंतर

पानोपानी झुळझुळ
गंधसुगंधा ती अनावर

धुंदला शीतल गारवा
स्पर्श रेशमी, अलवार

प्रचिती सारी आल्हादी
आसमंत सारे मनोहर

भावप्रीती मिठीत घ्यावे
ही ईछ्या मनी आजवर

--वि.ग.सातपुते.( भावकवी )

9766544908

रचना क्र.१८१

२९/७/२०२२

भोवती बघतो तिथें दिसतात सारे मुखवटे
होय रे, मंचावरी असतात सारे मुखवटे !

बदलतो माणूस वस्त्रें, बदलतो आत्मा कुडी
बदलती नेते तसे त्यांच्या मनाचे मुखवटे ।।

रौद्र वादळ वा पुराचें चाललें थैमान जे
थंड काचेतून बघती थंड उडते मुखवटे ।।

रोज जे घेती सुपार्या, निजशिशुस नवनीत ते
ओळखा, कुठले खरे ते, आणि कुठले मुखवटे ।।

भामट्यांचा उबग आला, स्वीकरी अध्यात्म मी
शिर लवे, टोपी मला घालत बुवांचे मुखवटे !

नाटकी दुनिया जरी, तिज आरसा दावूं कसा ?
बनुन दर्पण, दावि ती मजलाच माझे मुखवटे ।।

लाज राखिल कोण द्यूतीं द्रोपदीची आजच्या ?
येथल्या दु:शासनांना केशवाचे मुखवटे !

तूं जरी अवतार नाहिंस राम-कृष्णांसारखा
हो पुढे अन् टाक निर्दाळून सारे मुखवटे ।।

-- सुभाष स. नाईक

ह्रदयद्रावक प्रसंग आला द्रौपदीवरी
विटंबना करुं लागले कौरव जमुनी सारी ।।१।।

द्युतामध्यें हरले होते पांडव बंधू सारे
द्रौपदीस लावले पणाला जेव्हां कांहीं न उरे ।।२।।

वस्त्रहरण करीत होता दुष्ट तो दुर्योधन
हताश झाले होते पांडव हे सारे बघून ।।३।।

' द्वारकेच्या कृष्णा ' धावूनी ये मी दुःखत पडे
मदतीचा केला धांवा कृष्ण बंधूकडे ।।४।।

धावूनी आला कृष्ण द्रौपदीचे मदतीसाठी
लाज राखली द्रपदीची उभे राहूनी पाठीं ।।५।।

कां उशीर केलास मदत देण्या मजला
लटका राग दाखवूनी प्रेमानें जबाब विचारला ।।६।।

बसलो होतो 'तुझ्याच ह्रदयी ' अति जवळ
संबोधितां तूं ' द्वारकेच्या कृष्णा ' येण्या झाला वेळ ।।७।।

म्हटले असते ' ह्रदयातील कृष्णा ' ये धावूनी लवकर
येथेंच होतो मी मदत केली असती सत्वर ।।८।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

(मोरोपंतांची क्षमा मागून. अंतिम पंक्ति त्यांच्याकडून घेतलेली आहे).
चुनावीं, मोठी पार्टी म्हणुन् निवडुन् आलो अम्ही सत्ता हातीं घेण्यांसाठी होती संधी नामी परी, आकडे बहुमताला पडले थोडेसे कमी त्यासाठी कोणां पक्षाची आम्हां हवी होती हमी. विरोधकांची, अपक्ष यांची, म्हणून केली हांजी-हांजी गळास कैसा कोण लागतो, गणितें केली ताजी-ताजी परंतु नाहीं खेळ साधला, सरकार न बनवूं शकलो दात-ओठ चावीत असेंब्लित ‘विरोधी पक्ष’ म्हणुन् , बसलो.

रे दैवा, तव खेळ कसा हा, उधळलीच की बाजी !
अमृतप्राशन करवुन पाजावी काय शेवटी कांजी ?

- सुभाष स. नाईक

रूद्राक्षाच्या माळा घालूनी, भस्म लावीले सर्वांगाला

वेषभूषा ती साधू जनाची, शोभूनी दिसली शरिराला

खर्ची घातला बहूत वेळ, रूप सजविण्या साधूचे

एक चित्त तो झाला होता, देहा भोंवती लक्ष तयाचे

शरिरांनी जरी निर्मळ होता, चंचल वाटले मन त्याचे

प्रभू मार्गास महत्त्व देतां, विसरे तोच चरण प्रभूचे

विधी कर्मात वेळ दवडता, प्रभू सेवेसी राहील काय ?

देहाच्या हालचाली बघूनी, समाधानी तुम्हीं होत जाय,

सोडून द्या हे सारे सारे, जे मनास गुंतवी भलतीकडे

केवळ तुमचे शांत चित्त, ते पोहचवील तुम्हां प्रभूकडे

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

मकर संक्रांत,दिवस सुर्य संक्रमणाचा।।
पतंग प्रेमींचा, नभातल्या पतंगोत्सवाचा।।
व्रत वैकल्यांचा,सुगड्याचं वाण लावण्याचा।।
सण संक्रांतीचा,हिरवा चुडा सुहासनीचा।।

-- सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

राज्य तमाचे येथें बाह्य जगावरती
म्हणून दिसे आम्हां विध्वंसक प्रवृती

नाश करण्यासाठीं शक्तिच हवी येथे
हेच रुप शिवाचे समजण्या अवघड जाते

जागा करु देई नविन घटनाना
चक्र कसे चालेल न मिटवता त्यांना

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०